Friday, September 30, 2016

Vanmutti Peruman (T)



எந்த ஒரு ஆலயத்திலும் மரத்தின் வேர் காயாமல் உள்ள பெரிய மரத்தில் வடிவமைக்கப்பட்ட மூலவரின் சிலையை காண முடியாது. அப்படி இருந்தால் அது தெய்வ மகிமையாக இருக்கும். பூரி ஜகந்நாதர் ஆலயத்திலும் கூட மூலவர் சிலைகளை மரங்களை வெட்டி எடுத்த மரத்தின் கட்டையில்தான் வடிவமைக்கின்றார்கள். ஆனால் 14 அடி  உயர விஷ்ணு பகவானின் மூலவர் சிலை மிகப் பெரிய அத்தி மரத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டு உள்ளதை மாயவரத்தில் கும்பகோணம் செல்லும் பாதையில் உள்ள மாப்படுகை எனும் கிராம ஆலயத்தில் உள்ள வான்முட்டி ஆலயத்தில்  மட்டுமே காண முடியும். இப்படி ஒரு அதிசயத்தை வேறு எந்த ஆலயத்திலும் காண இயலாது. பூமியில் இருந்து ஆகாயத்தை தொடும் அளவுக்கு காட்சி தரும் விஷ்ணு பகவானை இங்கு வான்முட்டி பெருமாள் என அழைக்கின்றார்கள். அந்த மூலவர் சிலை வடிவமைக்கப்பட்ட அத்தி மரத்தின் வேர்கள் கூட இன்னும் காயாமல் உள்ளது இன்னொரு அதிசயமாம்.  இந்த ஆலயம் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது. 12 ஆம் நூற்றாண்டில் இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் காலத்தில் கட்டப்பட்ட ஆலயம் என்றும், ஆனால் தேவலோகத்தை சேர்ந்த அந்த தெய்வீக அத்தி மரம் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்கின்றார்கள்.

இந்த ஆலயத்தின் மேன்மை குறித்து கூறிய பண்டிதர், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயம் முதலில் ஏழு பிராகாரங்களைக் கொண்டு இருந்ததாகவும், அவை காலவெள்ளத்தில் அழிந்து விட்டதினால் இப்போது ஒரே ஒரு பிராகாரத்துடன் காட்சி அளிப்பதாகக் கூறினார்.

இந்த ஆலயம் சிறிதாக இருந்தாலும், அதில் உள்ள பெருமானை பல மணிநேரம் தரிசித்துக் கொண்டே இருக்கலாம் எனும் அளவில் அற்புதமான தோற்றத்தில் காணப்படுகின்றார்.  கைகளில் சங்கு, சக்கரம், கதை என ஆயுதங்களை ஏந்திக் கொண்டு அபய முத்திரை காட்டியவண்ணம் காட்சி தரும் பெருமானின் சிலையை மூலிகையினால் செய்யப்பட்ட கரிய பச்சை நிறத்தில் வண்ணம் பூசி உள்ளார்கள். ஆலயம் முழுவதும் அஜந்தா வண்ண ஓவியத்தில் காணப்படுகின்றது.

இந்த ஆலயத்தின் இன்னொரு அதிசயம் தனி சன்னதியில் உள்ள சப்தஸ்வரூப ஒலி தரும் பகவான் ஹனுமான் ஆகும். சுமார் நான்கு அடி உயர  பகவான் ஹனுமாரின் சிலையில் காணப்படும் அவருடைய வாலின் நுனியில் ஒரு மணி கட்டப்பட்டு உள்ளது.  அந்த வாலின் நுனிப் பகுதி அவர் தலையை தொட்டபடி அமைந்து உள்ளது. சிறு மணி கட்டப்பட்ட வாலின் நுனிப் பகுதி தலையை தொட்டபடி உள்ள பகவான் ஹனுமானின் பல சிலைகள் கர்னாடகாவின்  பல ஆலயங்களில் மட்டுமே பெரிதளவு காணப்படுகின்றது. இங்குள்ள பகவான் ஹனுமானின் உடலில் எந்த பகுதியை தட்டினாலும் வெவ்வேறு ஒலிகள் எழும்புமாம். இங்கு வந்து அவரை வணங்கித் துதிப்பதின் மூலம் பூர்வ ஜென்ம கர்ம வினைகள் அகலும் என்பது நம்பிக்கையாக உள்ளது.

இந்த ஆலயத்தின் தல வரலாறு என்ன?

முன் ஒரு காலத்தில் கொடகு நாடு என்ற பகுதியை ஆண்டு வந்திருந்த மன்னன் ஒருவன் செய்திருந்த பல பூர்வஜென்ம பாவங்களினால் அவனுக்கு கடுமையான தோஷங்கள் ஏற்பட்டு இருந்தன. என்ன செய்தும் அவனுடைய பாவங்கள் விலகவில்லை. அதன் விளைவாக உடலெங்கும் கடுமையான தோல் வியாதி ஏற்பட்டு அவனை வதைத்தது. ஆகவே அவர் தனது பண்டிதர்களின் ஆலோஜனைப்படி கொடகு நாட்டில் இருந்த பல்வேறு ஆலயங்களுக்கும் விஜயம் செய்து தமது வியாதி நிவாரணம் அடைய பரிகாரம் செய்தவாறு இருந்தார். அப்படி பல்வேறு இடங்களுக்கும் சென்று கொண்டு இருந்தபோது வழியில் ஒரு இடத்தில் அடையாளம் தெரியாத ஒரு ஆசிரி (குரல்) அவர் வியாதி குணம் அடைய வேண்டும் எனில் காவேரிக்கு கரை ஓரத்தில் செல்லுமாறு கூறியது.

அது மட்டும் அல்ல அந்த குரல் அவரை முதலில் மூவலூரில் மார்க சஹாயேஸ்வரராக  காட்சி தந்து கொண்டு இருக்கும் சிவபெருமானின் சன்னதிக்கு சென்று வணங்குமாறும், அங்கு அவருக்கு ஒரு விடை கிடைக்கும் எனவும் கூறியது. மார்க சஹாயேஸ்வரர் ஆலயம் தற்போதைய மாயவரத்தில் உள்ளது. அங்கு சென்று அவர் சன்னதியில் பிரார்த்தனை செய்த மன்னனை அங்கிருந்து அருகில் உள்ள ஒரு கோடி பாபங்களையும் விலக்கும் அபூர்வ தலமான கோடிஹத்தி விமோசனப்புரத்துக்கு சென்று அங்குள்ள அத்தி மரத்தின் அடியில் உள்ள பகவான் விஷ்ணுவை தரிசித்தால் அவர் வியாதி பூரண குணம் அடையும் என கண்களில் புலப்படாத  நிலையில் இருந்தவாறு சிவபெருமான் ஆசிரியாக குரல் கொடுத்தார்.  

அந்தக் குரல் கூறியபடியே
அந்த மன்னனும் பயணத்தை தொடர கோழிக்குத்தியை சென்று அடைந்தார். அந்தக் குரல் கூறியபடியே அங்கு இருந்த அத்தி மரத்தை சென்று அடைந்து  பகவான் விஷ்ணுவை பிரார்த்தனை செய்யத் துவங்க பெருமாளும் அவருக்கு அந்த அத்தி மரத்தின் அருகிலேயே விஸ்வரூப தரிசனம் தந்தார். அவர் கைகளில் சங்கு, சக்கரம் மற்றும் கதை போன்றவை இருக்க அவர் மனைவி மஹாலக்ஷ்மி தாயாரும் அவர் மார்பிலே காட்சி தந்தாள். அடுத்தகணம் அந்த மன்னனின் அனைத்து பாபங்களும் அடியோடு விலக வியாதிகளும் குணமாயின. ஆகவேதான் அந்த இடத்துக்கு கோடிக்கணக்கான தோஷங்களை களையும் கோடிஹத்தி எனப் பெயர் ஏற்பட்டது. அதுவே நாளடைவில் மருவி கோழிக்குத்தி என ஆயிற்று. அந்த மன்னனே பிற்காலத்தில் பிப்பலர் எனும் முனிவர் ஆனாராம்.

ஆனால் வேறு சிலரோ பிப்பல முனிவரைக் குறித்து வேறு செய்தியை கூறுகிறார்கள். வியாதி வந்த சோழ மன்னன் மார்க்க சகாயேஸ்வரர் ஆலயத்துக்கு சென்று இருந்தபோது அங்கு பிப்பல முனிவரைக் கண்டதாகவும், அந்த முனிவரும் அவருக்கு வியாதி குணம் அடைய ஒரு மந்திரோபதேசம் செய்து, கோழிக்குத்திக்கு சென்று நாற்பத்தி  எட்டு நாட்கள் (48) அங்குள்ள புஷ்காரணி தீர்த்தத்தில் தினமும் நீராடியபின் வான்முட்டி பெருமானை அந்த மந்திரத்தை ஜெபித்தவாறு வழிபட்டு வந்தால் வியாதி குணம் அடையும் என கூறியதினால் அவர் அறிவுரைப்படி அந்த மன்னனும் கோழிக்குத்திக்கு சென்று நியமமாக அவற்றை செய்ய அவன் வியாதி குணம் ஆனதாகக் கூறுகிறார்கள். பிப்பல முனிவரே சனி தோஷம் விலக ஒரு தோத்திரத்தை இங்கு இயற்றினாராம்.

இப்படியாகவே இந்த ஆலயத்தில் வந்து வழிபட்டால் தோல் வியாதிகள் விலகும் என்ற நம்பிக்கை தோன்றியது. அது மட்டும் அல்ல இங்குள்ள வான்முட்டிப் பெருமானை தரிசித்தால் அவரை தரிசனம் செய்பவர்களுக்கு திருப்பதி வெங்கடாசலபதி, காஞ்சீபுரம் ஆதி வரதராஜ ஆலய பெருமான் மற்றும் சோழிங்கநல்லூர் யோக நரசிம்மர் போன்ற மூவரையும் தரிசித்த பலன் கிடைக்கும் எனவும் கூறுகிறார்கள். ஏன் எனில் பெருமாள் அங்கெல்லாம் எழுந்தருளியபோது அவருக்குள் அடக்கிக் கொண்டு இருந்த அதே சக்திகளை இங்கு எழுந்தருளிய
போது  எடுத்து வந்தார் என்கின்றார்கள்.

இந்த ஆலயத்தில் உள்ள கல்வெட்டில் கூறப்பட்டு உள்ள செய்தி என்ன  எனில் 51 சனிக்கிழமை இங்கு வந்து பத்து பிராமணர்களுக்கு போஜனம் செய்வித்தால் சனிதோஷம் விலகும் என்பதே.

ஆலய விவரம்:
மூலவர் : வானமுட்டிப் பெருமான், பக்தப் பிரியன் மற்றும் வரதராஜன் என்பன
உற்சவர் : யோக நரசிம்ம பெருமான்
தாயார்: மஹாலக்ஷ்மித் தாயார்
தல விருட்ஷம்: அத்தி மரம்
தல தீர்த்தம்: பிப்பல மகரிஷி தீர்த்தம்

ஆலயத்தின் 
சில காட்சிகள் 



Vanmutti Peruman (E)


One may not have seen gigantic presiding deity in any temple, fully carved out of a Fig tree, with the roots of tree still wet and the tree not growing. It could only be a divine wonder.  Even in Puri Jagannath temple the statues of the presiding deities are carved out of logs of the wood of special tree after they are cut to size. Contrary to all,  14 feet high statue of presiding deity Lord Vishnu has been carved out of single big Fig tree and enshrined in the Vanmutti Peruman  temple near Mayavaram in a small village called Maappadugai. The village is five KM from Mayavaram on way to Kumbakonam. Nowhere in the world a statue made out of Fig tree appears in any one of the temples except in Vanmutti temple. Vanmutti Peruman refers to the Lord who touches heaven from earth. The uniqueness in this temple is that that the roots of the Fig tree still remain wet and the tree is also not growing. The temple is believed to have been constructed before 2000 years i.e in 12th Century AD by a Chola King named  Kulothunga Chozla-III even though some say that the Fig tree is divine tree from heaven and as old as 5000 years.

The pundit in the temple mentioned that as per legend when the temple was constructed thousands of years ago, it was huge one and encompassed with seven courtyards called pragarams, but unfortunately it stands only with one courtyard now, rest may have been destroyed in some events in course of history.

The temple is small but awesome appearance of the Lord will compel one to stay there to have his darshan for hours. The image of the Lord is in dark green colour and the Lord  has holy conch, chakra,  mace
in his three hands while the fourth hand shows Abaya mudran. The deity has been painted with special herbal colour to prevent decaying and the rest of the temple has been painted in Ajanta art style.

Another uniqueness in this temple is the Hanuman statute enshrined. The idol is about four feet high and like the statues of many temples in Karnataka, the tail end of Lord Hanuman has a bell and tail stretched up to the head. It is said that slight tapping of any part of the holy body of Lord Hanuman will give a unique musical note. Lord Hanuman here when worshipped removes the evil sins accrued in many births.

What is the legend associated with this temple?

Thousands of years ago one of the Kings in the then Kodagu nadu was afflicted with a severe skin disease which caused unbearable irritation. The disease was borne out of several heinous sins (It is called hathi or dosha in Sanskrit) committed by him in his past life. Inspite of best treatment from the doctors, his diseased did not get cured. Therefore as per the advice of his court pundits, he began to visit temples across  Kodagu nadu seeking divine favor to get rid of the disease. On way an unknown voice told him to travel by the side of Cauvery river where a solution to his problem would be found.

The King began to travel by the side of river Cauvery as heard from the unknown voice which had further directed him to go to Moovalur temple  and worship
Lord Shiva who has manifested in the form Lord Maarga Sahayeswarar there. The King would get further  guidance in that temple. Lord Maarga Sahayeswarar temple is in present Mayavaram town. When the King reached Maarga Sahayeswarar temple and prayed Lord Shiva, he manifested before him in invisible form and asked him to go to Kodihaththi Vimochanapuram (the place where a crore dosha of different kinds will be washed away), a small village nearby where he would have the darshan of Lord Vishnu and simultaneously get rid of his skin disease.

The King continued the journey as directed by the voice and when he reached Kozhikuththi and rested for a while, Lord Vishnu  in the form of a big Fig tree appeared and gave Visvaroopa darshan to the King. The Lord was carrying discus, conch and mace with Goddess Mahalakshmi seated on his chest. The four leaves of the Fig tree became the four hands of the Lord and another set of leaves turned into an umbrella with the root of the tree being the feet of  Lord. Instantly entire sins of the King vanished and from then on, the place came to be called as Kodhi Hatti meaning  sacred place where the devotee will be freed of one crore doshas of many kinds accrued out of committing several sins in the past life. As time passed, the name Kodihaththi came to be mis spelled as Kozhikuththi. Subsequently the same King had turned into a sage called Pippala Maharishi and composed a hymn for getting relief from Sani dosha. 


As per another legend the Chola King met Sage Pippalar when he was in Lord Maarga Sahayeswarar temple and fell at the feet of the sage and sought his advice for relief from the disease. Sage Pippalar reportedly taught him a sacred mantra which the King should chant daily and worship Lord Vanamutti Peruman after taking dip in the Pushkarni for forty eight (48) days to get cured of from the skin disease. The King scrupulously followed the advice of the sage and at the end of the penance, he had the darshan of Peruman and got relieved from skin disease.

Thus the temple has become a temple where if one prays for the cure of skin diseases, they get relief. It is stated that by worshiping at Kozhikuththi Vanmutti Peruman temple, the devotee will get triple benefit of the having had the darshan of Lord Venkateswara of Tirupathi, Lord Adi Varadaraja temple in Kancheepuram and Lord Yoga Narasimha of Sholingar temple as the Vanamutti Peruman here is the same Lord and brought with him the divine powers and energies which he had enjoined when he manifested in those places in those forms.

Some inscriptions are also found inside the temple. One of the inscriptions indicate that in order to get rid of Sani Dosha the devotee will have to offer food (Annathan) to ten (10) brahmins continuously for fifty one (51) Saturdays.

The temple details are :
Presiding deity: Lord Vanmutti Peruman, Bakthapriyan, Varadarajan etc
Urchavar: Lord Yoga Narasimha
Thayaar: Goddess Mahalakshmi
Sthala Vritcha (Tree): Fig tree
Theertham (Holy water): Pippala Maharishi Theertham 


Few snaps from the temple

Monday, September 26, 2016

Pancha Narasimma (T) shethra: Thirunangur-Thiruvali-Thirunagari


தமிழ்நாட்டின் மாயவரம் மாவட்டத்தில் உள்ள சீர்காழியில் ஐந்து நரசிம்ம ஆலயங்கள் தோன்றக் காரணமே திருமங்கை ஆழ்வார் எனும் விஷ்ணு பக்தர்  ஆவார். அங்குள்ள ஐந்து ஆலயங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணிக் கதை சுவையானது. அந்த ஐந்து உத்தமமான நரசிம்மத் பெருமாள் ஆலயங்களிலும் ஒரே நாளில் சென்று வழிபட்டால் கடன் தொல்லை குறையும், எதிரிகள் தொல்லை விலகும், தடைப்பட்ட திருமணம் நடைபெறும், மன அமைதி கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை ஆகும்.  ஓரிரு கிலோமீட்டர் தள்ளித் தள்ளி ஒரே இடத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஐந்து ஆலயங்களும் திவ்ய தேசத்தில் காணப்படும் ஆலயங்கள் ஆகும்.

திருமங்கை ஆழ்வார் பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களில் ஒருவர் ஆவார். அவர் கள்ளர் எனும் பிரிவில் பிறந்தவர். சீர்காழி நகரின் அருகில் உள்ள மங்கை மடம் எனும் ஊரில் இருந்து ஐந்து கிலோ தொலைவில் உள்ள திருக்கறையலூர் எனும் ஊரில் பிறந்தவர்.

சோழ மன்னர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது மங்கை மடம் எனும் பகுதிக்கு குறுநில மன்னராக திருமங்கை மன்னன் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் உண்மையில் யார்?

சோழ மன்னர்கள் அரசாண்டு கொண்டு இருந்த காலத்தில் திருக்கறையலூர் பகுதியில் வைஷ்ணவப் பிரிவை சார்ந்த பல மக்கள் வசித்து வந்தார்கள். அந்த நகரை நிர்வாகிக்க அலைநாதர் எனும் வைஷ்ணவர் நியமிக்கப்பட்டார். அவருடைய மனைவியின் பெயர் அல்லித்திரட்டு என்பதாகும். அவர்களுக்கு பகவான் விஷ்ணுவின் அருளினால் அழகிய ஆண் குழந்தை ஒன்று பிறக்க அதற்கு நீலர் என்று பெயர் சூட்டினார்கள்.

அந்தக் குழந்தைக்கு நல்ல கல்வி அறிவை கொடுத்து வளர்த்தாலும், படை வீரர் குடும்பத்தை சேர்ந்த குழந்தை என்பதினால் அதற்கு பல்வேறு சண்டைப் பயிற்சிகளையும் கொடுத்து வளர்த்தார்கள். ஆகவே சிறு வயது முதலே அது யுத்தக் கலையில் சிறந்து விளங்கியது. அதனால்  ஒரே நேரத்தில் யானை, குதிரை, காலாட்டுப் படை என அனைத்து படைகளையும் திறமையுடன் அவரால் கையாள முடிந்தது. அவருடைய திறமையைக் குறித்து கேள்விப்பட்ட சோழ மன்னன் அவரை அழைத்து வந்து தன்னுடைய படைத் தளபதியாக நியமித்தார். அவர் யுத்தங்களில் எதிரிகளை சுலபமாக வீழ்த்தி கொன்று வந்ததால் அவரை காலன் என அழைத்தார்கள். காலன் என்பது அனைவர் உயிரையும் பறிக்கும் எம தர்மராஜரைக் குறிக்கும் பெயர். அவர் திறமையினால் அவர் திருமங்கை நாட்டின் மன்னனாக மாறி விட்டதினால் அவரை திருமங்கை மன்னன் என அழைத்தார்கள்.

திருமங்கை மன்னன் பூர்வ ஜென்மத்தில் பகவான் விஷ்ணுவின் வில்லாக இருந்தவர். அவருக்கு ஏற்பட்டு இருந்த ஒரு சாபத்தினால் பூமியில் மனிதராகப் பிறந்து வைஷ்ணவத்தை பரப்ப வேண்டும் என்றும், அதே நேரத்தில் அவர் பூமியில் மனித உருவில் அவதரித்து இருந்த இன்னொரு தேவ கன்னிகையின் சாபத்தையும் விலக்க வேண்டும் எனவும் தெய்வ நியதி இருந்தது. அந்த தேவலோக மங்கையோ ஒருமுறை தேவலோகத்தில் கபில முனிவருடன் இருந்த அவலட்ஷணமான தோற்றத்தைக் கொண்ட இன்னொரு முனிவரை பரிகாசம் செய்ததினால் கோபமுற்ற கபில முனிவரின் சாபத்தைப் பெற வேண்டி இருந்தது. தான் செய்த தவறுக்கு அந்த தேவ கன்னிகை கபிலரிடம் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டதினால் அவர் தனது சாபத்தை மாற்றி அமைத்தார். அதன்படி அவள் பூமியில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஒரு பெண்ணாகப் பிறந்து அங்கிருக்கும் வேறொரு பிரிவை சார்ந்த ஒரு படைத் தலைவரை மணந்து கொண்டு அவரை ஆன்மீக உலகுக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். அவர் மூலம் வைஷ்ணவத்தைப் பரப்ப வேண்டும். அப்படி செய்தால் மட்டுமே அவளுக்கு கிடைத்த சாபம் விலகும் என்றார்.

அந்த தெய்வ நியதியின்படி அவர்கள் இருவரும் திருமங்கை மன்னன் மற்றும் குமுதவல்லியாக பூமியில் பிறந்தார்கள். பல நிகழ்ச்சிகள் நடந்தேற அதன் இறுதியில் அவர்கள் இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். ஆனால்  தெய்வ நியதிப்படி அவருக்கு அவள் ஒரு நிபந்தனை போட வேண்டி இருந்தது. அது என்ன எனில் குமுதவல்லி திருமங்கை மன்னனை மணக்க வேண்டும் எனில் திருமங்கை மன்னன் தினமும் ஆயிரம் விஷ்ணு பக்தர்களுக்கு உணவு அளிக்க வேண்டும்.அவர்கள் கால்களை அலம்பி விட்ட பின் அந்த நீரில் சிறிது எடுத்து வந்து அவள்  தலை மீது தெளிக்க வேண்டும்.  அப்படி தொடர்ந்து செய்து வந்தால் மட்டுமே அவளை திருமங்கை மன்னனால் மணக்க முடியும். திருமங்கை மன்னனும் அவள் கூறிய நிபந்தனையை ஏற்று அதை செய்து வர இருவருக்கும் திருமணம் நடந்தது. இப்படியாக ஆன்மீக உலகில் திருமங்கை ஆழ்வாரை ஆன்மீகத்தில் நுழைந்து விட்டால் அவர் மூலம் வைஷ்ணவத்தை பரப்பி அந்த ஷேத்திரத்தில் ஐந்து நரசிம்ம அவதாரத்தில் தானும் காட்சி தரலாம் என விஷ்ணு பகவான் எண்ணினார்.

திருமங்கை மன்னன் தினமும் ஆயிரம் விஷ்ணு பக்தர்களுக்கு அன்னதானம் செய்து வந்ததினால் அவருடைய கஜானாவும் காலி ஆயிற்று. சோழ மன்னனும் திருமங்கை மன்னன் தனக்குத்  தர வேண்டிய கப்பத் தொகையை தராமல் இருந்ததினால் மிச்சம் மீதி இருந்த அவருடைய செல்வத்தை அவர் நாட்டில் இருந்து  எடுத்துக்கொண்டு சென்று விட்டார். ஆகவே பணம் இல்லாத நிலையை நிவர்த்தி செய்து கொள்ள திருமங்கை மன்னன் கொள்ளை அடிக்கத் துவங்கினார்.

திருமங்கை மன்னனின் நன் நடத்தையைக் கண்ட லட்சுமி தேவி அவருக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் என எண்ணி  பகவான் விஷ்ணுவிடம் கேட்டபோது அவர் அவளை சற்று நாட்கள் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்குமாறு கூறினார். அதன் பின் ஒரு சிறிய நாடகம் நடைபெற்றது. ஒருநாள் திருமால் தனது மனைவியான லட்சுமி தேவியுடன் புதியதாக மணம் செய்து கொண்ட தம்பதி போல உரு எடுத்து உடம்பில் பல்வேறு நகைகளை அணிந்து கொண்டு திருமங்கை மன்னன் ஆண்டு கொண்டு இருந்த இடத்தின் காட்டு வழியே சென்றார். அவர்களைக் கண்ட திருமங்கை மன்னன் அவர்களை தடுத்து நிறுத்தி அவர்கள் போட்டிருந்த நகைகளைக் கொள்ளை அடித்தார். ஆனால் அந்த நகைகளை அவரால் எடுத்துக் கொண்டு செல்ல முடியாமல் அவை கனத்தன . அதன் காரணம் அந்த நகைகள் அனைத்துமே சில மந்திரங்களினால் கட்டடப்பட்டு இருந்தது என்பதே. ஆகவே அந்த மந்திரத்தை கற்றுக் கொண்டு நகைகளை எளிதில் எடுத்துக் கொண்டு செல்ல முடிவெடுத்த திருமங்கை மன்னனுக்கு அந்த மந்திரத்தை போதிப்பதாக மாற்று உருவில் இருந்த திருமால் கூற அதை காது கொடுத்து கேட்க அவர் அருகில் சென்ற திருமங்கை மன்னன் காதில் மந்திரத்துக்குப் பதிலாக திருமந்திர உபதேசத்தை செய்தார். அதைக் கேட்ட திருமங்கை மன்னன் அடுத்த கணம் ஆன்மீக மேன்மைமிக்க புதிய மனிதராக மாறினார்.  அவர் பகவான் விஷ்ணு மீது பல தோத்திரங்களை பாடத் துவங்கினார். அதன் பின் சில காலத்திலேயே அவரை அனைவரும் திருமங்கை ஆழ்வார் என அழைக்கலானார்கள்.

திருமங்கை ஆழ்வார் பகவான் விஷ்ணு மீது பல பாடல்களை இயற்றத் துவங்கினார். அடுத்தடுத்து நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற ஹிரண்யகசிபுவின் வதமும் நிகழ்ந்தது. அதைக் கண்ட திருமங்கை ஆழ்வார் பகவான் விஷ்ணுவின் நரஸிம்ம அவதாரத்தைக் காண விரும்பினார்.

அவருடைய வேண்டுகோளை ஏற்றுக் கொண்ட விஷ்ணு பகவானும் சீர்காழியில் உள்ள திருநாங்கூர் எனும் இடத்தில் ஐந்து தோற்றங்களில் நரசிம்ம பெருமானாக காட்சி தந்தார். அப்படி  அவர் தோற்றம் தந்த ஐந்து ஆலயங்கள் திருநகரி-திருவாலி எனும் கிராமங்களை சுற்றி அமைந்து உள்ளன. அவற்றை ஐந்து நரஸிம்ம ஷேத்திரங்கள் என்கின்றார்கள். அவை உள்ள இடங்கள்:
  • குறையலூர் ஆலயத்தில் உக்கிர நரஸிம்ம பெருமாள்
  • மங்கை மடத்தில் வீர நரஸிம்ம பெருமாள்
  • திருநகரியில் ஹிரண்ய நரஸிம்ம பெருமாள்
  • திருநகரியின் அதே ஆலயத்தில் யோக நரஸிம்ம பெருமாள்
  • திருவாலியில் லட்சுமி நரஸிம்ம பெருமாள்
(1) திருவாலியில் வில்வாரண்யம் எனும் பகுதியில் உள்ள ஆலயத்தில் லட்சுமி நரஸிம்ம தோற்றத்தில் காட்சி தரும் பெருமாளை திருவாலி நகரலன் அல்லது வரதராஜப் பெருமான் எனவும் அழைக்கின்றார்கள். அங்குள்ள தாயாரை அமிர்தவல்லித் தாயார் அல்லது அமிர்தகடவல்லித் தாயார் என அழைக்கின்றார்கள். ஹிரண்யகசிபுவை வதம் செய்த பின் நரசிம்மத் பெருமான் அடங்காத கோபத்துடன் இருந்தார். அவருடைய கோபத்தைக் தணிக்க உதவுமாறு தேவர்கள் அனைவரும் லட்சுமி தேவியை வேண்டிக் கொள்ள லட்சுமி தேவியும் நரசிம்ம அவதாரத்தில் இருந்த விஷ்ணுவின் வலது தொடையில் சென்று அமர, கோபம் தணிந்த நரசிம்மத் பெருமான் அவளை ஆலிங்கனம் செய்து கொண்டார். அந்த சம்பவம் நடைபெற்ற இடம் திருவாலி ஆகும். ஆகவே ஆலிங்கனம் எனப் பொருள்படும் விதத்தில் அமைந்த  திருவாலி என இந்த இடம் பெயர் பெற்றது. இந்த ஆலயத்தில்தான் லட்சுமி தேவி தொடையில் அமர்ந்திருக்க விஷ்ணு பகவான் தனது மனைவியுடன் கூடிய  ரங்கநாத பெருமானாகவும் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு காட்சி தந்தாராம்.

(2) அங்கிருந்து சற்றே தூரத்தில் உள்ள குறையலூரில் நரஸிம்ம பெருமாள் உக்கிர நரஸிம்மராக காட்சி தந்தாலும், அவர் முகத்தில் அதீத கோபக்களை காணப்படவில்லை.

(3) அங்கிருந்து சிறிது தொலைவில் உள்ள மங்கை மடத்தில் பெருமாள் வீர நரஸிம்மராக காட்சி தருகின்றார்.

(4 & 5) திருநகரி எனும் இடத்தில் உள்ள  ஆலயத்தில் பெருமாள் இரண்டு நரஸிம்ம அவதார தோற்றத்தில் காட்சி தருகின்றார். இந்த ஆலயத்தில் அவர் யோக நரஸிம்மராகவும், ஹிரண்ய நரஸிம்மராகவும் காட்சி தருகின்றார். இந்த ஆலயம் த்ரேதா யுகத்தை சேர்ந்தது. ஒருமுறை பிரும்மாவின் ஒரு மகன் விஷ்ணு பகவானின் தரிசனம் கிடைக்க தவம் செய்தபோது அவர் காட்சி தரவில்லை. லட்சுமி தேவி வேண்டிக் கொண்டும் விஷ்ணு அவருக்கு காட்சி தரவில்லை. ஆகவே லட்சுமி தேவி தன் கணவரான விஷ்ணு பகவானின் மீது கோபம் கொண்டு அவரை விட்டு விலகிச் சென்று விட்டாள். அவளைத் தேடிக் கொண்டு திருநகரிக்கு வந்த விஷ்ணு தாமரை தடாகம் ஒன்றில் அவள் ஒளிந்து கொண்டு இருந்ததை அறிந்து கொண்டார். அந்த குளத்தில் ஐந்து தாமரை மலர்கள் இருந்தன. அங்கு சென்ற விஷ்ணு பகவான் தனது இடது கையை அவற்றை நோக்கிக் காட்டினார். அவர் இடது கையில் சந்திர பகவான் இருந்ததினால் நான்கு தாமரை மலர்கள் மலர்ந்தன. ஆனால் ஐந்தாவதில் லட்சுமி தேவி ஒளிந்து கொண்டு இருந்ததினால் அது திறக்கவில்லை என்பதினால் விஷ்ணு பகவானினால் லட்சுமி ஒளிந்து கொண்டு இருந்த மலரை எளிதில் கண்டு பிடிக்க முடிந்தது. அந்த தாமரை மலரை கையில் எடுத்து திறந்து அதில் அமர்ந்திருந்த லட்சுமி தேவியை ஆலிங்கனம் செய்து கொண்டார். அதனால்தான் திருமால் மீண்டும் அவர் மனைவியுடன் இணைந்த அந்த இடம் அதே பொருளைத் தரும் திரு நகரம் அதாவது திருநகரி என ஆயிற்றாம். இந்த ஆலயத்தின் விசேஷம் என்ன என்றால் ஒரே ஒரு கொடிமரத்தைக் கொண்ட மற்ற ஆலயங்களை போல இல்லாமல், இந்த ஆலயத்தில் இரண்டு கொடி  மரங்கள் உள்ளன. அதில் ஒன்று ஆலயத்துக்கும் இன்னொன்று திருமங்கை ஆழ்வாருக்கும் என்பதாக பண்டிதர் கூறினார். 

ஐந்து நரசிம்ம ஆலயத்தின்
சில புகைப்படங்கள் 

 

Pancha Narasimma (E) shethra: Thirunangur-Thiruvali-Thirunagari

Thirumangai Azhwar was deeply devoted to the service of Lord Vishnu. His unflinching faith and devotion to the Lord caused the emergence of  five temples for Lord Narasimma  in Seergazhi in Mayavaram district in Tamilnadu. The history behind them is quite interesting. It is believed that those who visit all the five temples in a single day and worship Lord Narasimma, their long standing debts will get cleared, hidden enemies will be destroyed, hindrances in marriages will go away and peace of mind will prevail. The uniqueness of these temples are that all  of them are situated in and around one or two Kilometers from each other in the  same area and form part of the temples listed in Divya Desam.  
Thirumangai Azhwar, born in the village Thirukkurayalur is one of the twelve Azhwar in Vaishnavite sect who had darshan of Lord Narasimma in five forms. He was born in a sect called Kallar. Thirukkurayalur is five km away from  Mangai Madam, a small village in Seergazhi.

In the bygone era of Chola Kingdom, chieftain namely Thirumangai Mannan was put in charge of  Mangai Madam. Who was Thirumangai Mannan?

At one period of time, lots of Vaishnavites lived in Thirukkurayalur. The place was also under the rule of Chola Kings, and administered by a Vaishnavite called Alainathar whose wife was Allithirattu. The couple were ardent devotees of Lord Vishnu and soon were blessed with a beautiful son. They named the child Neelar.

The child Neelar was given good education particularly in the field of martial arts because the family belonged to warriors class. Since Neelar was well versed in handling all type of weapons he could lead in sync four different forces namely the elephant, horse, and chariot forces along with regular soldiers.  His fame and brilliance coupled with braveness when reached the ears of the Chola King, he wasted no time in inviting him and to make Neelar the chief of the armed forces. Because he always fought the battles ferociously he was nick named as Kalan meaning the one who removed the life of others (Killing) quickly during war. Lord Yama who takes away the life of souls is called Kalan; hence the same name for Neelar. Soon he was made the chieftain of a place called Thirumangai and therefore  came to be called Thirumangai Mannan (Mannan meaning King).

Actually Thirumangai Mannan was incarnation of Lord Vishnu’s bow in previous birth and was fated to be born a human on account of a curse he had received. The curse was  intended to make the bow born a human in earth to spread  Vaishnavism and also release the curse of another Devaloga Virgin girl who was also fated to be born as human. She was fated to marry him and involve him in  spreading Vaishnavism. These two characters were interconnected and events inter related. On the other side the Devaloga Virgin girl accrued the curse because she japed at the uncouth appearance of a great saint who was talking with sage Kapila. Her indecent act angered sage Kapila to curse her to born as human. When the Devaloga Virgin girl realized her mistake and sought his pardon, sage Kapila unable to reverse the curse, modified it to effect that after born a human, she should marry a greatest warrior of a different other class and convert him as Vaishnavite and spread Vaishnavism in a particular region. He  identified the specific area to her. Sage Kapila told her that the warrior should be pulled into the spiritual path to spread Vaishnavism, and once done she would be released of her curse and again become a Devaloga Virgin girl.

Accordingly both of them were born humans and earned the names Thirumangai Mannan and Kumudavalli and got married after several events happened in their love affair, all as ordained by the Lords.  As a precondition for her consent to the marriage was
Thirumangai Mannan was to  serve food to 1000 Vaishnavites every day, wash their feet and bring the same water  and sprinkle some on her head as proof of his having fulfilled the promise if he truly desired to marry her. Thirumangai Mannan complied with her condition as he was deeply in love with her. Lord Vishnu thought that by marrying her he could be led into the path of spirituality and ultimately become an Azhwar so that through him (Thirumangai Mannan)  he (Lord Vishnu) could take five different forms of Lord Narasimha in a specific region for the benefit of his devotees.

The continuous feeding of 1000 Vaishnavites every day emptied the coffers of Thirumangai Mannan and he was unable to meet the demand of tribute (Like Tax) due to the Chola King. In anger the Chola King took away the wealth from his land against the tribute due from him. Therefore Thirumangai Mannan had no way but to resort to extortion and robbery by waylaying the travellers to feed 1000 vaishnavites. The appropriate time period fixed by divine to convert him into an Azhwar arose.

Seeing the service of Thirumangai Mannan, Goddess Lakshmi was highly pleased. She requested Lord Vishnu to recognize the services of
Thirumangai Mannan suitably so that the world in future would hail the great service rendered by him (Thirumangai Mannan) in the service of vaishnavism. He counseled her to be patient for some time. Soon Lord Vishnu with his consort Goddess Lakshmi enacted a drama and as part of drama, wearing several jewels, he began walking through one of the forest lands under the control of Thirumangai Mannan. The place was Vedarajapuram, a small helmet between Thiruvali and Thirunagari in the present Seergazhi district of Tamilnadu. As usual Thirumangai Mannan attempted to rob the valuables from them and in the course of events that followed, Thirumangai Mannan was unable to lift the jewels as they were protected by certain sacred mantras which prevented anyone from bodily lifting them if robbed. The Lord in disguise of the traveler agreed to preach the sacred and secret mantra into the ears of Thirumangai Mannan and when he came near the Lord, instead of the secret mantra he preached  Maha mantra called Thirumanthira Upathesam into his ears which instantly changed him into new born human who began to chant verses on Lord Vishnu in miracle act. Thus thereafter Thirumangai Mannan began to be called Thirumangai Azhwar. 

As Thirumangai Azhwar continued to compose hymns and worshiped the Lord the events of Hiranyakasipu occurred and Thirumangai Azhwar desired to have the darshan of Lord in the form of Lord Narasimha. 


Acceding to the request of his devotee, in a place called Thirunangur in Seergazhi town of Mayavaram district in Tamilnadu, Lord Vishnu gave darshan to Thirumangai Azhwar in five forms of Lord Narasimha as desired by him. The most important amongst them are situated in villages Thiruvali and Thirunagari which are situated 2-3 Kilometers away from each other. Al the five temples (called Pancha Narasimma Shethras) where Thirumangai Azhwar had the darshan of Lord Narasimha are situated in and around Thiruvali and Thirunagari. The five Lord Narasimha Kshetras where the Lord appeared in five different forms are as below:
  • Kuraiyalur – As Lord Ugra Narasimha
  • Mangai Madam – As Lord Veera Narasimha
  • Thirunagari*- As Lord Hiranya Narasimha
  • Thirunagari* - As Lord Yoga Narasimha (*two Narasimha idols in one Temple)
  • Thiruvali – As Lord Lakshmi Narasimha
(1) In Lakshmi Narasimha temple in Vilvaranyam in Thiruvali, the presiding deity is Lord Lakshmi Narasimha (Lord Vishnu), also called as Lord Vedarajan or Lord Thiruvali Nagaralan. The name of his consort is Amirtagadavalli or Amirththavalli Thayaar (Goddess Lakshmi). As per the sthala Purana, after annihilating Hiranyakasipu Lord Narasimha was still in furious state and none could cool down his anger. In order to cool down his temper, the devas requested his consort Goddess Lakshmi to help them. Accepting the plea of Devas, Goddess Lakshmi went and sat in his lap. When she sat on his right lap, Lord hugged her and calmed down. Therefore this place was called Thiruvali meaning Alingana i.e. embracing. The presiding deity is also called by the names of Lord Kalyana Ranganathan since the Lord appeared before Thirumangai Azhwar in the form of a groom. Thus the Lord can be seen in two postures in the same sanctum.

(2) At a short distance away in a place called Kuraiyalur in the same area, the Lord gave darshan to Azhwar as Ugra Narasimha in the temple though the fierce form of the Lord is not visible on his face.

(3) In another village called Mangai Madam in the same area, Lord appears in the  temple as Veera Narasimha.

(4 and 5) In Thirunagari, another village in the same area, in a temple the Lord gave darshan both as Yoga Narasimha and Hiranya Narasimha in two separate sanctums. The legend of the temple is that it belongs to Thretha Yuga and one of the son’s of Lord Brahma did penance at this place for the darshan of Lord Vishnu. Since Lord Vishnu did not give darshan even when requested by Goddess Lakshmi, she got angry, deserted him  and came to this place and hid herself inside a lotus flower. Lord Sri Vishnu came in search of Goddess Lakshmi and found five lotuses in the tank. In order to find out in which of the lotus flowers his consort lay hid, he opened his left eye which was Lord Chandra and immediately four lotuses blossomed while the fifth one in which Goddess Lakshmi hid did not open as it was held tightly by the goddess. Immediately Lord Vishnu identified the place of hiding of Goddess Lakshmi and opened the fifth Lotus and embraced her. Hence this place too came to be known as Thirunagar meaning where the Lord rejoined with his wife. The uniqueness of  this temple is unlike any other temple, this is the only temple where two Flag posts are installed. As per the pundit one is meant for the Presiding deity of the temple and the other for Thirumangai Azhwar.

Few snaps from five
Lord Narasimma temples