Monday, October 31, 2016

Karkateshwarar Temple (T)


மாயவரத்தில் இருந்து சுமார் 28 கிலோமீட்டர் தொலைவில் காவேரி ஆற்றின் வடக்கு பகுதியில் விவசாய நிலங்களுக்கு மத்தியில் ஒரு சிவபெருமான் ஆலயம் உள்ளது. அங்குதான் தேவலோகத்தை சார்ந்த ஒரு தேவதை நண்டாக வந்து சாப விமோசனம் பெற்றது. அந்த ஆலயத்தை கற்கடேஸ்வரர் ஆலயம் என்று அழைக்கின்றார்கள். கும்பகோணத்தில் இருந்து இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள சிறு கிராமமான திருவிசைநல்லூரில்   இருந்து சற்று தள்ளி உள்ள குக்கிராமமான திருந்துதேவன்குடி என்ற இடத்தில் உள்ள ஆலயம் இது. இந்த ஆலயம் குறித்த பல ஆச்சர்யமான கதைகள் உள்ளன.

பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மாமுனிவரான துர்வாச முனிவர் ஒரு காட்டில் சிவபெருமானுக்கு பூஜைகளை செய்து கொண்டு இருந்தார். அப்போது அந்த வனப்பகுதிக்கு வந்த ஒரு தேவதை அவர் யார் என்பதை அறிந்திடாமல் அவர் செய்த பூஜையை விம
ர்சனம் செய்து கொண்டு ஒரு நண்டு போல தன்னை உருமாற்றிக் கொண்டு அங்கும் இங்கும் அலைந்து அவரை கேலி செய்தவண்ணம் இருந்தது.  தனது பூஜையை அவமதிக்கும் விதத்தில் நண்டு போல உருமாற்றம் செய்து கொண்டு கேலி செய்த அந்த தேவதை பூமியிலே ஒரு நண்டாக பிறக்கட்டும் என முனிவர் சாபமிட்டார்.

அப்போதுதான் தன்  சுயநினைவுக்கு வந்த தேவதை அந்த மாமுனிவர் யார் என்பதை தெரிந்து கொண்டு  அவர் கால்களில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்ட பின் அறியாமையினால் தான் செய்த பிழையை மன்னித்து சாபத்தை விலக்குமாறு  வேண்டிக் கொண்டது.  ஆனால் கொடுத்த சாபத்தை விலக்கிக் கொள்ள முடியாது என்பதினால் அந்த நண்டு பூமியிலே சென்று வாழ்ந்து கொண்டு தினமும் ஒரு தாமரை மலரை கொண்டு சிவபெருமானுக்கு பூஜை செய்தால் அவர் அந்த நண்டுக்கு காட்சி தந்து சாப விமோசனமும் தருவார் என்று கூறினார். அடுத்தகணம் அந்த தேவதை நண்டாக மாறியது. பூலோகமும் சென்றது.  

நண்டு பூலோகம் சென்ற இடம் தற்போது
கற்கடேஸ்வரர்  ஆலயம் உள்ள இடம் ஆகும். அந்த ஆலய பகுதி வெற்று  இடமாக இருந்தது அதை சுற்றி நாலுபக்கமும் அகழி இருக்க அதன் நடுவில் ஒரு தாமரை குளமும் இருந்தது. அந்த குளம் முழுவதும் தாமரை மலர்கள் பூத்து இருந்தன. அந்த வெற்றுப் பகுதியில் சிவபெருமான் ஒரு சில காரணங்களுக்காக ஒரு சிவலிங்க உருவில் அமர்ந்திருந்தார். ஆகவே அங்கு சென்ற நண்டுக்கும் மன மகிழ்ச்சி கிடைத்தது. சிவபெருமானுக்கு தினமும் ஒரு தாமரை மலரைப் போட்டு பூஜை செய்து சாபவிமோசனம் பெற நல்ல சந்தர்ப்பமாகவும் அமைந்து இருந்தது.  

இப்படியாக ஒருபக்கத்தில் சில நிகழ்சிகள் நடந்து கொண்டு இருக்கையில் இன்னொருபுறம் தேவலோக அதிபதியான இந்திர பகவானும் அதே இடத்தில் சிவபெருமானுக்கு தினமும் 1008 தாமரை மலர்களை போட்டு பூஜை செய்து  வந்தார். அசுரர்களுடன் பலமுறை போரிட்டு பலத்தை இழந்து நின்ற இந்திர பகவானை
48 நாட்கள் தினமும் 1008 தாமரை மலர்களை போட்டு சிவபெருமானை ஆராதித்து பூஜித்தால் சிவபெருமானின் அருள் கிடைத்து தேவேந்திரனுக்கு இழந்த பலன்கள் மீண்டும் திரும்பக் கிடைக்கும் என வியாழ பகவான் அறிவுறுத்தி இருந்ததினால் இந்திரா பகவானும்  அங்கு தினமும் பூஜை  செய்து வந்தார். அதற்கு உதவியாக இருக்க தினமும் 1008 தாமரை மலர்கள் அந்த தாடகத்தில் பூக்வருண பகவான் ஏற்பாடு செய்து இருந்தார்.  

இவை எதுவுமே நண்டு உருவில் இருந்த தேவதைக்கு தெரியாது. தாடகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பூக்கள் உள்ளதே என மகிழ்ந்த நண்டும், தினமும் அதில் இருந்து ஒரு பூவை எடுத்துக் கொண்டு போய்  சிவபெருமானுக்கு பூஜை செய்து வந்தது. 

இந்திர பகவானுக்கும் தினமும் அவர்  போடும் தாமரையில் ஒன்று குறைவாக உள்ளதே என்ற செய்தி தெரியாது.  வருண பகவான் தினமும் சரியாக 1008 பூக்கள் பூக்க ஏற்பாடு செய்து இருந்ததினால் அவர் பூக்களை எண்ணி எடுத்துக் கொண்டு செல்லவில்லை. தாடகத்தில் இருந்த அத்தனை பூக்களையும் பறித்துக் கொண்டு சென்று பூஜித்து வந்தார். ஆகவே  அவர் 1008 பூக்களுக்கு பதிலாக 1007 பூக்களைக் கொண்டு
பூஜை செய்து வந்திருந்தார்.  ஒருவருக்கொருவர் அறியாமல் இருந்த அந்த நிலையில் நண்டும் தனது கடமையை தவறாமல் செய்து வந்தது.

சில நாட்கள் சென்றது. ஒருநாள் வியாழ பகவான் மனதில்
1008 பூக்களுக்கு பதிலாக 1007 பூக்களைக் கொண்டு இந்திர பகவான் பூஜை செய்து வந்ததினால் இந்திர பகவான் செய்து வந்த பூஜையை சிவபெருமான் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை  என்ற உண்மை தெரிந்தது. உடனே சென்று இந்திர பாவானிடம் சென்று அதை பற்றிக் கூறினார். அதைக் கேட்ட இந்திர பகவான் அதிர்ந்து போனார். வருணனோ தினமும் தான் பூக்க வைத்த மலர்கள் 1008 உள்ளது என்பதை சரி பார்த்து  விட்டு சென்று கொண்டு இருந்ததாகக் கூறினார். ஆகவே யார் ஒரு பூவை தினமும் திருடுகிறார்கள் என்பதை ரகசியமாக இந்திர பகவான் கண்காணிக்க முடிவு செய்தார். மறுநாள் விடியற்காலை நண்டும் எப்போதும்போல ஒரு பூவை பறித்துக் கொண்டு சென்று சிவபெருமான் தலையில் போட்டு பூஜை செய்வதை  பார்த்து விட்டார்.

அதனால் கோபம் அடைந்த இந்திர பகவானும்   அந்த நண்டைக் கொல்ல  வாளினை  உருவ,
நண்டும் தப்பிக்க முயன்றபோது சிவலிங்கத்தின் தலையில் ஒரு பள்ளம் தோன்றியது. உடனே நண்டு அந்த பள்ளத்தில் சென்று மறைந்து கொள்ள உருவிய வாளைக் கொண்டு சிவலிங்கத்தை எப்படி வெட்ட முடியும் என இந்திர  பகவான் திகைத்து நிற்க அடுத்தகணம் அந்த நண்டு தேவதையாக உருமாறியது.   இருவர் முன்னும் சிவபெருமான் காட்சி அளித்து அருள் புரிந்தார்.  நடந்தவை இருவருக்கும் தெரிந்தது. மீண்டும் அதே இடத்தில் 48 நாட்கள் 1008  தாமரை மலர்களைக் கொண்டு பூஜித்தால் மட்டுமே இந்திர பகவான் இழந்த பலத்தை மீண்டும் பெற முடியும் என்பது விதியானதால், இந்திர பகவானும் மீண்டும் 1008 பூக்களைக் கொண்டு 48 நாட்கள் பூஜை செய்து இழந்த அனைத்து பலத்தையும் பெற்றார். அதன் பின் அவரவர் ஆகவே தத்தம் இடங்களுக்கு சென்றுவிட  சிவபெருமான் சில காரணத்துக்காக அங்கேயே பூமிக்குள் சிவலிங்க உருவில் மறைந்து கொண்டார்.

சில ஆயிரம் வருடங்கள் உருண்டன. சோழ மன்னர் பரம்பரையை சேர்ந்த ஒரு மன்னன் அந்த பூமியை ஆண்டு வந்தார். அவருக்கு தீராத பக்கவாத நோய் ஏற்பட்டது. எழுந்திருக்க முடியவில்லை. அவருடைய நோயை யாராலும் தீர்க்கவும் முடியவில்லை. அந்த நிலையில் திடீர் என ஒருநாள் சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் மருத்துவர் உருவில் அரண்மனைக்கு வந்து அவருடைய நோயை தீர்ப்பதாகக் கூறினார்கள். உள்ளெ வந்தவர்கள் மன்னனின் நெற்றியில் திருநீர் இட்டபின் ஒரு ருத்ராக்ஷ மாலையையும் அணிவித்து விட்டு அவர் வாயில் எதோ மூலிகை மருந்தையும் ஊற்றினார்கள். மறுநாள் மீண்டும் வருவதாக கூறிவிட்டு சென்றார்கள்.  என்ன அதிசயம், படுத்தப் படுக்கையாக வீழ்ந்து கிடந்த மன்னன்
மறுநாள் காலையில் எழுந்து தாம் செய்து வந்த  வேலைகளை தாமே செய்யத் துவங்கினார். அனைவரும் அதிசயித்து நின்றார்கள். எப்படி 24 மணி நேரத்துக்குள்ளாகவே வியாதி பூரண குணம் ஆயிற்று என எண்ணி, மருத்துவத்தின் சக்தியை வியந்தார்கள். காலையில் மீண்டும் மருத்துவர்கள் வந்தார்கள். அரசன் அவர்களை வெகு விமர்ச்சையாக வரவேற்று கௌரவித்து பல பரிசுகளையும் பொருட்களையும் தந்தார். அனால் அவர்கள் எதையும் பெற்றுக் கொள்ளவில்லை. தாம் தமது கடமையை மட்டுமே செய்ததாகக் கூறி, சன்மானத்துக்குப் பதிலாக குறிப்பிட்ட ஒரு இடத்தைக் கூறி அங்கு பூமியில் மறைந்துள்ள சிவலிங்கம் மற்றும் பார்வதி தேவியின் சிலையை வெளியில் எடுத்து அங்கேயே ஒரு ஆலயம் அமைக்குமாறு கூறினார்கள். அப்படி செய்தால் அந்த ராஜ்யமே வளம் பெரும் என்றும் கூறினார்கள். அதுவே தம்முடைய சன்மானம் என்றார்கள். ஆனால் அவர்கள் யார் என்பது எவருக்கும் தெரியவில்லை.

அடுத்த நாள் காலையில் அந்த மன்னன் அந்த மருத்துவர்களுடன் அவர்கள் அழைத்துச் சென்ற இடத்துக்கு சென்று ஆட்களை விட்டு பூமியை தோண்டச்  செய்தார். அங்கு சிவலிங்கம் மட்டுமே கிடைத்தது. ஆனால் பார்வதி தேவியின் சிலை கிடைக்கவில்லை என்பதினால் வேறு எங்கு தோண்டுவது என மருத்துவர்களைக் கேட்கலாம் என எண்ணிக் கொண்டு அவரைத் தேட அவர்கள் காணவில்லை. எவராலும் அவர்களை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆகவே வந்திருந்தவர்கள் தெய்வங்களாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதை மன்னன் புரிந்து கொண்டான். அதன் பின் சிவலிங்கத்தை வெளியில் எடுத்து பார்வதியின் சிலை ஒன்றை வடிவமைத்து அங்கேயே ஆலயம் எழுப்பினார். பல காலம் பொறுத்து அதே இடத்தின் வேறு மூலையில் தோண்டியபோது  மருத்துவர்கள் கூறிய பார்வதி தேவியின் சிலை கிடைத்தது. அதையும் அங்கேயே பிரதிஷ்டை செய்தார்கள்.

அதற்குப் பிறகே மன்னனுக்கும் அந்த ஆலயத்தின் மேன்மைக் குறித்த அனைத்து விவரங்களும் துர்வாச முனிவரின் சீடர்களான பிற முனிவர்கள் மூலம் தெரிய வந்தது.  இந்த மேன்மைகள் உலகத்துக்கு தெரிய வரத் துவங்க  அந்த ஆலயத்து மூலவரை கற்கடேஸ்வர் (க
ர்கட் என்றால் நண்டு என்று அர்த்தம்) அதாவது நண்டின் சாபத்தை விலக்கியவர் என்ற பொருளில்  அழைத்தார்கள். அதை போலவே மருத்துவ உருவில் பார்வதி தேவியும் வந்ததினால் அவளை அருமருந்துநாயகி என பெயரிட்டு அழைத்தார்கள். அதைப் போலவே பிறகு கிடைத்த பார்வதி தேவியின் அபூர்வ சிலைக்கு அபூர்வநாயகி என பெயரிட்டார்கள்.  நண்டுக்கு சாபம் விலக்கியதினால்  நண்டை ராசியாகக் கொண்டவர்களுக்கும்  கடக ராசிக்காரர்களுக்கும் இது பரிஹாரஸ்தலம் ஆயிற்று.
 
இந்த ஆலயத்தின் இன்னொரு மேன்மை என்ன என்றால் வேறெந்த சிவபெருமான் ஆலயத்திலும் இல்லாத நிலையில்  பார்வதி தேவிக்கு இரண்டு சன்னதிகள் உள்ளன. இரண்டிலும் அவள் வெவேறு தோற்றத்தில் காணப்படுகிறாள்.

இந்த ஆலயத்தில் சந்திர பகவான் யோக நிலையில் அமர்ந்தவண்ணம் காணப்படுகின்றார்.  மேலும் சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவி மருத்துவர்கள் உருவில் வந்து மன்னனின் நோயை குணப்படுத்தியதால் அவர்கள் செய்த பணியை தொடர அவர்கள் சார்ப்பில் தன்வந்தரி பகவானும் இந்த ஆலயத்தின் ஒரு சன்னதியில் காணப்படுகின்றார்.  சாதாரணமாக தன்வந்தரி பகவான் விஷ்ணு பெருமான் ஆலயத்தில் மட்டுமே காணப்படுவார்.  எந்த  நோயாளின்  நோயும் விலக  இங்கு வந்து தன்வந்தரி பகவானை வேண்டினா
ல் நோய் தீரும் என்பது நம்பிக்கை ஆகும். 

ஆலயத்தின் சில படங்கள்

Karkateshwarar Temple (E)

 
28 KM from Mayavaram, a temple exists in the midst of paddy fields in the northern bank of river Cauvery where a celestial turned Crab reportedly worshipped Lord Shiva and got the curse reversed. The temple is called Lord Karkateshwarar Temple situated in a hamlet called Thiruvisainallur near Thirunthuthevankudi village two kilometers away from Kumbakonam. The temple has two interesting legends.

Thousands of years ago, in a forest, Sage Durvasa was performing puja to Lord Shiva. One of the Celestial from Deva Loga who happened to pass by mocked at the manner in which Sage Durvasa was performing Lord Shiva puja, without knowing who the sage was. Further mimicking like a Crab, the celestial disturbed his puja. Angered by the unwarranted act the sage cursed him to born a Crab on earth.

When the Celestial realized who the sage was, he immediately sought  pardon and asked for reversal of the curse but the sage would not take back the curse and said he had to undergo punishment on earth for certain period and to get released of the curse for which he has to perform puja to Lord Shiva  offering a Lotus flower every day. At appropriate time Lord Shiva himself will manifest and repeal the curse to make him a Celestial again. Therefore the Celestial instantly became a Crab and went to the earth.

The place where the Celestial had born a Crab was the present site of Lord Karkateshwarar Temple which was then in the midst of paddy fields surrounded by gutters from all sides. Lord Shiva had already enshrined himself there in the form of a Shiva Ling for some unknown reason. There was a big pond full of Lotus flowers inside that area. Therefore there was no difficulty for the Crab to perform puja to Lord Shiva with one Lotus flower every day.

As this was happening on one side, on the other side Lord Indira too was performing puja to Lord Shiva in the same site offering 1008 Lotus flowers every day. Lord Indira after fighting several battles with Asuras had lost much of his powers and therefore on the advice of Guru Bhagavan, to regain the lost powers he was performing the Shiva puja there by daily offering 1008 Lotus flowers for 48 days. For this purpose Lord Varuna had ensured that 1008 Lotus flowers bloomed everyday in that pond to enable Lord Indira to perform the Puja.

Unaware of the  story, the Crab came to that site to perform puja to Lord Shiva as plenty of Lotus flowers were blooming every morning. The Crab began to pluck a flower everyday  and dragged it through the same pond to place  it over the head of Shiva Ling to perform puja as advised to it.

At the same time unaware that one out of 1008 flowers was missing everyday, Lord Indira continued to perform daily puja with with only 1007 Lotus flowers without counting the flowers before offering to the Lord because Lord Varuna had already ensured that 1008 Lotus flowers bloomed every day in that pond. The Crab  concentrated   on his work.

As time passed, one day Lord Guru happened to notice that the puja performed by Lord Indira was not accepted by the Lord as only 1007 flowers were placed on Shiva Ling instead of 1008 flowers. Lord Guru immediately brought this to the attention of Lord Indira and he too was shocked. Lord Varuna confirmed that daily in the morning he counted 1008 Lotus flowers and left the place. Therefore Lord Indira kept vigil in the morning to see what was happening to the 1008 th flower which was daily missing. As he was watching the pond he saw a Crab plucking one flower and taking it to Shiva Ling and performed puja.

Angered at the sight when Lord Indira tried to kill the Crab with his sword, a hole appeared in Shiva Ling and the Crab entered into the hole to escape death. Alas, it instantly became a Celestial and sought pardon from Lord Indira for the act which he did unknowingly. Lord Shiva too manifested before them to bless both and after revealing the truth, he asked Lord Indira to perform another 1008 days puja to get back all the powers lost by him. Lord Indira did puja as ordered by the Lord Shiva and got back the lost powers. Thereafter both the Celestial and Lord Indira returned back to their places. Lord Shiva continued to stay there deep inside the ground below in the form of a Shiva Ling.

Few thousand years had passed and a King from Chola Dynasty was ruling the state. Once the King was afflicted with severe paralysis disease and none could cure him.He was bed ridden.  One day Lord Shiva and Goddess Parvathi went to the Palace in the guise of physician and after examining the bedridden King, they applied some Veebuthi (sacred ash powder) on his forehead, gave him a Rudraksha beed mala (neck chain) and poured some holy water into his mouth and went away saying they will again visit him the next day to continue the treatment. Next day morning the King got up from the bed as if nothing had happened to him. He looked hale and healthy, performed his daily chores much to the shock and surprise of everyone in the Palace. How did the disease vanish in 24 hours was a mystery in the minds of everyone including the King. In the morning the physicians again came and were warmly welcomed by the King and treated with great honour. He offered them several costly gifts of gold and diamond but they politely declined to accept any of them saying they only did their state duty  and instead told him of a place where a Shiva Ling along with a idol of Goddess Parvathi lay buried and it should be taken out and a temple built in the same place in honour of Lord Shiva so that his Kingdom will remain prosperous .

Next morning the King went to the spot accompanied by those two physicians. The land was dug and soon the workers were able to find the Shiva Ling intact, but not the idol of Goddess Parvathi. When the King tried to reach out the physicians to find out where would be the idol of Goddess Parvathi they were not found there. Nobody could locate them. The King realized that the Lord has come in the guise of physician and therefore as per the advice  received by him earlier, he built a temple at the same sight and enshrined the Shiva Ling and an idol of Goddess Parvathi which he got sculpted out of a rock. However after several days when the labourers were digging another area they were able to recover the original idol of the goddess which was referred by the physicians. The original idol of the Goddess was also taken out and enshrined in the same temple in another sanctum.

In days to come the King heard through some saints the greatness of the Shiva Ling connected to Sage Durvasa and Lord Indira. As the real story spread, people began to call the presiding deity as Lord Karkateshwarar (Karkat meaning Crab) as he blessed a Crab to get back to his real form and the Goddess as Arumarundunayaki (Marunthu meaning medicine) because she came in the form of a physician to treat the King to cure the disease. The original idol of the Goddess was called Aboorvanayagi (Aboorva meaning rare). Since the Crab got relieved of its sin, this temple became Pariharasthal for those whose Zodiac sign is Cancer and Ahilya star.

The unique feature in this temple is that the Goddess Parvathi is enshrined in two separate sanctums in two different forms. In no other Lord Shiva temples  Goddess Parvathi is enshrined in two separate sanctums in two different forms.

Unlike in other temples where Lord Chandra is in standing posture, here the Lord is seated in Yoga Posture which is very rare. Again Lord Danvanthri, lord of medicines who is normally seen enshrined in Lord Vishnu temples,  is also enshrined in a separate sanctum as Lord Shiva and Goddess Parvathi took the form of physicians and treated the disease of the King. Those afflicted with any disease when they visit this shrine and pray for cure, Lord Danvanthri on behalf of Lord Shiva and Goddess Parvathi cures of their diseases so goes the belief. 


Pictures from the temple

Thursday, October 27, 2016

Temples for Lord Twin Hanuman (T)

ரெட்டை ஹனுமார்
ஆலயங்கள் 


நாங்கள் சில நாட்களுக்கு முன்னால் மாயவரம்- கும்பகோணத்துக்கு சென்று இருந்தபோது சில ரெட்டை ஹனுமார் ஆலயங்களை பார்க்க நேரிட்டது. ஒரே சன்னதியில் இரண்டு தெய்வங்களாக ஹனுமார் சிலைகளை பிரதிஷ்டை செய்து இருந்தார்கள். ஒரே சன்னதியில் இரண்டு வினாயக பகவான் சிலைகள் உள்ள ஆலயங்களை பார்த்து இருக்கின்றோம். ஆனால் இரட்டை தெய்வமாக ஹனுமான் உள்ள ஆலயங்களை பார்த்தது இதுவே முதல் முறை ஆகும். சாதாரணமாக ஆலயங்களில் மூல சன்னதியில் பல தோற்றங்களில் ஆலயத்தின் பிரதான தெய்வம் அமர்ந்திருந்தாலும், அவர்களுடைய இரண்டு சிலைகள் இருக்காது. ஆனால் இந்த மூன்று ஆலயத்திலும் ஒரே சன்னதியில் பகவான் ஹனுமாரின் இரண்டு சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு இருந்தன. அவற்றில் இரண்டு ஆலயங்களைக் குறித்த வரலாறு புராணங்களில் காணப்படவில்லை என்றாலும் அவற்றில் இரண்டு ஆலயங்கள் கிராமியக் கதைகளை மையமாகக் கொண்டவை. மூன்றாவதில் சிறு புராணக் கதை உள்ளது.

மேலே உள்ளவை மேலப்பாதி  கிராம
ரெட்டை ஹனுமார் ஆலயத்தின் படங்கள்

மேலப்பாதி கிராம ஆலயம் குறித்து கூறப்படும் கதை என்ன என்றால் பல நூறு வருடங்களுக்கு முன் இங்குள்ள காவேரி நதியின் அந்தக் கரைக்கு செல்ல கிராம மக்கள் சிறு பாலம் போன்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தியபோது, அங்கு பல காலமாக வாழ்ந்திருந்த இரண்டு குரங்குகளும் அவர்களுக்கு உதவின. பாலத்துக்குத் தேவையான கட்டுமான சாமான்களை கொண்டு சென்று உதவின. பாலமும் அமைந்தபின் பல காலத்துக்குப் பிறகு அந்த இரண்டு குரங்குகளும் காணவில்லை. அவை மரணம் அடைந்திருக்க வேண்டும் என எண்ணிய மக்கள் அவற்றை தேடக் கூட இல்லை. அந்த கிராமம் விவசாய நிலங்கள் அதிகம் இருந்த இடமாகும்.

அப்போது அங்கு ஒரு பகுதியில் இருந்த வாழைத் தோட்டத்தில் அந்த தோட்டத்து சொந்தக்காரர் தோண்டிக் கொண்டு இருந்தபோது பூமிக்குள் இரண்டு ஹனுமான் தெய்வ சிலைகள் புதைந்து இருப்பதைக் கண்டு அவற்றை வெளியில் எடுத்தார். இரண்டுமே வெவேறாக  பாறை மீது அமைந்து இருந்தனவாம்.  வியப்புற்றவர் அதை வெளியில் எடுத்து வைத்த பின் மறுநாள் ஊர் ஜனங்களை கேட்டு அவற்றை என்ன செய்யலாம் என்பதைக் குறித்து முடிவெடுக்கலாம் என வீட்டுக்கு சென்றார். அன்று இரவு அவர் கனவில் வந்த தெய்வம் ஹனுமான் அவரிடம் தனக்கு அதே இடத்தில் ஆலயம் அமைத்து வழிபட்டால் அந்த ஊரை காத்தவண்ணம் இருந்து கொண்டு, ஊர் ஜனங்களுக்கும் அருள் புரிவதாகக் கூறினார். மறுநாள் ஊர் ஜனங்களுடன் ஆலோசனை செய்த பின் அந்த சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்ட அதே இடத்தில் ஆலயம் அமைத்து எந்த நிலையில் பூமிக்குள் அந்த சிலை காணப்பட்டதோ அதே நிலையில் அவற்றை ஆலயத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபடலானார்களாம். மேல்பாதி கிராமத்தில் அதுவே முக்கியமான ஆலயம் ஆகும். வயலில் அறுவடைக்கு செல்லும் முன் அங்குள்ளவர்கள் இந்த ஆலயத்துக்கு சென்று வழிபட்ட பின்னரே அறுவடைக்கு செல்வார்களாம். இங்குள்ள ஆலயத்தில் ரெட்டை தெய்வீக ஹனுமாரை வேண்டி வணங்கினால் நினைத்த காரியம் நிறைவேறுவதாக கிராமியக் கதை கூறுகின்றது.

ஆனால் இந்த கிராமத்து மக்களும் மற்றும் அதன் மேன்மையையும் அறிந்தவர்கள் மட்டுமே இந்த ஆலயத்துக்கு வருவதினால் எப்போதும் ஆலயத்தில் கூட்டம் இருப்பதில்லை. ஆகவே ஆலயம் எந்நேரமும் திறந்து வைக்கப்பட்டு இருப்பதில்லை. அந்த ஆலயத்தை மேற்பார்வை இட்டு வரும் பண்டிதர் காலையும் மாலையும் ஆலயத்தில் வந்து எண்ணெய் விளக்கேற்றி பூஜை செய்த பின் சற்று நேரம் இருந்துவிட்டு செல்கின்றார். விழாக் காலத்திலும், விடுமுறை தினங்களில் மட்டும் அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்கள் வருகை தருகிறார்கள். காலை 11 மணிக்கு முன்னாலும், மாலையில் 5 முதல் ஆறு மணி வரையிலும் அநேகமாக ஆலயம் திறந்துள்ளது. ஆனாலும் அதற்குப் பிறகு அங்கு செல்பவர்கள் அருகிலேயே குடி உள்ள பண்டிதரை அழைத்து ஆலயத்தை திறக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டால் ஆலயத்தை திறக்கின்றார்கள். இந்த நிலை மாயவரம் மற்றும் கும்பகோணத்தில் உள்ள பல கிராம ஆலயங்களிலும் நிலவுகின்றது. இந்த ஆலயத்தில் உள்ள தெய்வமான இரட்டை ஹனுமார் இரண்டு சிறுவர்கள் நிற்பதை போல அழகுடன் காணப்படுகிறார்கள்.

 
மேலே உள்ளவை திருப்பங்கூர்
ரெட்டை ஹனுமார் ஆலயத்தின் படங்கள்

இரண்டாவது ரெட்டை தெய்வ ஹனுமார் ஆலயம் மாயவரத்தில் அருகில் வைத்தீஸ்வரன் கோவிலில் இருந்து சற்று தொலைவில் உள்ள திருப்பங்கூர் கிராமத்தில் சிவலோகநாதர் பகவான் ஆலயத்தின் எதிர் பகுதியில் உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் கதையும் கிராமியக் கதைதான். இந்த ஆலயம் உள்ள இடத்தின் அருகில் ஒரு குரங்கு வெகுகாலமாக தங்கி இருந்ததாம். ஆகவே அது மரணம் அடைந்த பின் அதை அங்கேயே புதைத்து சமாதி வைத்தார்கள். சில காலத்துக்குப் பிறகு இங்குள்ள ஆலய பண்டிதரின் தந்தையின் கனவில் வந்த தெய்வீக ஹனுமார் தனக்கு அங்கு ஆலயம் எழுப்புமாறு கூற அவரும் அதே இடத்தில் குரங்கின் சமாதி மீது சிறிய ஆலயம் அமைத்து அதற்குள் பகவான் ஹனுமான் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்தார். அதற்குப் பிறகு அவர்கள் குடும்பம் நல்ல நிலையை அடைந்தது. சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு மீண்டும் அவருடைய மகனுக்கும் அதே போன்ற கனவு வர அவரும் இன்னொரு ஹனுமார் சிலையை செய்து அதே சன்னதியில் இருந்த தெய்வீக ஹனுமார் சிலைக்கு அருகிலேயே தனது கனவில் வந்தபடியே பிரதிஷ்டை செய்ய அந்த ஆலயமும் ரெட்டை தெய்வீக ஹனுமார் ஆலயமாக அமைந்ததாம். திருப்பங்கூர் ரெட்டை தெய்வீக ஹனுமார் ஆலயத்தில் குறிப்பிட்ட கால நேரத்தில் தினசரி பூஜைகள் தவறாது நடைபெறுகின்றன என்று அங்குள்ள பண்டிதர் கூறினார்.
 
மேலே உள்ளது பட்டீஸ்வரம் அருகில் உள்ள 
ரெட்டை ஹனுமார் ஆலயத்தின் படம்

மூன்றாவது ரெட்டை தெய்வீக ஹனுமார் ஆலயம் பட்டீஸ்வரத்தில் உள்ள பகவான் கோபிநாதஸ்வாமி ஆலயத்தில் உள்ளது. சோழ மன்னர்கள் காலத்தில் கட்டப்பட்ட அந்த ஆலயம் கிருஷ்ண பரமாத்மாவுக்கு அமைந்த ஆலயம் ஆகும். ஆனால் நேரமின்மைக்கு காரணமாக எங்களால் அங்கு செல்ல முடியவில்லை.  இங்குதான் பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு தான் யார் என்பதைக் காட்டினாராம். புராணக் கதையின்படி ஒருமுறை பீமன் இந்த வழியே சென்று கொண்டு இருந்தபோது ஒரு குரங்கு தனது வாலை நீட்டி வைத்துக் கொண்டு பாதையை மறைத்தபடி அமர்ந்து இருந்தது. அந்த குரங்கு வேறு யாரும் அல்ல, பகவான் ஹனுமார் ஆகும். அதை அறிந்திடாத பீமன் அந்த குரங்கின் வாலை நகர்த்திக் கொண்டு தான் செல்ல வழி விடுமாறு கூற, குரங்கும் தனது வாலை நகர்த்தி விட்டு செல்லுமாறு கூற, எத்தனை முயன்றும் பீமனால் அதன் வாலை நகர்த்தவே முடியாது தவித்தாராம். தன் பலத்தை குறித்து அளவுக்கு மீறி நம்பியதற்கு வெட்கப்பட்ட பீமன் அவர் யார் எனக் கேட்க அவனுக்கு பகவான் ஹனுமார் அங்கேயே தனது விஸ்வரூபத்தைக் காட்டினாராம். ஆகவே அங்கேயே பகவான் அனுமாருக்கு தெய்வீக ஹனுமார் மற்றும் விஸ்வரூப ஹனுமாராக காட்டும் வகையில் ரெட்டை தெய்வீக ஹனுமார் ஆலயம் அமைந்தது. இந்த ஆலயம் தற்போது பழுதடைந்து உள்ளது என்றாலும் இந்து சமய அறநிலைத்துறை தினசரி பூஜை நடக்க ஏற்பாடு செய்துள்ளதாக அங்குள்ளவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

Temples for Lord Twin Hanuman (E)

Lord Twins Hanuman
Temples

In a recent tour to Mayavaram- Kumbakonam (Nagapattinam district in Tamilnadu) we visited few temples where two idols of Lord Hanuman were enshrined together in the main sanctum. They are called Twins Hanuman temple. We had seen two idols of Lord Vinayaga enshrined together in single sanctum in some temples, but not two idols of Lord Hanuman enshrined in the sanctum. It is quite normal in temples to see the presiding deity appearing in different forms, but the same presiding may not be seen as twins. Therefore for the first time we were astonished to see two idols of Lord Hanuman enshrined as presiding deity in few temples in this shethra. All the three are situated in villages. While two of those temples are encompassed with folklore without puranic reference, the third one near Pateeswaram has a puranic story attached with it.

The first temple for Lord Hanuman –two idols in a single sanctum- is in a small village called Malepaathi, 13 Kilometer away from Mayavaram main junction. Malepaathi lay slightly interior from the main road on way to Poompugar from Mayavaram. The river Cauvery reportedly flow through the interior Village. 


Photos from Malepaathi village 
Lord Twins Hanuman temple

According to the folklore on this temple, several years ago the Villagers constructed a small bridge to cross over from one end of the river to the other during which time two huge Monkeys which lived there for unknown no of years too occasionally helped them by carrying some material for the construction of the bridge. However after the bridge was constructed the Monkeys could not be seen and reportedly died somewhere and none bothered to trace them. Majority of this village is of agricultural lands and the present site where twin Lord Anjeneyaswamy temple exists was once a farm of plantain trees (Banana) belonging to an individual.

One day as he was digging the ground, twin idols of Lord Hanuman was found buried together and he dug them out. Both were not alike but slightly different, seated on a single platform. Amused individual took them home deciding to seek the advice of village elders the next day. On the same night Lord Hanuman appeared in his dream and asked him to construct a temple in the same place where the idols were found and worship him so that he can remain there to bless the devotees and also guard the village. The individual in consultation with the locals constructed the present temple which is very small structure, and houses the same two beautiful Lord Hanuman idols in the sanctum in the same manner as he saw them lay buried inside the land. It is the most important temple in Malepaathi village and before harvesting begins, the agriculturists in and around Malepaathi reportedly worship the Twin Lord Hanumans in the same temple before commencing the harvesting. People believe that those who offer worship and pray for certain issues, their prayer is surely answered.

Since this temple is situated in an interior village, except the villagers and those who are in the know of the greatness of the twin Lord Hanuman, only visit here, the temple is not kept open even in the displayed time on week days. Both in the morning and evenings the person who attends to the maintenance of the temple open the sanctum, light up the oil lamp and go away after remaining in the temple for some time when locals come there to offer prayers. Otherwise the temple attracts crowds on festive days and holidays. This is the condition in many of the temples situated deep inside the villages in Mayavaram - Kumbakonam area. However in the morning times before 11 AM or between 5 to 6 PM in the evenings one can locate the temple priest who mostly reside nearby and request him to open up the temple to offer worship and prayer. The two idols of Lord Hanumans appear as though two small children are standing side by side. 



Photos from Thiruppungur 
Lord Twins Hanuman temple

The second temple where two idols of Lord Hanuman is in a single sanctum is also in a village called Thiruppungur in Mayavaram. Thiruppungur is a small village about 2 km from Vaitheeswaran temple. The twin Hanuman temple is opposite to the famous Lord Sivayoginathar temple in this village. According to the Pundit once a Monkey which was staying in that place for many years died and therefore the villagers buried it there. One day the father of the present Pundit had a dream in which Lord Hanuman appeared and asked him to erect a temple over the grave of the Monkey and he complied. From then on his family began to flourish. After some time his son too had similar inner message to erect one more Lord Hanuman  by the side of Lord Hanuman enshrined by his father. He too complied. Thus came up the twin idols of Lord Hanuman in a single sanctum in the temple in Thiruppungur. The temple is small and on the roadside, easily approachable and regular Pooja is performed observing displayed timings. 


Photo from Pateeswaram 
Lord Twins hanuman temple

The third temple where two Lord Hanumans are housed in a single sanctum is called Lord Gopinatha Swamy temple built during Chola Kings. Lord Gopinatha Swamy temple is in Pateeswaram. Lord Gopinatha Swamy is none but Lord Krishna only. We could not visit the temple for want of time. The legend of this temple tells that Lord Krishna revealed his true identity to Arjun in this place. Similarly Lord Hanuman gave his Visvaroopa darshan to one of the Pandava brothers Bheema here. Once when Bheema was going through this place, Lord Hanuman was sitting in the form of a small monkey with his tail blocking the path. When Bheema wanted to monkey to move away to enable him go through, the monkey told him to push his tail on a side and walk away. Overestimating his own strength Bheema tried to push the tail to a side to walk and he could not even move it an inch inspite of many attempts. When surprised Bheema sought pardon from the monkey and asked him to reveal who he was, Lord Hanuman gave visvaroopa darshan to Bheema so goes the tale. Therefore the shrine has two idols of Lord Hanuman enshrined here, one representing Lord Hanuman in normal form and the other representing the Visvaroopa  Lord Hanuman so say the local lore. The entire temple remains in ruined condition and locals say that the Hindu endowment board has arranged for one time pooja in Lord Gopinatha Swamy temple.

Tuesday, October 11, 2016

Thiruvisai nallur Chathurkala Bhairavar temple (T)

தமிழ்நாட்டின் கும்பகோணத்தில் இருந்து சுமார் எட்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள திருவிசைநல்லூர் எனும் சின்ன கிராமத்தில் உள்ளது ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான சதுர்கால பைரவர் ஆலயம். இதை சிவயோகிநாதர் ஆலயம் என்றும் யோகநந்தீஸ்வரர்  ஆலயம் என்றும் சிலர் கூறுகிறார்கள். ஆலயம் தஞ்சாவூர் அரண்மனை தேவஸ்தானத்தின் பராமரிப்பில் உள்ளது. இங்குள்ள மூலவர் சிவயோகநாதர் என்றாலும்  நான்கு யுகங்களுக்கு அதிபதியாக அவரே நியமித்த தனது அவதாரமான பைரவருக்கே இங்கு அதிக முக்கியத்துவம் தர வேண்டும் என சிவபெருமான் எண்ணியத்தினால் இங்கு பகவான் பைரவர் நான்கு யுகத்தின் தோற்றத்தில் சதுர்முக பைரவராக காட்சி தருகிறார்.  இந்த ஆலயத்துக்கு வந்து சிவபெருமானை வழிபட்டப் பின் சதுர்கால (நான்கு யுக) பைரவர்களை வணங்கித் துதிக்காவிடில் பக்தர்களது கோரிக்கை நிறைவேறாது என்பது நம்பிக்கை ஆகும். இந்த ஆலய வரலாறு சுவையானது.

முன்னொரு காலத்தில்
இந்த ஆலயம் உள்ள பகுதியில் சத்ய யுகத்தில் ஒரு நல்ல பண்டிதர் வாழ்ந்திருந்தார். சதா காலமும் சிவபெருமானின் நாமத்தை உச்சரித்து வந்தவண்ணம் இருந்த பெரும் சிவபக்தராக அவர்  இருந்தாலும், கொடுமையானவர், யாருக்கும் ஒரு பைசா கூட தானம் செய்யாதவர். அவர் தவறு செய்யும்போதும் கூட சிவபெருமானின் நாமத்தை உச்சரித்தபடி இருப்பார். அப்படிப்பட்டவர்   ஒருமுறை பரம ஏழை பிராமணர் ஒருவர் இவரிடம் வந்து யாசகம் கேட்டபோது அவரை துரத்தியது மட்டும் அல்லாமல் அடித்து உதைத்தார். அவர் அடித்த அடியில் அந்த ஏழை பிராமணர் மரணம் அடைந்து விட்டார். ஆனாலும் ஆத்திரம் அடங்காத பண்டிதர் அவரை ஒரு கயிற்றில் கட்டி தெருவழியே இழுத்துச் சென்று ஊர் எல்லையில் போட்டுவிட்டு திரும்பினார்.  வெகு காலத்துக்குப் பிறகு அந்த பண்டிதர் மரணம் அடையும் நிலைக்கு சென்றதும், சிவபெருமானின் நாமத்தை உச்சரித்தபடியே இருந்ததினால் அவர் மரணம் அடைந்ததும் அவர் உயிரை சிவலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல சிவகணங்கள் வந்தார்கள். அப்படிப்பட்ட பெருமைக்கு கொண்டவராக அவர் இருந்தார்.

அதே நேரத்தில் பல தீங்குகளை வாழ்க்கையில் செய்திருந்த அந்த உயிருக்கு கடுமையான சித்திரவதையுடன் கூடிய தண்டனைக்கு கொடுக்க எண்ணிய யமலோக கணங்கள் அவரை பிடித்துச் செல்ல வந்தார்கள். ஆனால் அங்கிருந்த சிவகணங்கள் அவர்களுடன் சண்டை இட்டு அவர்களை அடித்து துரத்தினார்கள். ஆகவே எம கணங்கள் எம தர்மராஜரிடம் சென்று தமக்கு ஏற்படுத்த அவமானத்தைக் கூற கோபமுற்ற எமராஜர் தானே நேரில் சென்று அந்த உயிரை சிவகணங்களிடம் இருந்து பறித்துக் கொண்டு சித்திரவதை லோகத்துக்கு அந்த உயிரை இழுத்துச் செல்லலானார். யமராஜரின் பலத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாத சிவகணங்கள் ஓடோடிச் சென்று தெய்வீக மாடான  நந்திதேவரிடம் முறையிட  தெய்வீக மாடு  உருவத்தில் இருந்த நந்தி தேவர் கோபமுற்றார். சிலிர்த்தெழுந்தவர் உடனே அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்று யமராஜரை தடுத்து நிறுத்தி அவருடன் யுத்தம் செய்து அவரை கீழே தள்ளி தனது கால் குழம்பினா
ல் அழுத்த யமராஜர் அவருடன் சண்டை போட பலம் இன்றி மூர்ச்சையானார்.

தூரத்தில் நின்றவாறு பயந்தவண்ணம் அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டு இருந்த தேவகணங்கள் யமராஜர் மரணம் அடைந்து விட்டால் பூலோகத்தில் மரணமே நிகழாமல் மேலும் மேலும் உயிரினங்கள் தோன்றிக் கொண்டே இருந்து உலகையே அழித்து விடும் என அச்சம் கொண்டு சிவபெருமானிடம் ஓடிச் சென்று நிலைமையைக் கூற, கருணை கொண்ட சிவபெருமானும் உடனே அவர்களுடன் அந்த இடத்துக்கு சென்று, கோபமுற்ற
தெய்வீக மாடான நந்தி தேவரின் கோபத்தை குளிரச் செய்து யமராஜரைக் காப்பாற்றினார்.

இன்னொரு கதையின்படி ஒருமுறை ஏற்பட்ட சாபத்தினால் பிரும்ம தேவர் பூமியில் ஒரு மஹாயோகியின் புதல்வராகப் பிறக்க வேண்டி இருந்தது. அந்த யோகி எப்போதும் தன்னுடன் ஆறு சிஷ்யர்களை வைத்துக் கொண்டு தான் செல்லும் இடத்துக்கெல்லாம் அவர்களையும் அழைத்துச் செல்லலானார். அந்த யோகி மாபெரும் சிவபக்தர். இன்னொரு கதையின்படி அந்த ஆறுபேரும் பிரும்மாவும், அவருடன் பிறந்த குழந்தைகள் ஆவார் என்று கூறுகிறது. எது எப்படியோ, ஆறு சிஷ்யர்களுடன் அந்த யோகி அனைத்து இடங்களுக்கும் சென்றவாறு இருந்தார். ஒருநாள் சிவபெருமானின் நேரடி தரிசனத்தைக் காண விரும்பிய அந்த யோகி பெரும் தவத்தை மேற்கொண்டார். அவருடன் அவரது சீடர்களும் தவத்தில் அமர்ந்து கொண்டார்கள். அந்த தவத்தினால் உலகமே தகிக்கலாயிற்று. உயிரினங்கள் அழியத்  துவங்கின. அதனால் கவலைக்கு கொண்ட தேவர்கள் சிவபெருமானிடம் சென்று முறையிட அவரும் அங்கு சென்று தனது தலை முடியில் இருந்த கங்கை நதியை அவர்கள் மீது பாயச் செய்து அவர்களது தவத்தின் வெப்பத்தை தணித்து  அவர்கள் முன் காட்சி தந்தார். அது மட்டும் அல்ல அவர்களது தவத்தின் வலிமையை பாராட்டி அவர்களை தன்னுள் இழுத்துக் கொண்டு அங்கேயே ஒரு சிவலிங்க உருவில் அமர்ந்து கொண்டார். அந்த சிவலிங்கமே சிவயோகிநாதர் ஆலயத்தில் உள்ள சிவலிங்கம் ஆகும். அவர்களை அவருக்குள் இழுத்துக் கொண்டதின் அடையாளமாக அந்த சிவலிங்கத்தில் தலை பகுதியில் ஏழு  முடிகள் போன்ற தோற்றம் காணப்படுகின்றது ஒரு அதிசயம் ஆகும். அந்த சிவ யோகிகளை சிவபெருமான் தன்னுள் அடக்கிக் கொண்டு அங்கேயே ஆலயத்தில் அமர்ந்து கொண்டதினால் அந்த ஆலய மூல மூர்த்தியை சிவலோகநாதர் என அழைக்கின்றார்கள். நடந்த அந்த அனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும் மாமுனிவரான அகஸ்திய முனிவர் அங்கிருந்து பார்த்ததாக நம்பிக்கை உள்ளது.

அங்கு சிவலிங்க உருவில் தன்னை பிரதிஷ்டை செய்து கொண்ட சிவபெருமான், அனைவரிடமும் தான் சத்ய யுகத்தில் புராதனீஸ்வரர் எனவும், த்ரேதா யுகத்தில் வில்வரானேஸ்வரர் எனவும், துவாபர யுகத்தில் யோகனந்தீஸ்வரர் எனவும் கலி யுகத்தில் சிவயோகிநாதர் எனவும் தோற்றம் தர உள்ளதாகவும் கூறி விட்டு மறைந்தார். சத்ய யுகத்தில் தோன்றிய இந்த ஆலயம் அது முதல் இன்றளவும் நான்கு யுகங்களிலும் இருந்து வருவதில் இருந்தே அனைத்து ஆலயங்களை விட அதன் மேன்மை மிக அபாரமானது என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

திருவிசைனல்லூர் ஆலயத்தில் எழுந்தருளிய சிவபெருமான், சிவகணங்களுக்கு எதிராக யுத்தம் புரிந்த யமராஜரை துரத்தி அடித்த
தெய்வீக மாடான நந்தி தேவர் அமர்ந்துள்ளதால் அதற்க்கு பெருமை தரும் விதமாக  மாட்டின் உருவான  ரிஷப ராசிக்காரர்கள் அந்த ஆலயத்தில் வந்து வழிபட்டால் அவர்களது அனைத்து பூர்வ ஜென்ம பாபங்கள் அனைத்தும்  அதுவே ரிஷப ராசியினரின் பரிகாலஸ்தலமாகும் என்றும் அருள் புரிந்தார்.

இங்குள்ள ஆலயத்தின் இன்னொரு சிறப்பு என்ன என்றால் தெய்வீக மாடான நந்தியின் முகம் நேராக இல்லாமல் வேறு பக்கத்தை நோக்கி சற்றே திரும்பிய நிலையில் காணப்படுவதாகும். இதற்கான ஒரு வாய்மொழிக் கதையும் உள்ளது. முதலில் கூறிய கதையில் வரும் பண்டிதர் தனக்கு மரண வேளை வந்துவிட்டதை உணர்ந்தார். எம கணங்கள் தன்னை நோக்கி வந்து கொண்டு இருந்ததையும் கண்டவர் சிவபெருமானே ....சிவபெருமானே எனக் கதறியவாறு சிவபெருமான் இளைப்பாறிக் கொண்டு இருந்த இந்த இடத்துக்கு ஓடிவந்தார். சிவபெருமான் பல நேரங்களில் இந்த ஆலயம் உள்ள இடத்திற்கு வந்து ஒய்வு எடுப்பது வழக்கம் என்பதையும், அப்போது
தெய்வீக மாடான நந்தி தேவர் அவருக்கு காவலாக அமர்ந்திருப்பார் என்பதையும், அவர்கள் எவருடைய கண்களுக்கும் புலப்படாத நிலையில் அங்கு இருப்பார்கள் என்பதையும் அந்த பண்டிதர் அறிந்து இருந்தார். ஆகவேதான் இங்கு ஓடி வந்தார். அவர் சப்தத்தைக் கேட்ட தெய்வீக மாடான நந்தி தேவர் சற்றே தலையை திருப்பி குரல் வந்த திசையை நோக்கி பார்க்க அந்த பண்டிதர் மரணம் அடைந்து விழுந்தார்.

பண்டிதர் குரல் வந்த திசையை நோக்கி
தெய்வீக மாடான நந்தி தேவர் பார்த்த பிறகே சிவகணங்களும், எம கணங்களும் எம தேவரும் தெய்வீக மாடான நந்தி தேவரும் சண்டை இட்ட அனைத்து நிகழ்ச்சிகளும் நடைபெற்றன. இந்த நிலையில் பல ஆயிரம் வருடங்களுக்குப் பிறகு இந்த ஆலயம் எழும்பியபோது சிவபெருமான் ஸ்வயம்புவாக சிவலிங்க உருவில் அமர, தெய்வீக மாடான நந்தி தேவரும் எம பயம் நீக்கும் நிகழ்ச்சியை எடுத்துக் காட்டும் விதத்தில் தன் தலையை சற்றே திரும்பிய நிலையில் இங்கு காட்சி தந்தார்.

பகவான் சிவபெருமான் தனது வாகனமான
தெய்வீக மாடான நந்தி தேவருடன் அந்த ஆலயத்தில் அமர்ந்தவுடன் தேவ கணங்களின் வேண்டுகோளின்படி தனது முக்கியமான அவதாரமான பகவான் பைரவரை அழைத்து வாழ்க்கையின் நான்கு நிலைகளையும் - குழந்தை, இளைஞர், திருமணமானவர் மற்றும் முதியவராக - எடுத்துக் காட்டும் விதத்திலும் (இதே நிலையில் சிவபெருமானே மத்யப் பிரதேசத்தின் மன்சூர் எனும் கிராமத்தில் பசுபதிநாதர் ஆலயத்தில் காணப்படுகின்றார்), அதே நேரத்தில் நான்கு யுகங்களிலும் நான்கு குணங்களைக் கொண்ட பகவான் பைரவராக காட்சி தந்து கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்றும், அந்த நிலையில் அங்கு வருகை தரும் பக்தர்களை தன் சார்பில் காத்தருள வேண்டும் எனவும் கூற பகவான் பைரவரும் அங்கு சதுர்க்கால பைரவர் அதாவது நான்கு காலங்களை ஆளும் பகவான் பைரவராக அங்கு வந்து அமர்ந்து கொள்ள பகவான் சிவபெருமானும் அவருக்கு அவை அனைத்துக்கும் தேவையான சக்திகளையும் அளித்தார். இப்படியாக அங்குள்ள பகவான் பைரவர் ஞான பைரவர் ரூபத்தில் கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்பைக் கொடுப்பவராகவும், ஸ்வர்ணகட்ஷ பைரவர் ரூபத்தில் செல்வம் மற்றும் அனைத்து பொருட்களை தருபவராகவும், உன்மத்த பைரவர் ரூபத்தில் வளமான வாழ்க்கை மற்றும் சீரான உடல் நலம் தருபவராகவும், முடிவாக மோட்ஷத்தைத் தரும் யோக பைரவராகவும் காட்சி தருகிறார். இந்த ஆலயத்தை பகவான் பைரவருக்கு முக்கியத்துவம் தரும் வகையில் அமைந்திருக்குமாறு பகவான் சிவபெருமான் ஆணையிட்டு இருந்ததினால் இந்த ஆலயம் சதுர் கால பைரவர் என்றே அழைக்கப்பட்டு பெருமை பெறுகின்றது. 

 இங்குள்ள தெய்வீக மாடான  நந்தி தேவரின் சிலை ஆலயத்தின் கொடி மரத்தின் முன்பாகவே அமைந்துள்ளது இன்னொரு அதிசயம் ஆகும். எந்த ஒரு ஆலயத்திலும் மூலவர் முன் அமர்ந்துள்ள  தெய்வீக மாடான  நந்தி தேவர் கொடி மரத்துக்கு அடுத்து மூலவரை நோக்கிய நிலையில்தான் அமர்ந்து இருப்பார். இதன் காரணம் எந்த இடத்தில் தெய்வீக மாடான  நந்தி தேவர் தனது தலையை திருப்பிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாரோ அங்கேயே தம்மை அவர் பிரதிஷ்டை செய்து கொண்டதாகக் கூறுகிறார்கள்.  கொடி மரம் மூலவரின் அறையில் இருந்து எத்தனை தூரத்தில், எங்கு   அமைந்திருக்க வேண்டும் என்ற சாஸ்திர விதிமுறை உள்ளதினால்  தெய்வீக மாடான  நந்தி தேவர் தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொண்டிருந்த இடத்தில் இருந்து அதன் பின்புறத்தில் கொடிமரத்தை அமைக்கவில்லை என்பதாக பண்டிதர் கூறினார்.

இந்த ஆலயத்தின் தெற்கு பக்கத்தில், 700 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட, வான்வெளி சாஸ்திர அடிப்படையில்  ஒரு சோழ மன்னனால் அமைக்கப்பட்டு உள்ள ஒரு அதிசயமான கடிகாரம் உள்ளது. ஆறு முதல் ஆறு என்ற எண்களுடன் பன்னிரண்டு மணிநேரத்தை பிரித்து வைத்து உள்ள அந்த கடிகாரத்தில் மத்தியில் ஒரு சிறு இரும்பு தண்டு உள்ளது. நேரமாக நேரமாக நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் சூரிய ஒளி அந்த இரும்புத் தண்டின் மீது விழும்போது அந்த தண்டின் நிழல் அப்போது உள்ள நேரத்தை துல்லியமாகக் காட்டும். இது பெரிய அதிசயம் ஆகும்.

மற்ற சிவாலயங்களில் விஷ்ணு பகவான் தனியே காணப்படுவார். ஆனால் இங்குள்ள ஆலயத்திலோ தனி சன்னதியில் பகவான் லட்சுமி நாராயணன் எனும் பெயரில் அவர் தனது மனைவியான மஹாலஷ்மி தேவியுடன் சேர்ந்து காட்சி தருகிறார். பகவான் விஷ்ணு மஹாலக்ஷ்மியை திருமணம் செய்து கொள்வதற்கு முன்னதாக இங்கு வந்து தனது திருமணத்துக்கான ஆசிகளை சிவபெருமானிடம் இருந்து பெற்றுக் கொண்டு சென்றதாக பண்டைக்கால கதை உள்ளது. ஆகவேதான் பகவான் லட்சுமி நாராயணனை ஏகாதசி மற்றும் சனிக்கிழமைகளில் இங்கு வந்து வழிபட்டால் குழந்தைப் பேறு இல்லாதவர்களுக்கும் குழந்தை பாக்கியம் கிட்டும் என்பது நம்பிக்கை ஆகும்.

ராமாயணக் கதையுடனும் இந்த ஆலயம் சம்மந்தம் கொண்டுள்ளது. சீதா தேவியை ராவணன் கவர்ந்து கொண்டு சென்றபோது அவனுடன் வானத்தில் யுத்தம் செய்த தெய்வீக பறவை ஜடாயுவின் ஒரு சிறகு இந்த ஆலயமுள்ள இடத்தில் விழுந்ததாகவும், அது விழுந்த வேகத்தில் பூமிக்குள் துளைத்துக் கொண்டு செல்ல பூமியின் உள் இருந்து வேகமாக நீர் அதன் வழியே பீறிட்டுக் கொண்டு வெளி வந்தது. அதன் பின் அதுவே பெரிய நீர்த்தேக்கமாக மாறியதாம். ஆகவே அதன்  பெயர் ஜடாயு தீர்த்தம் என ஆயிற்று என்பதாகக் கூறுகிறார்கள்.

ஆலயத்தின் சில புகைப்படங்கள் 

 
 
தலை திரும்பிய நிலையில் நந்தி தேவர் 

 சன்னதியில் சௌந்தர்ய நாயகி அம்மன்

 
 பகவான் லக்ஷ்மிநாராயணன் லட்சுமி தேவியுடன் 

இந்த ஆலயம் பகவான் பைரவர் ஆலயம் என்பதைக் 
காட்டவோ என்னவோ ஆலயம் திறந்தவுடன் 
வாயிலில் எப்போதும் கூட்டமாக 
நாய்கள் அமர்ந்திருக்குமாம். 
பகவான் பைரவர் வாகனம் நாய்கள் அல்லவா.