Tuesday, March 31, 2015

Nallattoor Veera Anjaneyar Temple


திருத்தணியில் இருந்து திருப்பதிக்கு செல்லும் சாலையில் திருத்தணியை அடுத்த நல்லாட்டூர் கிராமத்தின் அருகில் உள்ள கொற்றலை ஆற்றின் கிளை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது குசஸ்தலை ஸ்ரீ வீரமங்கள ஆஞ்சனேயர் ஆலயம். சென்னையில் இருந்து சென்றால் சுமார் இரண்டு மணி நேரத்தில் நல்லாட்டூரை அடையலாம். ஆந்திரவின் கிருஷ்ணாவரம் கிருஷ்ணா நீர்தேக்கத்தில் இருந்து வெளியேறும் தண்ணீர், பள்ளிப்பட்டு மற்றும் குமாரராஜபேட்டை எனும் கிராமத்தில் லவா மற்றும் குசா எனும் பெயர்களில் உள்ள ஆறுகளுடன் இணைந்து குசஸ்தலை எனும் சிறு ஆறாக மாறி இதன் வழியே ஓடுகிறது. சில இடங்களில் காணப்படும் கல்வெட்டு செய்திகளின்படி பதினைந்தாம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தப் பகுதியும் கர்னாடகா மற்றும் ஆந்திராவை ஆண்டு வந்திருந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண தேவராயரின் ஆட்சியில் இருந்ததாகவும் அந்த காலத்தில் எழுப்பப்பட்டு இருந்த வழிபாட்டுத் தலமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். கிருஷ்ண தேவராயரின் ஆட்சிக் காலத்தில் அவருடைய ராஜகுருவாக இருந்தவரும் 1460 முதல் 1539 ஆம் ஆண்டு காலத்தில் வாழ்ந்திருந்தவருமான வியாசராயர் எனும் ராஜகுருவினால் பல இடங்களிலும் ஆஞ்சநேயர் ஆலயங்கள் எழுப்பப்பட்டன என்றும் அவற்றில் ஒன்றே இந்த நல்லாட்டூர் வீரமங்கள ஆஞ்சநேயர் ஆலயமும் ஒன்றாகும் என்கின்றார்கள். வியாசராயர் எதோ தீராத வியாதியினால் பீடிக்கப்பட்டு இருந்ததாகவும் ,அவர் தனது வியாதியை தீர்த்து வைத்தால் தன்னால் எந்த அளவு முடியுமோ அத்தனை ஆலயத்தை ஹனுமானுக்கு நிர்மாணிப்பதாக வேண்டிக் கொண்டதாகவும், அதனால்தான் அவர் சுமார் 732 ஆலயங்களை கர்னாடகாவின் பல இடங்களிலும் கட்டியதாகவும் அதில் ஒன்றே இங்குள்ள ஆலயம், பெங்களூரின் பிரபலமான கலி வீர ஆஞ்சனேயர் மற்றும் கிருஷ்ணகிரியில் உள்ள பிரசித்தமான காட்டு வீர ஆஞ்சனேயர் ஆலயமும் என்றும் கூறுகிறார்கள். ஆகவே கிருஷ்ண தேவராயர் ஆட்சி காலத்தில்தான் இந்த ஆலயமும் நிர்மாணிக்கப்பட்டு உள்ளது என்பது தெளிவாகிறது.

திருத்தணியை அடுத்த நல்லாட்டூரில் எழுந்தருளியுள்ள இந்த ஸ்ரீ வீரமங்கள ஆஞ்சனேயர் ஆலயத்தின் ஹனுமார் ஸ்வயம்பு மூர்த்தி என்றும், அது வடிவமைக்கப்பட்டதின் காலம் தெரியவில்லை என்றும், காலம் காலமாக வாய் வழிச் செய்தி மூலமே கிடைக்கும் செய்திகளின்படி இந்த ஆலயம் வியாச முனிவரின் அருளால் தானாகவே தோன்றி உள்ளது என்றும் கூறுகிறார்கள்.

ஆனால் இன்னொரு செவி வழிக் கதையும் இதைக் குறித்து உள்ளது. பல இடங்களிலும் ஹனுமானுக்கு ஆலயம் எழுப்பியவாறு சென்று கொண்டிருந்த வியாசராயாவும் அவருடன் உடன் சென்றவர்களும் கால் நடையாக கர்னாடகாவில் இருந்து திருப்பதி மலையில் ஹனுமானுக்கு ஆலயம் அமைக்க பாறையில் செதுக்கப்பட்ட  ஒரு ஹனுமானின் சிலையை தம்முடன் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிச் சென்றபோது வழியில் இளைப்பாற நல்லாட்டூரில் இரவு தங்கினார்களாம். ஹனுமானின் சிலையை தாம் இளைப்பாறிய இடத்தில் பூமி மீது பத்திரமாக  வைத்து இருந்தார்கள். மறுநாள் காலை எழுந்து தமது பயணத்தைத் துவக்கினார்கள். ஆனால் அவர்கள் கொண்டு சென்றிருந்த ஹனுமானின் சிலையை அவர்களால் பூமியில் இருந்து எடுக்க முடியவில்லை. என்ன செய்தும் அவர்களால் அந்த சிலையை அகற்ற முடியவில்லை. ஆகவே வருத்தத்துடன் அங்கேயே அன்று இரவும் தங்கி விட்டார்கள்.  அன்று இரவு வியாசராயரின் கனவில் தோன்றிய ஹனுமான் தனக்கு அங்கேயே ஒரு வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பி அதில் அந்த சிலையை வைக்குமாறு கூறியதாகவும் வியாசராயரும் அங்கேயே அந்த ஹனுமானை பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டார். அதுவும் ஹனுமாரின் ஒரு வழிபாட்டுத் தலம் ஆயிற்று. அப்படி எழுந்ததே இந்த மூல ஆலயம் என்றும் கூறுகிறார்கள். அந்த வியாசராயரையே வியாசர் என்று கூறுகிறார்கள் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. ஆகவே இந்த ஆலயத்தின் காலம் ஆயிரத்துக்கும் முற்பட்ட வருட காலமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.

ஆனால் அதற்குப் பிறகு காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளினால் இந்த வழிபாட்டுத் தலம் அழிந்து புதைந்து விட்டதாகவும், அங்கிருந்த பெரிய பாம்புப் புற்றின் அருகில் பாறையில் செதுக்கப்பட்டு இருந்த ஹனுமானின் சிலையும் புதைந்து இருந்ததாகவும், அந்த பாறை சிலையை யாரும் நாசப்படுத்தாமல் இருக்க ஒரு பெரிய பாம்பு ஒன்று அந்த புற்றில் மறைந்து இருந்தவாறு அதைக் காலம் காலமாக காத்து நின்றதாகவும் பிரசன்னத்தில் தெரிய வந்ததாகக் கூறுகிறார்கள்.

எது எப்படியோ காலப்போக்கில் நல்லாட்டூரில் எழுந்தருளியுள்ள ஸ்ரீ வீரமங்கள ஆஞ்சநேயர் ஆலயம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால்  இருந்த இடமே தெரியாமல் மறைந்து இருந்தாலும், பாறையில் செதுக்கப்பட்டு இருந்த ஆஞ்சநேயர் பிற் காலத்தில் முன்னர் வழிபாட்டுத் தலம் அமைந்து இருந்த அதே இடத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டது என்கிறார்கள். இங்குள்ள ஆலய பண்டிதர்களின் கூற்றின்படி காலம் காலமாக ஐதீகமாக அவர்கள் கூறி வரும் இந்த தல வரலாற்றுக் கதை வாய் வழியே கூறப்பட்டு வந்த கதையே என்றும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்தான் அவற்றை தாமும் தெரிவிப்பதாகவும் கூறுகின்றார்கள். அப்படி என்றால் முன்னர் புதைந்து இருந்த ஆலயமும் ஹனுமானின் சிலையும் எப்படி வெளிவந்து புதிய ஆலயமாக ஆயிற்று?

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னால் வழிப்பாட்டு தலமாக இருந்த இந்த ஆலயத்தை இதே கிராமத்தை சேர்ந்தவரும் அப்போது சென்னையில் ஹோட்டல் தொழில் செய்து வந்திருந்த தனி நபர் ஒருவரே எழுப்பி உள்ளார் என்கின்றார்கள். சென்னையில் தொழில் அதிபராக இருந்த அந்த பக்திமான் ஒருவர் வேலை நிமித்தம் டெல்லிக்கு சென்று இருந்த நேரத்தில் அவருக்கு கனவில் தோன்றிய ஹனுமான், தான் புதைந்து உள்ள இடத்தைக் குறிப்பிட்டு அதே இடத்தில் தனக்கு ஒரு ஆலயம் எழுப்புமாறு கூற, அந்த மனிதர் மறுநாள் காலை தனக்கு வந்த கனவைக் குறித்து மனைவிக்குக் கூற அவரும் தனக்கும் அதே போன்ற கனவு அதே நேரத்தில் வந்ததாகக் கூறினார்.  இது பகவானின் சித்தமே என எண்ணிய தம்பதியினர் பிரசன்னம் போட்டு பண்டிதர்களிடம் ஆலோசனைக் கேட்டப் பின், கனவில் கிடைத்த ஆலயத்தின் அங்க அடையாளங்களை வைத்துக் கொண்டு பண்டிதர்களின் உதவியுடன் குறிப்பிட்ட இடத்தை எப்படியோ கண்டு பிடித்து பூமிக்குள் மறைந்து இருந்த பாறையில் காணப்பட்ட ஆஞ்சநேயரை வெளியில் எடுத்து அங்கேயே ஒரு சிறிய ஆலயம் எழுப்பினார்களாம். இப்படியாக எழுந்ததே திருத்தணியை அடுத்த நல்லாட்டூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஸ்ரீ வீரமங்கள ஆஞ்சநேயர் ஆலயம் ஆகும். மூல கிராமம் குசஸ்தலை ஆற்றின் இடது புறத்திலும்  ஆலயம் வலது புறத்திலும் அமைந்து உள்ளது.

 ஆலய நுழைவாயில் 

சன்னதிக்கு செல்லும் வழி 


இன்னொரு செய்தியின்படி தற்போது அமைக்கப்பட்டு உள்ள பெரிய ஆலயம் 1932 களில் சென்னை ராஜதானி முதலமைச்சராக பணியாற்றிய திவான் பகதூர் முனுசாமி நாயுடுவின்  மகன் ஸ்ரீராமுலுவின் மருமகனின்  தனிப் பெரும் முயற்சியில் கட்டி முடிக்கப்பட்டதென்றும் 1998ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 13ம் தேதி அப்போதையை சட்டபேரை தலைவர் பி. டி. ஆர். பழனிவேல் ராஜன் முன்னிலையில் காஞ்சிபுரம் ஸ்ரீ வரதராஜ பெருமாள் கோவில் பட்டர் திருக்கரங்களால் இதில் குடமுழுக்கு நடைபெற்றது என்றும் தகவல் கிடைக்கிறது.

சன்னதியில் உள்ள ஹனுமானின் தோற்றம் 

இந்த ஹனுமானின் சிலை கரும் பச்சை நிறத்திலான பாறையில் வடிவமைக்கப்பட்டு உள்ளது.  இந்த  சிலையின்  சிறப்பு பல உண்டு. இந்த சிலை ஹனுமாரை பால உருவிலான ஹனுமான் என்கின்றார்கள். வலது பக்கத்தை நோக்கி பார்த்தபடி அவர் நின்று இருப்பது விசேஷமானது. வலது கை மேலே தூக்கியபடி இருக்க அதில் அபய முத்திரை காணப்படுகிறது. சிலையின் சிறப்பு இன்னும் பல உள்ளது. ஹனுமான் நீண்ட வாலின் நுனியில் மணி, தலையில் நாமம், காதுகளில் குண்டலங்கள், கோரப்பற்களுடன் சங்கு, தலை உச்சியில் தாழம்பூ, அருகில் சுதர்சன சக்கரம், கழுத்தில் சாலிக்கிராமத்திலான மாலை, இடுப்பில் துஷ்டர்களை வதம் செய்யும் கத்தி போன்றவற்றுடன் காட்சி தரும் ஆஞ்சநேயர் தனி ஆஞ்சநேயர் அல்ல.

சாதாரணமாகவே வாயுவின் புத்திரரான ஆஞ்சநேயரை சிவனின் அவதாரம் அல்லது சிவனின் அம்சம் என்பார்கள். ஆகவே மகாபாரத யுத்த காலத்திலே பூலோகத்தில் கொடுமைகளை செய்து வந்திருந்த அரக்கர்களை வதம் செய்து மக்களை துயரங்களில் இருந்து மீட்க இங்கு வந்து அவதரித்திருந்த ஆஞ்சநேயருக்கு அநேக சக்தி தரும் வகையில் அவருடைய உருவில் பல்வேறு அம்சங்களை சிவபெருமான் கொடுத்தார்.  தலையில் ராமர்  பாதம், இடது கையில் தாமரைப் பூ உருவில் மகாலஷ்மி, காதுகளில் அணிகலன்களாக காளி தேவி, கோரைப் பற்களாக துர்க்கை, இடுப்பில் கத்தியாக பரசுராமர், நெற்றியில் திருநேத்ரமாக (கண்) சிவபெருமான், இருபுறங்களிலும் சங்கும் சக்கரமுமாக விஷ்ணு பகவான், கால்களில் தண்டையாக கிருஷ்ணர் என பல தெய்வங்கள் ஆஞ்சநேயரின் உடலில் குடியேற, அங்கு வந்த பார்வதி தேவி அனைவரும் அனைத்து இடத்தையும்  அனைவரும் ஆக்ரமித்துக் கொண்டு விட்டதினால் தனக்கு தங்க ஒரு இடம் இல்லையே என அனுமானிடம் கூற அவரும் தனது வாலை உயர்த்திக் காட்டி அதில் கட்டப்பட்டு இருந்த சிறு மணி கட்டப்பட்டு உள்ள இடமே மீதம் உள்ளது என்று கூற பார்வதி அவர் வாலில் மணியாக அமர்ந்து கொள்ள, அங்கு வந்த வியாசர் ஒரு பூணூலாக மாறி அந்த ஹனுமாரின் உடலில் அமர்ந்து கொண்டாராம். அந்த ஆஞ்சநேயர் இப்படியாக பல்வேறு தெய்வங்களின் சக்திகளைக் கொண்டவராக இருந்து கொண்டு அங்கு வந்து தன்னை வணங்கித் துதிக்கும் அனைத்து பக்தர்களுக்கும் செல்வமும், வாழ்க்கையில் வளத்தையும் குறைவில்லாது அள்ளித் தந்து வருகிறார் என்கின்றார்கள். மனதில் அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் அள்ளித்தரும் ஸ்ரீ வீர மங்கள ஆஞ்சநேயரை வணங்கினால் வெற்றியும், செல்வமும் வீடு தேடி வருவதாக பக்தர்கள் கூறுகின்றனர்.

இந்த ஆலயத்தில் தனித் தனி சன்னதிகளில் வினாயகரும், குடும்ப சமேதகர்களாக ஸ்ரீராமர், லட்சுமணர், சீதாதேவி போன்றவர்களும், தனி சன்னதியில் நவகிரகங்கள் தமது வாகனங்களுடன் காட்சி தந்தபடி இருக்கிறார்கள். ஹனுமானைப் நேராகப் பார்த்தபடி சனிபகவானும் உள்ளார் என்பதும் இந்த ஆலயத்தின் தனிச் சிறப்பாகும். அதனால்தான் இங்கு வந்து சனி பகவானையும் ஹனுமானையும் வணங்கிச் சென்றால் சனியின் எந்த தொல்லை இருந்தாலும் அவை பூரணமாக விலகிவிடும் என்கிறார்கள். மூலஸ்தானத்தில் நின்றிருக்கும் ஸ்ரீவீரமங்கள ஆஞ்சநேயர் தன்னிடம் வந்து வேண்டிடும் பக்தர்களுக்கு காட்சி தந்து அபயம் அளிக்க, அதே சன்னதியின் இடப்புறத்தில் நாகதேவதை சன்னதியும் இருக்க சன்னதியின் பின்னால் இரண்டு சந்தன மரமும், நாக சன்னதியின் பின்புறத்தில் சிவப்பு செம்பருத்தி மரமும் உள்ளன. அந்த நாக சன்னதியில்தான் ஹனுமானின் பாறையைக் காலம் காலமாக காத்து நின்ற நாகத்தின் வம்சமும் தொடர்ந்து வசிப்பதாகக் கூறுகிறார்கள். ஆகவேதான் அந்த பாம்பு புற்றை அகற்றாமல் பூஜித்து வருகிறார்கள். இன்றும் அந்த புத்தில் நாகம் வந்துவிட்டுச் செல்வதாகவும், ஆனால் யாரும் அதற்கு இடையூறு செய்வதில்லை என்றும் கூறுகிறார்கள்.
 
ஹனுமான் சன்னதிக்கு வலப்புறத்தில் 
நாக சன்னதியும் பாம்புப் புற்றும்

இந்த ஆலயத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சம் இங்கு நடைபெறும் வருடாந்திர ஸ்ரீ சீதா திருக்கல்யாண உற்சவம் ஆகும். மாலை 6 மணியிலிருந்து ஸ்ரீராமரும், சீதையும் திருமணக் கோலத்தில் சன்னதியில் இருந்து புறப்பட அதைத் தொடர்ந்து மாலை மாற்றும் வைபவம், மாங்கல்ய தாரணம், அர்ச்சனை, தாம்பூலப் பிரசாதம் என பல நிகழ்ச்சிகளும் நடைபெறுமாம். இந்த சுப வைபவத்தின் பிரதான அம்சமே ராமர்- சீதை இருவரும் தம்பதி சமேதகர்களாக காப்புக் கயிறு கட்டிக் கொள்வதுதான். ஆகவே திருமண வயதை எட்டிவிட்ட ஆனால் திருமணம் ஆகாத ஆண், பெண் இருபாலாரும் இங்கு வந்து ராம-சீதை திருமணத்தன்று வழங்கப்படும் காப்புக் கயிற்றைக் கட்டிக் கொண்டால், விரைவில் திருமணம் நடைபெறும் என்பது நீண்ட கால நம்பிக்கை ஆகும். அந்த நிகழ்ச்சியன்று காலை 8 மணி முதல் மதியம் 1 மணி வரையிலும் மற்றும் மாலை 4 மணி முதல் 8 மணி வரையிலும் காப்புக்கயிறு கட்டுவார்கள்.


புத்திர பாக்கியம்  வேண்டியும், திருமணம் 
நிறைவேற வேண்டியும் ஆலய  வேப்ப 
மரத்தில் கட்டப்பட்டு உள்ள  பிரார்த்தனை துணிகள்

சென்னையில் இருந்து திருத்தணி செல்லும் பிரதான சாலையில் இருந்து திருத்தணி மலைக்  கோவிலுக்கு செல்லும் பாதையின் எதிர்புறமாக அதாவது நேர் எதிரில் அமைந்துள்ள சின்ன சாலை வழியே தாழவேடு, பூனிமாங்காடு போன்ற கிராமங்களின் வழியே இருபுறத்திலும் இயற்கை எழில் தரும் விவசாய நிலங்களின் வழியே போடப்பட்டு உள்ள நல்ல பாதையில் சென்று இந்த ஆலயத்தை அடையலாம். இருபுறமும் பச்சைப்பசேலென பரந்து விரிந்துள்ள விளை நிலங்களின் வழியே செல்லும்போது நமது மனம் அமைதி அடைகிறது.
ஆலயம் செல்லும் வழி

ஆலய வளாகத்தின் நுழை வாயில் அருகே உள்ள மைதானத்தில் அமர்ந்து கொண்டு தியானிக்கும் காட்சியில் பிரமாண்டமான ஆஞ்சநேயர் சிலையும் நிறுவப்பட்டுள்ளது. தமிழகம் மட்டுமின்றி ஆந்திரா மற்றும் கர்நாடகாவின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் திருத்தணிக்கு வருகை தரும் பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இந்த ஆலயத்துக்கும் வந்து ஆஞ்சநேயரை வணங்கி செல்கின்றனர்.

Sunday, March 29, 2015

Shri Maha Shethra Bala Bairavar Temple - 4

-4-

 ஸ்ரீ பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் 

மற்ற எந்த ஆலயத்திலும் காணப்படாத ஒரு வழிபாட்டு முறை இந்த ஆலயத்தில் காணப்படுகிறது. அதுவே இந்த ஆலயத்தின் அதிசயம் ஆகும். இந்த ஆலயத்துக்கு செல்பவர்கள் தமது வீட்டில் எத்தனை நபர்கள் உள்ளனரோ அவர்கள் கையினால் வீட்டில் சமைக்க வைத்துள்ள அரிசி பாத்திரத்தில் இருந்து ஒவ்வொரு பிடி அரிசியை வாங்கி ஒரு பாத்திரத்திலோ அல்லது மூட்டையாக  கட்டியோ கொண்டு வர வேண்டும். அதைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு காலபைரவர் முன் நமக்கு தேவையான வேண்டுதலை வைத்து அவரை வணங்கிய பின் அதை அந்த அரிசியை கொடுக்க வேண்டிய அறைக்கு எடுத்துச் சென்று அங்கு அதை சமர்பிக்க வேண்டும். அதை அங்குள்ள ஒரு பீப்பாயில் கொட்ட வேண்டும். அதைக் கொண்டு அவர்கள் உணவு தயாரித்து அன்னதானம் செய்கிறார்கள். இந்த அரிசியைதான் வாய்க்கரிசி என்கிறார்கள். அதன் தாத்பர்யம் பாகம் -1 ல் தரப்பட்டு உள்ளது. இதில் உள்ள முக்கியமான விதியே வீட்டில் வைத்து உள்ள அரிசியைத்தான் கொண்டு வர வேண்டும். வீட்டில் அரிசி இல்லை என்றால் கடையில் இருந்து அரிசியை வாங்கிச் சென்று வீட்டில் வைத்து அதில் இருந்து ஒரு கவளமாவது  உணவை தயாரித்தப் பின் மீதம் உள்ள அரிசியில் இருந்து ஒரு பிடி கொண்டு வர வேண்டும். இது எதனால் என்றால் எவர் வீட்டில் இருந்து அரிசியைக் கொண்டு வருகிறோமோ அந்த வீட்டில் உள்ளவர்கள் அனைவரின் ஜீவ அணுக்களும் அதோடு கலந்திருக்கும் என்பதினால் இந்த விதி முறை உள்ளது. அந்த அரிசியை வாய்க்கரிசியாகப் போடும்போது கிடைக்கும் பலன் கடையில் இருந்து வாங்கி நேராக கொண்டு வந்தும் அரிசிக்குக் கிடையாது. அந்தப் பலன் அந்த கடைக்காரருக்குப் போய் விடுகிறது.

உஜ்ஜயினியில் எனக்குத் தெரிந்து ஒரு ஆலயத்தில் ஆரூடம் சொல்லும் ஸ்வாமிகள் ஒருவர் அவரிடம் செல்பவர்களின் வீட்டில் இருந்து ஒரு பிடி அரிசியை கொண்டு சென்றால் மட்டுமே அதை அவர் முன் உள்ள பீடத்தில் போடச் சொல்லி விட்டு ஆரூடம் கூறுவார். வெளியில் இருந்து வாங்கிக் கொண்டு வீட்டில் வைத்திருக்காமல் நேரடியாக அவரிடம் கொண்டு சென்றால் அவரால் வந்தவருக்கு எந்த ஆரூடமும் கூற இயலாது. அதைப் பார்த்த உடனேயே இது உங்கள் வீட்டில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டது அல்ல, இதில் உங்கள் வீட்டின் ஜீவன்கள் இல்லை என்பதினால் உங்களுக்கு என்னால் ஆரூடம் கூற முடியாது என்று திருப்பி அனுப்பி விடுவார். அதற்கு அவர் கூறிய அதே காரணமே இந்த ஆலயத்தின் விதி முறைக்கும் பொருந்தி உள்ளது  என்பதினால் இந்த தத்துவம்  மிக முக்கியமானதே என்பதை இங்கு குறிப்பிட வேண்டி உள்ளது.

நமக்கு ஏற்படும் துன்பங்களுக்குக் காரணம் ஊழ்வினைகளின் தொடர்வுதான். அவை நம்மை விட்டு விலகாதவரை நாம் படும் துயரங்களும் வேதனைகளும் நம்மை விட்டு விலகுவது இல்லை. அவற்றில் இருந்து நமக்கு எப்படி விமோசனம் கிடைக்கும் என்பதே நம் முன் எழும் கேள்வி ஆகும். அதன் விடை இங்கே உள்ளது. இந்த பைரவர் ஷேத்திரத்தில்  நாம் காலடி எடுத்து வைத்ததுமே நம்மை சூழ்ந்து நிற்கும் அனைத்து ஊழ்வினை தீய சக்திகளுமே நம்மை விட்டு விலகி ஓடும். அதன் காரணம் பைரவர் உள்ள இடத்தில் தீய சக்திகளோ அல்லது தீமைகளை செய்யும் கணங்களோ நுழையவோ அல்லது உயிரோடு இருக்க முடியாது.

ஸ்ரீ பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் 

மனிதர்களை ஆட்டிப் படைக்கும் காலக் கோட்கள் (ராசிகளும், நட்ஷத்திரங்களும்) மனிதர்களை   இனம் பிரித்தோ நிறம் பிரித்தோ அவர்களது வாழ்க்கையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துவது இல்லை. அவரவர் செய்த பூர்வ மற்றும் நடப்பு வாழ்வின் பாப புண்ணியங்களுக்கு ஏற்ப அவற்றுக்கான தண்டனைகளையோ அல்லது வசந்தத்தையோ இந்த ஜென்மத்தில் அவை தருகின்றன. அதே சமயத்தில் பல நேரங்களில் மனிதர்கள் தம்மை அறியாமலேயே தவறுகளை செய்து அதன் விளைவாக தம்முடைய பாபங்களை பெருக்கிக் கொள்கின்றார்கள். அதன் காரணம் கோள்களின் பாதிப்புக்கள்தான். அதனால்தான் இந்த ஆலயத்தில் வந்து கோள்களினால் ஏற்படும் பாதிப்புக்களை விலக்கிக் கொள்ள முடியும் என்பதாக ஸ்ரீ பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் கூறுகிறார்கள்.

பொதுவாக நாய்களை தம்முடன் வைத்திருக்கும் நிலையில் காணப்படும் தெய்வங்கள் பைரவர் மற்றும் தத்தாத்திரேயர் போன்றவர்கள் ஆவர்கள். இருவருமே சிவபெருமானின் அவதாரங்கள்.  ஆனால் அந்த இருவரில் பைரவர் மட்டுமே தம்முடைய வாகனமாக நாயை வைத்துள்ளார்.  பொதுவாக எந்த ஒரு தெய்வத்துக்கும் ஒரே ஒரு வாகனம் மட்டுமே இருக்கும். அப்படி அந்த தெய்வம் தமது வாகனத்துடன் காட்சி தந்தால் அவர்களுடைய வாகனம் அவர்கள் பக்கத்தில் காணப்படும், அல்லது அதன் மீது அவர்கள் அமர்ந்திருப்பார்கள். அதே போல அவர்களது வாகனமும் (மிருகங்கள்) அவர்களது சன்னதிக்கு முன்பாக காணப்படும்.  பைரவருடைய வாகனம் நாய் என்பதினால் அவருடைய வாகனமான ஒரு நாயை பக்கத்தில் கொண்டு காட்சி அளிக்கும் பைரவரின் சிலையை பல ஆலய சன்னதிகளில் காணலாம். ஆனால் தனது வாகனமாக ஒன்றுக்கும் மேலான நாய்களை வைத்துக் கொண்டு ஆலயத்தில் காட்சி தரும் பைரவரைப் பார்ப்பது அபூர்வமானது. ஒன்றுக்கும் மேற்ப்பட்ட வாகனங்களுடன் காட்சி தரும் தெய்வங்களின் சக்தி பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கும் என்பது ஐதீகம் ஆகும். ஆகவேதான் இந்த ஆலயத்தில் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட வாகனங்கள் பைரவரரின் முன் பிராகாரத்தில் காட்சி தருவதின் மூலம் இங்குள்ள பைரவருக்கு மிக அதிகமான சக்தி  இருக்கும் என்பது தெளிவாகிறது.

அதுவும் பைரவரே இன்ன தோற்றத்தில்  தான் வடிவமைக்கப்பட  வேண்டும் என்று ஸ்ரீ பைரவ  சித்தாந்த ஸ்வாமிகளிடம்  எடுத்துக் எடுத்துக் காட்டி அதே நிலையில் தான் மூன்று வாகனங்களுடன் அமர்ந்திருப்பத்தின் மூலம் மூன்று நிலைகளிலும் (நீர், நிலம் மற்றும் ஆகாயம்) தான் வியாபித்திருப்பதை  எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதனால்தான் ஒன்றுக்கும் மேற்பபட்ட வாகனங்களுடன் வீற்று இருக்கும் ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் அதீத சக்தி கொண்டவராக விளங்குகிறார்.

ஆலயத்துக்கு வந்திருந்த ஒருவர் கூறினார் 'சாதாரணமாகவே ஏவல், பில்லி சூனியம், பேய் பிசாசு முதலியவற்றின் தொல்லைகளிலிருந்து பூரண விடுதலை அடைய, வாழ்வில் வளம் பெற, திருமணத் தடைகள் அகல, பித்ரு தோஷம், சனி தோஷம் போன்ற அனைத்து தோஷங்களும் பூரணமாக விலகிட பைரவரை வழிபட வேண்டும் என்பதாக பண்டிதர்கள் கூறுவார்கள். ஆனால் ஸ்ரீ பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகளோ இந்த ஆலயத்துக்கு வந்து ராசிப் படிகளின் வழியே ஏறி ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவரை தரிசித்தால் மட்டும் போதும், அனைத்து தோஷங்களும் விலகி ஓடும் என்கிறார்கள். உற்சவங்களில் ஸ்ரீ பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகளே அக்னிப் பூ சட்டி எனும் பெயரில் அக்னியாக எரிந்து கொண்டிருக்கும்  முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பெரியப் பெரிய  நெய் விளக்குகளை தம் உடலில் ஏந்தியவண்ணம், அதன் உஷ்ணத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு பவனி வந்து பைரவரை ஆராதிப்பதைக் காண்பது மயிர்க்கூச்சல் எரிய வைக்கும்.  அந்த அற்புதத்தை என்னவென்று கூறுவது?'

எரிந்து கொண்டிருக்கும் நெய் விளக்குகளான 
அக்னிப் பூ சட்டியை தம் உடலில் 
ஏந்தியவண்ணம் ஸ்வாமிகள் செல்லும் ஊர்வலம் 

ஆமாம், அந்த ஆலயத்துக்கு சென்னையில் இருந்து எப்படி செல்வது?

அந்த ஆலயத்துக்குச் செல்ல வேண்டும் எனில் சென்னையைத் தாண்டி செங்கல்பட்டு செல்லும் தேசிய நெடும்சாலை NH -45 ல் பயணித்து சென்னையில் இருந்து சுமார் 54 கிலோ தொலைவில் உள்ள  மறைமலை நகரை தாண்டி உள்ள மகேந்திர சிட்டி எனும் தொழில் கூடத்தில் நுழைய வேண்டும். மகேந்திர சிட்டியில் பல பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் அலுவலங்கள் உள்ளன. முக்கியமாக கணினி சம்மந்தப்பட்ட தொழில் நிறுவனங்கள் நிறையவே உள்ளன. சென்னையில் இருந்து செல்பவர்கள் மகேந்திர சிட்டியில் உள்ளே நுழைந்ததும்  நுழைந்த சாலையிலேயே எங்கும் திரும்பாமல் நேராக சென்று கொண்டு இருக்க வேண்டும். 4th அவென்யூ மற்றும் Central அவென்யூ வழியே சென்று கொண்டே இருந்து சுமார் இரண்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவு சென்றால் அந்த தொழில்பேட்டையின் எட்டாவது அவென்யூ அதாவது கடைசி பகுதியை அடையலாம். அந்த சாலையின் இடதுபக்கத்தில் SWAAP, Mind Tree,  Renault Nissan, Capgemini,  Sundaram federal, Mohal, போன்ற பல நிறுவனங்கள் காணப்படும். நாம் செல்லும் பாதை சரியானதே என்பதைக் காட்டும் அவற்றை அடையாளமாகக் கொண்டு அவை அனைத்தையும் கடந்து சென்றால் இடது பக்கத்திலேயே Parkar எனும் நிறுவனத்தைக் காணலாம். அதை ஒட்டி இடப்புறம் செல்லும் சாலையில் நுழைந்து இன்னும் சில மீட்டர் தூரம் பயணித்தால் தொழில் கூடத்தின் பின்புற வாயிலை  காணலாம்.

அந்த வாயிலைக் கடந்ததும் கரடுமுரடான சாலையில் செல்லத் துவங்குவோம்.  சுமார் பத்து அல்லது பன்னிரண்டு அடியே அகலமான சாலை வளைந்து வளைந்து சென்றபடி சில குக்கிராமங்கள் (தாலுக்காக்கள்) வழியே செல்லும். வழியில் காந்தளூர், ஆத்தூர், புலிப்பாக்கம், ராஜகுளிப்பேட்டை, அனுமந்தை, குன்னவாக்கம் போன்ற கிராமங்களைக் காணலாம். சாலையின் இருபுறமும் வயல்களே காணப்படும். வழியில் அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாக சில வீடுகள் அந்த குக்கிராமங்களில் காணப்படுகின்றன. அவற்றின் வழியே செல்லும்போது இன்னும் சற்றே கரடு முரடான சிறிய பாதையில் நுழைந்து செல்ல நேரிடும். அந்த சாலைகள் தார் சாலையாக இருந்தாலும் மழைக் காரணமாக அங்காங்கே மேடும் பள்ளமுமாக இருந்தன. இப்படியாக சுமார் மூன்று கிலோ மீட்டர் தொலைவுக்கு கரடு முரடான சாலையில் பயணித்தால் குன்னவாக்காம் என்ற சிறு தாலுக்காவின் பெயர் பலகையைக் காணலாம். அதே வழியில் இரண்டு இடங்களில் ஆலயம் செல்லும் வழி என்ற பெயர் பலகை காணப்படும்.  சரியான  என்கின்ற நம்பிக்கைக்கு கூற வேண்டும் என்றால் செல்லும் வழியில் ஒரு இடத்தில் சின்ன தேவாலயமும் மற்றும் இன்னொரு இடத்தில் வலது பக்கத்தில் மசூதித் தெருவு என்று சாலையின் பெயர் போடப்பட்டு இருப்பதையும் காணலாம். இவை இரண்டுமே நீங்கள் பயணிக்கும் வழி சரியானதே என்பதை விளக்கும். ஆனால் அவை உள்ள சாலைகள் எதிலும் திரும்பாமல் நாம் சென்று கொண்டு இருக்கும் பாதையிலேயே நேராகவே சென்று கொண்டு இருந்தால் ஆலயம் செல்லும் வழி என இடப்புறத்தில் நோக்கி ஒரு பெயர் பலகை காணப்படும். அந்த பெயர்ப் பலகையை ஒட்டி உள்ள இடதுபக்க சாலையில் திரும்பினால் மலை அடிவாரத்து சாலை காணப்படுகிறது. அதில் சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் பயணித்தால் இடது புறத்தில் காலபைரவர் ஆலயம் உள்ளதைக் காணலாம்.

ஆலய விலாசம்:-
ஸ்ரீ மஹா பைரவர் ருத்ர ஆலயம்,
ஸ்ரீ பைரவர் நகர்,
திருவடிசூலம் சாலை,
ஈச்சாங்கரணை,
செங்கல்பட்டு-  603 003
தொடர்புக்கு தொலைபேசி: 9940392913 மற்றும் 9444460759

- முடிவுற்றது  -

Shri Maha Shethra Bala Bairavar Temple - 3

-3-

அவர் மேலும் தொடர்ந்து கூறிய பிற விவரங்கள் :-

''கால பைரவரின் பிரதான எட்டு பைரவர்களையும், அவர்களை வணங்கித் துதித்த ரிஷி முனிவர்களையும் ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் மூல சன்னதியின் கீழ் சன்னதியில் வைத்து உள்ளார்கள். இந்த ஆலயத்தில் அவர்களையும் பிரதர்ஷணமாக வலம் வந்து வணங்க வேண்டும். அது போலவே தேவிக்கு யுத்த கன்னிகைகளாக இருந்த அஷ்ட  கன்னிகைகளும் அங்கு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு உள்ளார்கள். அது மட்டும் அல்ல இந்த ஆலயத்தின் சன்னதி சிவபெருமானின் ஹிமயமலையின் சூழ்நிலையை பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக வாயிலில் மலையின் மீது ஓடும் நதியுடன் கூடிய சிலைகளையும் மந்திரங்களை ஓதி பிரதிஷ்டை செய்து உள்ளார்கள். மண்டபத்தின் உட்புற மேல் கூறையில்  மின் மினுக்கும் நட்ஷத்திரங்களை காட்டும் வகையில் அமைப்பு உள்ளது.  இந்த அமைப்புக்கள் அனைத்துமே  பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிக்கு  ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர பால பைரவரே நேரில் கூறியவை ஆகும். ஆகவேதான் இந்த ஆலயத்தை கட்டிடக் கலைஞர்களின்  மாதிரிப் படங்களை கொண்டு வடிவமைக்காமல் நேரடியாக ஷேத்திர பால பைரவரே குறிப்பிட்டதைப் போல நிர்மாணித்து உள்ளார்கள்.

அசிதாங்க பைரவர், சண்ட பைரவர், குரு பைரவர், குரோதன பைரவர், 
பிக்ஷாடன  பைரவர், கபால பைரவர், உன்மத்த பைரவர், சம்ஹார பைரவர் 
மற்றும்  விளக்கு உருவில் அஷ்ட கன்னிகையில் ஒருவரும்,  
பைரவர்களை துதித்த  முனிவர்களில் ஒருவரும் 

சன்னதியின் நுழை வாயிலில் இருபுறமும் 
  நதிகள் ஓடிவரும் மலையின் சிலைகள்

ஆலயம் கட்டத் துவங்கியதும் அவர்கள் ஒரு விஷயத்தில் பயந்தார்கள். இது வனப்பிரதேசமாக உள்ளதே. ஹனுமானின் தூதர்களான குரங்குகள் தொல்லை வேறு உள்ளதே. அவை அங்கு வருகைத் தரும் பக்தர்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துமே, என்ன செய்வது? ஆனால் பைரவரே அதற்கான விடையையும் பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகளுக்கு தந்தார். அது என்ன என்றால் ஆலயத்திற்கு நேர் எதிரில் ஸ்ரீ பஞ்சமுக ஆஞ்சனேய ஈஸ்வரர் சன்னதியை அமைக்க வேண்டும். அதற்கான ஏற்பாட்டை உடனே துவக்கினார்கள். ஹனுமானுக்கு எந்த இடத்தில் சன்னதியை அமைக்க வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்வதற்காக பைரவரின் உத்தரவுக்கு இணங்க ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் தேர்வு செய்து அங்கு முதலில் ஏழரை அடி நீளத்தில் பள்ளம் தோண்டுமாறு கூறினார்.

பள்ளம் தோண்டத் துவங்கியதுமே பத்தடி ஆழத்தில் ஒரு பெரிய சிவலிங்கம் புதைந்து கிடந்ததைக் கண்டார்கள். ஒரு ஆலயத்தில் நுழைந்ததுமே எப்படி சன்னதியில் சிவலிங்கம் அமைக்கப்பட்டு இருக்குமோ அதைப் போலவே அந்த சிவலிங்கம் அங்கு  புதைந்து கிடந்தது. ஆகவே அந்த இடமே ஹனுமானின் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்ய பைரவர் அனுமதித்துள்ள இடம் என அறியப்பட்டது. பைரவரின் உத்தரவின்படி அந்த சிலை வெளியில் எடுக்கப்படாமல் அதன் நெற்றிப் பகுதிவரை சுத்தம் செய்யப்பட்டு அதற்கு பூஜைகளை செய்து வழிபட்டப் பின் அந்த பள்ளமும் மூடப்பட்டது.

ஆலயத்தின் எதிரில் தனியாக  காணப்படும்  
ஸ்ரீ பஞ்சமுக ஆஞ்சனேய ஈஸ்வரர் சன்னதி
 
அதன் காரணம் என்ன என்றால் ஹனுமானை சிவபெருமானின் அம்சம் என்பார்கள். சிவபெருமானே ஹனுமானாக அவதரித்தவர் என்று புராணங்களில் செய்திகள்  உள்ளன.  ஆகவே சிவபெருமான் எந்த இடத்தில் ஹனுமானாக தான் அமர வேண்டும் என்பதை விரும்பினாரோ அந்த இடத்தை இப்படியாக  சிவபெருமான் வெளிப்படுத்திக் காட்டி உள்ளார் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள். பைரவரின் ஆணைக்கேற்ப அந்த இடத்திலேயே புதைந்து இருந்த சிவலிங்கத்தை வெளியில் எடுக்காமல் கட்டிடம் எழுப்பப்பட்டு புதைந்து கிடந்த சிவலிங்கம் இருந்த இடத்தின் மேலேயே பஞ்சமுக ஹனுமானின் சிலை செய்யப்பட்டு அவரை வணங்கித் துதிக்க தனி சன்னதி அமைக்கப்பட்டது. அந்த பஞ்சமுக ஹனுமாரை ஸ்ரீ பஞ்சமுக ஆஞ்சனேய ஈஸ்வரர் என்கின்றார்கள். அந்த சன்னதி அமைக்கப்பட்டது முதல் குரங்குகள் தொல்லை இங்கு இல்லையாம்.

அவற்றைத் தவிர வெளியில் நாக ருத்ர ஈஸ்வரர் சன்னதியும் வன துர்க்கை அம்மன் சன்னதிகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று தள்ளித் தள்ளி அமைந்துள்ளன. சன்னதியின் வெளிப்பிராகாரத்தின் சுவற்றில் தன்வந்தரி, குபேரர் மற்றும் பிரும்மாவிற்கும் தனித் தனி சுவர் சன்னதிகள்  அமைந்துள்ளன.

ஆலயத்தின் வெளியில் சப்த  கன்னிகைகளுக்கும்  ஆலய தல மரத்துக்கும் தனித் தனியாக சன்னதிகள் அமைந்து  உள்ளன.
 
நாக ருத்ர ஈஸ்வரர் சன்னதி 
 
சப்த கன்னிகைகள் சன்னதி
 ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் ஆலயத்தின் பிற வளாகங்கள் அனைத்திலும் மேலும் சில சன்னதிகள் அமைக்கப்பட்டு முழு ஆலய வளாகமும் மொத்தம் பத்து வருடங்களுக்குள் கட்டி முடிக்கப்பட்டு விட வேண்டும் என்பது பைரவரின் கட்டளை. அந்த உத்தரவை முடிப்பதற்கு இன்னும் ஏழரை வருடங்களே மீதம் உள்ளதாம். அதன் பின் பைரவரின் உத்தரவின்படி முழுமையாக இந்த ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டு விடும் ''. 

தல மரத்தின் அடியில் கற்பக  விருட்ஷ சூலம்

அஷ்ட பைரவர்களைக் குறித்து புராணங்களில் காணப்படும் விவரத்தையும் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். முன் ஒரு காலத்தில் அந்தகாசுரன் எனும் கொடிய அசுரன் சிவபெருமானிடம் இருந்து பெற்று இருந்த வரத்தினால் தேவலோகம் மற்றும் பூலோகங்களில் இருந்த அனைவரையும் வதைத்து வந்தான். அவன் பெற்று இருந்த பெரும் சக்தியினால் உலகையே இருளில் மூழ்கடித்தான். பிரபஞ்சத்தின் எட்டு திசைகளும் இருளில் மூழ்கின. தேவர்களாலும், ரிஷி மற்றும் முனிவர்களாலும் அவனை அழிக்க முடியவில்லை, இருள் சூழ்ந்த உலகில் எப்படி வாழ்வது எனத் தெரியாமல் தவித்த அவர்கள் தம்மைக் காக்குமாறு சிவபெருமானிடம் வேண்டினார்கள். அதனால் கோபம் கொண்ட சிவபெருமான் பிரும்மாவின் அகங்காரத்தை அழிக்க எப்படி கால பைரவரை உருவாக்கினாரோ அது போலவே காலபைரவரிடம் இருந்தே கால அக்னி எனும் பைரவரை படைத்தார்.

அந்த கால அக்னி பைரவரை தவிர எட்டு திசைகளிலும் படர்ந்திருந்த இருளைப் போக்க எட்டு பைரவர்களையும், எட்டு திசைகளிலும் (8) இருந்த அந்த பைரவர்களை சுற்றி இருந்த நான்கு திசைகளிலும் பணி செய்திட ஒவ்வொரு திசைக்கும் நான்கு பைரவர்கள் (4) என அறுபத்தி நான்கு (64) பைரவர்களையும் படைத்தார். இப்படியாக கால பைரவர் அவதாரத்தில் இருந்து எழுபத்தி இரண்டு (72) பைரவ கணங்கள் அவதரித்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் அனைவருமே கால பைரவரின் அவதார தெய்வ கணங்களே என்பதினால் இந்த ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் ஆலயத்தில் அந்த பைரவ அவதாரங்கள் யார் யார் எனக் காட்ட அவர்களை பிரதிஷ்டை செய்து உள்ளார்கள்.

பைரவர் ஆலய அமைப்பு எப்படி உள்ளது? வட்ட வடிவிலான பிரகாரத்தை சுற்றி வந்தால், சன்னதிக்கு செல்லும் ஆலயத்தின் நுழை வாயிலில் வெளியே இரண்டு துவார பாலகர்களும், பைரவரின் வாகனங்களான நாய்களும் காணப்படுகின்றன. அந்த மூன்று நாய்களில் ஒன்று படுத்துள்ள நிலையிலும், மற்ற இரண்டும் ஒன்றை ஒன்று பார்த்துக் கொண்டு உள்ள நிலையிலும் உள்ளன. அவற்றை வலம் வந்தே பைரவர் சன்னதியை அடைய முடியும் எனும் வகையில் அவற்றை பிரதிஷ்டை செய்து உள்ளார்கள்.

 சன்னதிக்கு செல்லும் நுழை வாயிலில் 
பைரவரின்  வாகனமான நாய்கள் 

சிவனுக்கு நந்தியைப் போல பைரவருக்கு நாய்களே வாகனம் ஆகும். ஆகவே அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லக் கூடாது என்பதினால் அவற்றின் இடப்புறம் உள்ள படிக்கட்டில் இறங்கி அவற்றை பிரதர்ஷணமாக கடந்து சென்று அங்குள்ள மூன்று அல்லது நான்கு படிக்கட்டில் ஏறி  பிரும்ம வாசல் வழியே மூல பைரவர் சன்னதியை அடைய வேண்டும்.  ஆனால் அந்த சன்னதியும் விசித்திரமாகவே இருந்தது. ஏன் எனில் சன்னதி இரண்டு பகுதிகளாக காணப்படுகிறது.  முதல் பிராகாரம் அதாவது சன்னதி கீழே இருக்க, அதன் இடையில் பன்னிரண்டு ராசிகளைக் குறிப்பிடும் படிக்கட்டுக்கள் உள்ளன.
 
அந்தப் படிகளில் ஏறிச் சென்றே பைரவரை தரிசிக்க முடியும். அதனால் அவரவர் ராசிப் படியில் ஏறிச் செல்லும்போது அவர்களது ஜாதக தோஷங்கள் அனைத்தும் அங்கேயே அழிந்து விடுகின்றன. ஆலயத்தில் தரிசனம் செய்த பின் வீடு திரும்பியதும் மீண்டும் வாழ்க்கையில் செய்யும் நன்மை தீமைக்கேற்ப அவரவர்களுக்கு மீண்டும்  தோஷங்கள் ஏற்படுகின்றன. ஆகவே வருடத்துக்கு ஒருமுறையாவது இங்கு வந்து தோஷ நிவர்த்தி அளிக்கும் இந்தப் படிகளில் ஏறிச் சென்று  ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர பைரவரை வணங்கித் துதித்து விட்டால் அப்படி ஏற்பட்ட தோஷங்கள் மீண்டும் விலகும்.
 
ராசிப் படிகளில் மேலே ஏறிச் சென்றால் இரண்டாவது சன்னதியான கால பைரவர் சன்னதி உள்ளது. படிகளின் கைபிடிகளில் ருத்ராக்ஷ மாலைகள் போடப்பட்டு உள்ளன. அந்த ருத்ராக்ஷங்கள் நம் உடலில் ஒட்டிக் கொண்டு நம்மை தொடரும் தீய கணங்களை அழிக்கும். ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக மேலும் கீழுமாக உள்ள சன்னதியின் மேல் சன்னதியில் ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் நின்ற நிலையில் அற்புதமாக காட்சி தருகிறார். அந்த சன்னதியின் சுவர்கள் கண்ணாடிக் கூட்டினால் கட்டப்பட்டு உள்ளன. ருத்ர பால பைரவரை வணங்கி நமது வேண்டுதலை கூறி அர்ச்சனை செய்தப் பின் நம் மனதுக்கு தோன்றிய அளவிற்கு  அந்த சன்னதியை பிரதர்ஷணம்  செய்து விட்டு கீழிறங்கி வர வேண்டும்.  கீழ் சன்னதியில் பைரவரின் அஷ்ட அவதாரங்களைக் கொண்ட சுவர் சன்னதிகள் அமைக்கப்பட்டு உள்ளன. ஒவ்வொரு அவதாரத்துக்கும் எதிரில் அவரை துதித்த ரிஷிகளை ஒரு பாறையின் வடிவில் வைத்திருக்க அவற்றின் முன்னால் அஷ்ட தேவதைகளையும் விளக்கு ரூபத்தில் பிரதிஷ்டை  செய்து வைத்து உள்ளார்கள். அந்த சன்னதியையும் மனதுக்கு தோன்றும் அளவில் பிரதர்ஷணம் செய்து விட்டு வர வேண்டும்.

ஆலய சுவற்றில் தத்தாத்ரேயர் , குபேரர்  மற்றும் தன்வந்தரி சன்னதிகள் 
................தொடரும்.......நாளை நிறைவு பெறும்

Saturday, March 28, 2015

Shri Maha Shethra Bala Bairavar Temple - 2


-2-

நாங்கள் அங்கு சென்று இருந்தபோது இந்த ஆலயத்தை நிர்மாணித்தவர்களில் ஒருவர் எங்களுக்கு இந்த ஆலயத்தின் விவரத்தைக் கூறினார். அவர் பெயரைக் கேட்க மறந்து விட்டேன், ஆனால் அவருடைய புகைப்படத்தைக் கீழே காணலாம். 


ஆலயம் எப்படி கட்டப்பட்டது என்கின்ற விவரம் குறித்து அவர் கூறிய வியப்பான விவரங்களை கீழே தந்துள்ளேன்:
''அவர்கள் அனைவருமே தென் நாட்டின் கன்யாகுமரி மாவட்டத்தை சேர்ந்தவர்கள், பைரவரின் பக்தர்கள். அவர்கள் பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகளுடன் உடன் இருந்தவர்கள். பைரவரின் முழு அருளாசி பெற்ற அந்த பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் இவர்களை வழி நடத்தி வந்தவர். அவரை இவர்கள் அனைவருமே பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் என்றே அழைப்பார்களாம் (பைரவ சுவாமிகளின் இயற்கைப் பெயர் சுப்பிரமணியப் பிள்ளை என்பதாக அறிந்தேன்). பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள் தம்மை அவர்கள் அனைவரும் ஸ்வாமிகள் என அழைப்பதை விரும்பவில்லை. தாம் பைரவரின் தூதுவர் என்றே அவர் தம்மைக் குறித்துக் கூறி வந்தாலும் அதை அவர்கள் ஏற்கவில்லை. அவர்கள் அவரை பைரவரின் அம்சமாகவே கருதினார்கள். அவர்கள் அனைவருக்குமே ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. பைரவரின் பக்தர்கள் வணங்கித் துதிப்பதற்கு பைரவருக்கு என தனி ஆலயம் தமிழ்நாட்டில் இல்லையே என்பதே அந்த மனத் தாக்கம் . 

இப்படி இருக்கையில் ஒருநாள் திடீர் என பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள்  அவர்களிடம் தனக்கு ஒரு ஆலயம் அமைக்குமாறு பைரவர் கட்டளை இட்டதும் மட்டும் இல்லாமல் அதன் அமைப்பு எப்படி இருக்க வேண்டும், என்ன மாதிரியான சூழ்நிலையில் அந்த ஆலயம் அமைந்து இருக்க வேண்டும், தான் எந்த காட்சியில் அங்கு இருக்க வேண்டும் போன்ற விவரங்கள் அனைத்தையும் கூறி விட்டு, அந்த ஆலயத்தை ஐந்தே மாதத்தில் கட்டி முடிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவு இட்டு விட்டதினால் பைரவர் ஆலயம் அமைக்க உடனடியாக இடத்தைத் தேட வேண்டும் என்று அன்புக் கட்டளை இட்டார். அது மட்டும் அல்ல ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியில் ஆலயத்துக்கான நிலத்துக்கு முன்பணத்தைக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்று கூறி அந்த தேதியையும் குறிப்பிட்டார் (அவர் கூறியது மே மாதம் என்பது மட்டும் எனக்கு நினைவில் உள்ளது. அவர் அழகாக தென் மாவட்ட நாகர்கோவில் மொழி உச்சரிப்பில் அனைத்தையும் கூறினார்).  ஐந்து மாதத்தில் ஆலயத்தை கட்டி முடிக்க எத்தனைக் காரியங்களை   செய்ய வேண்டி இருக்கும், கையில் அத்தனை பணம் இல்லை எனும்போது எங்கிருந்து அத்தனைப் பணத்தை திரட்டுவது ? எந்த இடத்தில் பைரவர் கூறிய அடையாளங்களுடனான நிலத்தை தேடுவது? பைரவரின் கட்டளையின்படி ஐந்து மாதங்களுக்குள் ஆலயத்தை நிர்மாணிக்க முடியுமா? இந்த கேள்விகள் அனைத்தும் அவர்களை பிரமிக்க வைத்தாலும், முழு நம்பிக்கையோடு அவர்கள் ஆலயத்திற்கான நிலத்தை தேடும் பணியை துவக்கினார்கள். 

உடனடியாக கன்யாகுமரி மாவட்டத்திலேயே இருந்த மைலாடி எனும் கிராமத்தில் பெரிய கல்பாறை  ஒன்றை தேர்வு செய்து அதில் பாலபைரவர் சிலையை அமைக்க ஏற்பாடுகளை செய்தார்கள். அடுத்து ஆலயத்துக்கான நிலத்தை தென் பகுதியில் பல இடங்களிலும் தேடியும் அவர்களுக்கு பைரவர் கோடிட்டுக் காட்டி இருந்த அடையாளங்களுடன் கூடிய  நிலம் தென்படவே இல்லை. ஆனால் பைரவர் ஸ்வாமிகள் 'மனம் தளராதீர்கள், பைரவர் சித்தப்படி அனைத்தும் அவர் கூறிய கால கட்டத்தில் நடந்து முடியும்' என்ற நம்பிக்கையை கொடுக்க ஐந்து பேர் ஆலயத்துக்கான இடத்தை தேடி அந்த ஸ்வாமிகளுடன் சேர்ந்து இரவும் பகலும் பல இடங்களிலும் சுற்றி அலைந்தவாறு நடந்து கொண்டே சென்றார்கள். இப்படியாக கஞாகுமரிடில் இருந்து கிளம்பியவர்கள் இடமிடமாகச் சென்றுவிட்டு  சென்னையை அடைந்தார்கள். சென்னையில் மறைமலை நகரைத் தாண்டிச் சென்று கொண்டு இருந்தபோது பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள்  வழிக் காட்டியபடி திருவடிசூலம் அருகே இருந்த ஈச்சங்கரணை  கிராமத்தின் அருகே (தற்போது ஆலயம் அமைந்துள்ள இடத்துக்கு) வந்ததும் அந்த இடம் அனைத்து விதத்திலும் பைரவர் சித்தாந்த ஸ்வாமிகளுக்கு அந்த பைரவரே குறிப்பிட்டு இருந்த நிலப்பரப்பைப் போலவே இருந்ததினால் அங்கேயே பிரசன்னம் போட்டுப் பார்த்தார்கள்.   அதில் கிடைத்த விடையின்படி அந்த  இடமே தமக்கு பைரவர்  அடையாளம் காட்டிய இடம் என சித்தாந்த பைரவ ஸ்வாமிகள் கூறினாராம். 


ஆனால் பரந்து விரிந்திருந்த அந்த இடத்தில் யாருமே தென்படவில்லை, சுற்றிலும் எந்த வீடும் இல்லை, அமைதியான கிராமப் பகுதியாக இருந்தது. இங்குதான் ஆலயம் அமைக்க வேண்டும் எனில் அந்த இடத்துக்கான சொந்தக்காரரை கண்டு பிடிக்க எங்கு போய் தேடி அலைவது?  யாரைக் கேட்பது என பிரமித்து நின்றபோது அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடத்தில் முன்பின் தெரியாத எவரோ ஒருவர் அங்கு வந்தார். அவர்களிடம் நேரடியாகக் கேட்டார் 'நீங்கள் ஆலயம் அமைக்க நிலத்தைத் தேடுகிறீர்களா? நான்தான் இந்த நிலத்தின் சொந்தக்காரன். இதை நான் விற்க உள்ளேன், வேண்டுமா'. அவர்களால் நம்பவே முடியவில்லை 'இவருக்கு எப்படி ஆலயம் அமைக்க நமக்கு நிலம் தேவை என்று தெரியும்?'  அடுத்தடுத்து சம்பாஷணை தொடர, பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகள்கூறியபடி அவர்களில் ஒருவர் தம்முடன் எடுத்து வந்திருந்த 50 ஆயிரம் ரூபாயை முன்பணமாக அங்கேயே தந்தார். அந்த தினம் எது தெரியுமா, எந்த தினத்தன்று ஆலயத்துக்கான  முன்பணத்தை தர வேண்டும் என குறிப்பேட்டில் சித்தாந்த பைரவர் ஸ்வாமிகள் குறிப்பிட்டு இருந்தாரோ, அதே மாதம், அதே தேதி!! 

அடுத்த சில தினங்களில் அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்து, பணங்களை திரட்டி நிலத்தை வாங்கி ஆலயம் அமைக்க பதிவும் செய்து விட்டார்கள். அனைத்தும் கனவு போல ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இடையூறே இல்லாமல் நடந்து முடிந்தது.  இதற்கு இடையில் கன்யாகுமரியில் மைலாடியில் தயார் நிலையில் செய்து வைக்கப்பட்டு இருந்த ஸ்ரீ மஹா ருத்ர பைரவர் சிலையையும் அங்கு எடுத்து வர ஏற்பாடு செய்தார்கள். சிலை அங்கு வந்ததுமே ஒரு பக்கத்தில் ஒரு மண்டல பூஜையையும் இன்னொரு பக்கத்தில் கட்டிடப் பணியையும் தொடரத்  துவக்கினார்கள்.  ஆலயத்தை ஐந்து  மாதத்தில் கட்டி முடிக்க வேண்டுமே. 

நிலத்தை தேடுகையில் எந்த ஒரு கட்டிடக் கலை நிபுணர்களிடமும் ஆலயத்தின் அமைப்பு எப்படி இருக்க வேண்டும், கட்டிடத்தை எப்படி அமைக்கலாம், என்னென்ன செய்யலாம் என்ற ஆலோசனை  கேட்கவில்லை.  கால பைரவர் அவருடைய பக்தரான சித்தாந்த பைரவ ஸ்வாமிகளுக்கு எந்த அமைப்பில் ஆலயம் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறினாரோ அதே அமைப்பில் கட்டிடம் எழுப்ப வேண்டும் என்று கூறி விட்டு அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்யுமாறு கட்டிடக் கலைஞர்களிடம் கூறி விட்டு அந்த ஆலயத்தை ஐந்தே மாதத்தில் கட்டி முடித்தார்கள்.  ஆகவே இந்த ஆலயத்தின் கட்டுமானப் பணியை பைரவரே செய்துள்ளார் என்பது பெரும் மகத்துவம் ஆகும். அது மட்டும் அல்ல அவ்வப்போது பைரவரே என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை பைரவ  சித்தாந்த ஸ்வாமிகளுக்கு  எடுத்துக் காட்டிக் கொண்டிருக்கும் கட்டளையின்படி ஆலயவளாக விரிவாக்கம் தொடர்ந்து கொண்டு வருகிறது. அதற்கேற்ப நன்கொடைகளும் தாமாகவே எங்கிருந்தெல்லாமோ வந்து கொண்டு இருக்கிறது.

 

 
மேலே உள்ள இரண்டு படங்கள்: -
தற்போது  விரிவாக்க வேலைகள் தொடர்ந்து 
கொண்டிருக்கும் ஆலய வளாகத்தின் இரு பக்கத் 
தோற்றம். நடுவில் காணப்படுவது 
பைரவ சித்தாந்த ஸ்வாமிகளின் தோற்றம் 

 தூரத்தில் இருந்து தெரியும் 
ஆலய காட்சி

இதை அதிசயம் என்பதா?  இல்லை மாயாஜாலம் என்பதா? எளிதில் எவராலும் நம்ப முடியாத உண்மை சம்பவம் மேலே கூறப்பட்டவை. பைரவர் தனக்கு ஆலயம் அமைக்க என்ன கூறினாரோ அவை அனைத்தையும் உள்ளடக்கி ஆலயம் அமைந்தது ஒரு கனவு போல நடந்து முடிந்தது. இன்ன தேதியில் இன்னென்ன வேலை இந்த அமைப்பில் முடிய வேண்டும் என பைரவர் ஸ்வாமிகள் ஒரு குறிப்புப் புத்தகத்தில் அவருக்கு கிடைத்தக் கட்டளைப்படி எழுதி வைத்திருந்தார். அனைத்து வேலைகளுமே அந்த குறிப்பேட்டில் எழுதப்பட்டு இருந்தது போலவே துல்லியமாக நடந்து முடிந்து, எந்த தேதியில் கும்பாபிஷேகம் நடக்க வேண்டுமோ அந்த தேதியிலேயே அதுவும் நடந்து முடிந்தது மிகப் பெரிய அதிசயம் . அது பைரவரின் அருள் இல்லாமல் நடக்க முடியுமா?''. 

...........தொடரும்

Friday, March 27, 2015

Shri Maha shethra Bala Bairavar Rudra Temple


-1-

தமிழ்நாட்டின் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் திருக்கழுக்குன்றத்தை அடுத்த ஈச்சங்கரணை எனும் சிறிய கிராமத்தில் திருவடிசூலம் எனும் மலையின் அடிவாரத்தில், சுற்றிலும் இயற்கை எழில் மிகுந்த பகுதியில், அமைதியான சூழ்நிலையில் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது அதிசயமான ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் ஆலயம். சுற்றிலும் காணப்படுவது மலை முகட்டும், மரங்களுமே. ஈச்சங்கரணை கிராமம் சென்னையில் இருந்து சுமார் 60 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.

பைரவருக்கு எனத் தனி ஆலயத்தைக் காண்பது அரிதானது. எனக்குத் தெரிந்தவரை காசியில் உள்ள கால பைரவர் ஆலயத்தை தவிர மாயவரத்தின் அருகில் ஷேத்ரபாலா எனும் இடத்தில் மட்டுமே கால பைரவருக்கு எனத் தனியான ஆலயம் உள்ளது. அதற்கு அடுத்து ஈச்சங்கரணையில்தான் பைரவருக்கு என்றே தனியான அமைக்கப்பட்டு உள்ள ஆலயத்தைக் காண நேரிட்டது. பல ஆலயங்களிலும் பைரவர் சன்னதி இருக்கும். ஆனால் பைரவருக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் தந்து அவரையே பிரதான தெய்வமாக வைத்து பூஜிக்கப்படும் ஆலயம் இவை இரண்டு மட்டுமே என்றே நினைக்கிறேன்.
 
ஆலயத்தை சுற்றி  உள்ள இடம்  மற்றும்  ஆலயம்  செல்லும் வழி 

பைரவர் யார்? அவர் சிவபெருமானால் தன்னுள் இருந்து, தனது அவதாரமாகவே படைக்கப்பட்டவர். ஆகவேதான் அவரை சிவபெருமானின் அம்சம் என்பார்கள். எந்த சிவன் ஆலயத்திலும் சிவபெருமான் சன்னதியின் வடகிழக்குப் பகுதியில் பைரவர் வீற்றிருப்பதை பார்க்கலாம். சிவாலயம் சென்று விட்டு பைரவரை வணங்காமல் திரும்பி வந்தால் அந்த ஆலயத்துக்கு சென்று வழிபட்ட பலன் கிடைக்காது என்பது ஐதீகம் ஆகும். இவரையே தன்னுடைய மனைவியான பார்வதியின் ஆலயங்களிலும், பார்வதியின் அவதார ரூப ஆலயங்களிலும் தேவிக்கு காவல் தெய்வமாக இருக்குமாறு அமைத்தார்  என்பார்கள்.
 
நின்ற நிலையில் காணப்படும் பைரவரின் கோலம் பரதேசி கோலமாகும். அவரை பன்னிரு கைகளுடனுடனும், நாகத்தை பூணூலாக அணிந்தவராகவும், தலையில் சந்திரன் இருக்க, சூலாயுதம், பாசக்கயிறு, அங்குசம் போன்ற ஆயுதங்களைத் தாங்கி நிற்கும் ரூபத்திலும் சிலைகளை வடிவமைத்து இருப்பார்கள். பைரவரே சனிபகவானுக்கு குரு. அவர் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளவை பன்னிரண்டு  ராசிகள், எட்டு திசைகள், பஞ்சபூதங்கள், நவகிரகங்கள் போன்ற அனைத்தமே. அதனால்தான் அவரை காலத்தை கட்டுப்படுத்துபவர் என்பார்கள்.


பன்னிரண்டு ராசிகள் தோற்றத்தில் காலபைரவர் 
 
ஈச்சங்கரணை கால பைரவருடைய ஆலயத்தின் முக்கியமான மகத்துவம் மற்றும் விசேஷம் என்னவென்றால் இங்கு மட்டுமே இறந்தவர்களுக்கு போடப்படும் 'வாய்க்கரிசிக்கு' முக்கியத்துவம் தரப்பட்டு வாய்க்கரிசி எனும் பெயரில் அரிசி தானம் பெறுவதுதான். எந்த ஒருவருக்கும் தான் எப்போது மரணம் அடைவோம் என்பது தெரியாது. அந்த நேரத்தில் பூர்வ ஜென்ம ஊழ்வினைகளினால் அவதிப்பட்டு பலர் எண்ணற்ற மனத் துயரை அடைவார்கள். மாறி வரும் கால சூழ்நிலையில் தனக்கு யார் வாய்க்கரிசி போட உள்ளார்கள் என்பதுகூட அவர்களுக்கு தெரியாது. ஆகவே தனக்குத் தானே இந்த ஆலயத்தில் வாய்க்கரிசி போட்டுக் கொண்டால் அவர்களது பூர்வஜென்ம ஊழ்வினைகளை பைரவர் களைந்து விடுகிறார். ஏன் எனில் வாய்க்கரிசி போடப்படுவது பைரவர் ஆலயத்தில்.

வாய்க்கரிசி போடுதல் என்பது தனது வாயில் தானே அரிசியை போட்டுக் கொள்வது அல்ல. அப்படி என்றால் அதை எங்கு, எப்படி போடுவது என்பதை கடைசியில் விளக்கி உள்ளேன். வாய்க்கரிசிக்கு போடப்படும் அரிசியை நம் வீட்டில் இருந்து எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். கடையில் இருந்து வாங்கிக் கொண்டு செல்லக் கூடாது.
 
நாம் இந்த பிரபஞ்சத்தில் பிறப்பு எடுத்து வாழ்கையில் பல்வேறு பாப காரியங்களை அறிந்தும், அறியாமலும் செய்து வருகிறோம். அதன் காரணம் பூர்வஜென்ம ஊழ் வினைகளின் தொடர்ச்சிதான். பூர்வஜென்ம ஊழ் வினைகளின் தொடர்ச்சி மரண காலத்தில் பல்வேறு துன்பங்களைத் தருகிறது. அது மோட்ஷத்துக்கு செல்ல உள்ள ஆத்மாவை தடுத்து நிறுத்தும். ஆகவே அந்த அந்த பூர்வஜென்ம ஊழ் வினைகளின் தொடர்ச்சியினால் ஏற்படும் துன்பங்களைக் களைய இந்த ஆலயத்துக்கு வந்து தனக்குத் தானே வாய்க்கரிசி போட்டுக் கொண்டால் அவர்களது பூர்வஜென்ம ஊழ்வினைகளை அந்த நிமிடமே பைரவர் களைந்து விடுகிறார்.

இப்படியாக போடப்படும் வாய்க்கரிசியில் உள்ள தீமைகளும் இந்த பைரவர் சன்னிதானத்தில் களையப்பட்டு விடுவதினால் அந்த அரிசியைக் கொண்டு சமைத்த உணவு அன்னதானத்துக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதன் மூலம் அந்த உணவை உண்டு பசி தீர்த்துக்கொள்ளும் மக்களது ஆசிர்வாதமும்  வாய்க்கரிசி போட்டவர்களுக்குக் கிடைக்குமாம்.

ஸ்ரீ மஹா ஷேத்திர ருத்ர பால பைரவர் ஆலயத்தின் இரண்டாவது பிரதான சிறப்பு என்னவென்றால், இந்த ஆலயத்தின் பைரவரை இன்னென்ன கிழமைகளில்தான் வணங்கித் துதிக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடு இல்லை. அவரை இன்ன மாதிரியான பூஜாவிதிப்படித்தான் வணங்க வேண்டும் என்ற எந்த ஒரு கட்டுப்பாடோ, வரைமுறையோ கிடையாது.
 
இங்குள்ள ருத்ர பால பைரவரை தரிசிக்க பன்னிரண்டு படிகளைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். ஒவ்வொரு படிக்கட்டும் ஒவ்வொரு கிரஹத்தை தன்னுள் அடக்கிக் கொண்டுள்ளது என்கிறார்கள். அவர் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளவை அந்த பன்னிரண்டு  ராசிகள் அடங்கி உள்ள படிக்கட்டுக்கள். ஆகவே அதன் மீது ஏறிச் செல்லும்போது அந்தந்த கிரகங்களினால் ஏற்பட்டு இருந்த தீய விளைவுகளை அந்தந்த கிரகங்களே திரும்ப கிரகித்துக் கொண்டு அங்கேயே அழித்து விடுகின்றன.  அதனால் பைரவரை தரிசிக்கச் செல்லும் பக்தர்களின் அனைத்து ஊழ்வினைகளின் தீய பலன்களும் இந்த ஆலயத்துக்கு செல்லும்போது அழிகின்றன. மேலும் படிக்கட்டில், பைரவரை சுற்றிலும் என அனைத்து இடங்களிலும் ருத்திராக்ஷ மணிகளைக் கொண்ட மாலைகள் போடப்பட்டும், கட்டப்பட்டும் உள்ளன. சிவன் அம்சமான ருத்திராக்ஷம் அங்கு வந்து தரிசிப்பவர்களை சுற்றி உள்ள தீமைகளை அழிக்கின்றன. உடலில் உத்வேகத்தை தருகின்றன என்பது மட்டும் இல்லாமல் உக்ரஹ மூர்த்தியான பைரவரை சாந்த ரூபத்தில் வைத்து உள்ளன.
 
பன்னிரண்டு ராசிகளைக் குறிக்கும் 
பன்னிரண்டு படிக்கட்டுக்கள்

மூன்றாவதாக இந்த ஆலயம் எந்தவிதமான கட்டிடக் கலை நிபுணர்களின் வரைப்படத்தைக் கொண்டும்  கட்டப்படவில்லை. நடுத் தூணே இல்லாமல் அவ்வப்போது நேரடியாக பைரவரிடம் இருந்து பைரவ ஸ்வாமிக்கு ( இவர் யார் என்ற கேள்விகளுக்கு பதிலாக இவரைக் குறித்த செய்தி கீழே வருகிறது) பைரவர் மூலம் கிடைத்த நிர்மாணத் தோற்றத்தில் கட்டப்பட்ட ஆலயம் இது.

நான்காவது அற்புதம் கூம்பு வடிவ கருவறை மேலே எழுப்பப்பட்டு உள்ள ஆடும் கும்ப கலசம் ஆகும். இது போன்ற ஆடும் கலசம் வேறு எந்த ஆலயத்திலும் காணப்பட முடியாதது. ஆடும் கலசம் என்பது எதற்காக அமைக்கப்பட்டது? இந்த பிரபஞ்சத்தில் தோன்றும் பல்வேறு இயற்கை மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப இந்த ஆடும் கலசம் நம் கண்களுக்குப் புலப்படாத வகையில் சுயன்று அந்த மாற்றங்கள் இந்த ஆலயத்தில் எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாமல் பாதுகாக்குமாம். 
...........தொடரும் 

Sunday, March 15, 2015

Thenkasi Viswanathar



சுமார் 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மதுரையை ஆண்டு வந்தவர் பராக்கிரம பாண்டியன் என்பவர். அவர் சிவபக்தர். அவர் தினமும் மதுரையில் இருந்த சொக்கநாதர் ஆலயத்துக்கு சென்றுவிட்டு வருவதுண்டு. ஒருமுறை அவர் காசிக்குச் சென்று காசி விஸ்வனாதரை தரிசித்து விட்டு வந்தார். அங்கிருந்த போது அவர் தினமும் காசி விஸ்வனாதரை தரிசனம் செய்த பின்னரே உணவு அருந்துவார். சில காலம் காசியில் தங்கி விட்டு வந்தவர் நாடு திரும்பினார். திரும்பி வந்த சில நாட்களிலேயே அவருக்கு மீண்டும் காசிக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற ஆவல் எழுந்தது. ஆனால் போக முடியாத சூழ்நிலையில் இருந்தார்.
 
மனம் வருந்தி சொக்கநாதர் ஆலயத்துக்கு சென்றுவிட்டு வந்தவர் கனவில் அன்று இரவு சொக்கநாதர் தோன்றிக் கூறினார் ' மன்னனே, நீ ஏன் காசிக்கு செல்ல முடியவில்லை என்று வருத்தப்படுகிறாய்? கவலைப்படாதே. நாளைக் காலை உன் அரண்மனை வாயிலில் எறும்புக் கூட்டத்தை காண்பாய். அவை வரிசையாக செல்லும். அவற்றைக் கொல்லாமல் அவற்றை தொடர்ந்து சென்றால் அவை எங்கு சென்று நிற்குமோ அங்கு நான் காசி விஸ்வனாதராக காட்சி தருவேன். நீ அங்கு ஒரு ஆலயம் எழுப்பி என்னை வழிபடு. காசிக்கு செல்ல முடியாதவர்களுக்கு காசிக்குச் செல்பவர்களுக்கு எப்படி மோட்ஷம் கிடைக்குமோ அதே போலவேதான் இங்கு வந்து என்னை வழிபடுபவர்களுக்கும் அதே அளவிலான மோட்ஷம் கிடைக்கும்' என்று கூறிவிட்டு மறைந்தார். இதனால்தான் காசிக்கு செல்ல முடியாதவர்கள் தென்காசிக்குச் சென்று மோட்ஷம் பெறலாம் என்ற நம்பிக்கை தோன்றியது.

மறுநாள் காலை விழித்தெழுந்த மன்னன் அரண்மனை வாயிலில் எறும்புக் கூட்டம் ஒன்று சாரை சாரையாக எங்கோ செல்வதைக் கண்டார். கனவில் வந்து சொக்கநாதர் கூறியது போல அவை செல்லும் பாதையில் அவற்றைத் தொடர்ந்து சென்றார். சிற்றாற்றங்கரையில் (நதிக் கரையில்) செண்பக வனத்திற்கு அருகில் சென்ற அந்த எறும்புக் கூட்டம் அங்கிருந்த புற்றில் மறைந்து விட்டது. அந்தப் புற்றைத் தோண்டி எடுத்த பராக்கிரம பாண்டியன் அங்கு ஒரு சுயம்பு லிங்கம் இருந்ததைக் கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தார். காசி விஸ்வனாதரே தனது பூதகணங்களை எறும்பு உருவில் அனுப்பி தனக்கு தான் மறைந்துள்ள இடத்தைக் காட்டி உள்ளார் என்பதை மன்னன் உணர்ந்தான். இல்லை எனில் அத்தனை நாளும் இல்லாமல் அன்று மட்டும் ஏன் எறும்புக் கூட்டம்  அவர் அரண்மனை வாயிலில் இருந்து ஆலயம் உள்ள இடம்வரை செல்ல வேண்டும்? அதற்குப் பின்னர் அப்படி ஒரு எறும்புக் கூட்டமே அங்கு காணப்படவில்லை. தான் எங்கு எழுந்தருள விருப்பம் கொண்டுள்ளாரோ அங்கு  தன்னே தன்னை அடையாளம் காட்டிக் கொள்ள தெய்வங்கள் தவறுவதில்லை.

சொக்கநாதர் கனவில் கூறியதைப் போலவே அங்கேயே ஒரு ஆலயம் அமைத்து சிவபெருமானை வழிபடலானார். 1445 ஆம் ஆண்டில் பராக்கிரம பாண்டியனால் ராஜகோபுர திருப்பணி துவங்கப்பட்டு ஆறு  ஆண்டுகளுக்குப் பின் பட்டத்துக்கு வந்த பராக்கிரம பாண்டியனின் தம்பி சடையவர்மன் குலசேகர பாண்டியனால் 1505 ஆம் ஆண்டில் ராஜகோபுரத் திருப்பணி முடிவடைந்தது என்று கல்வெட்டு செய்திகள் கூறுகின்றன.

தென்காசியில் அமைந்துள்ள இந்த தென்காசி விஸ்வனாதர் ஆலயத்தில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள பெரும்பாலோனோர் தங்கள் குடும்பங்களின் நடக்கும் அனைத்து சுப காரியங்களுக்கும் காசி விஸ்வநாதரை வணங்கி, ஆசி பெற்றுக் கொண்டே காரியங்களை துவக்குகிறார்கள் என்கிறார்கள். இந்திரன்,  நாகம், நாரதர், அகத்தியர், மிருகண்டு முனிவர், வாலி மற்றும் பல முனிவர்கள்  இங்கு வந்து காசி விஸ்வநாதரை வழிபாட்டு சாபங்களை விலக்கிக் கொண்டுள்ளார்கள்.

இங்கு வந்து வழிபட்டால் வாழ்க்கை வளம் பெறும், தொழில் வளம் உயரும், உடல் ஆரோக்கியம் பெருகும், வேலை வாய்ப்பு கைகூடும், தடைபடும் திருமணம் நிறைவேறும், புத்திரபாக்கியம் கிடைக்கும், பூர்வ ஜென்ம பாபங்கள் விலகும், எந்த விதமான தோஷங்கள் இருந்தாலும் அவையும் விலகும் மற்றும் வாழ்க்கையில் நிம்மதி கிடைக்கும் என்பதெல்லாம் காலம் காலமாக நிலவி வரும் நம்பிக்கை ஆகும்.

இங்கு சுயம்புவாக வெளிப்பட்ட ஈஸ்வரனுக்கும், அன்னைக்கும் வஸ்திரம் சாத்தி ஆராதிக்கின்றனர். எல்லா தலங்களிலும் தெற்கு நோக்கி இருக்கும் துர்க்கை இங்கு மேற்கு நோக்கி அமர்ந்திருக்கிறாள். 

Saturday, March 14, 2015

Kaleeswarar Temple, Sivagangai





காளையார் கோவில் என்பது காளீஸ்வரர் கோவில் என்ற பெயரிலிருந்து மருவி வந்ததாகும். சிவகங்கை மாவட்டத் தலைநகரிலிருந்து 18 கி.மீ. தொலைவில், மற்றும் மதுரையில் இருந்து நாற்பது கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள கானப்பேரூர்  என்று அழைக்கப்பட்ட இடத்தில்  காளையார் கோவில் அமைந்துள்ளது. சிவகங்கையின் புகழ் பெற்ற கோயிலாக காளையார் கோயில் விளங்குகிறது. முன் ஒரு காலத்தில், ஆங்கிலேயர் இந்தியாவை ஆண்டு வந்திருந்தபோது காளையார் கோவில் பெரிய வனப்பகுதியாகவே இருந்துள்ளது. அங்கிருந்த பகுதிகள் பாளயக்காரர்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்துள்ளன.
 
இந்த ஊருக்கு காளையர் கோவில் என்ற பெயர் வந்ததின் காரணமும் உண்டு. ஒருமுறை சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் விருதுநகர் அருகில் உள்ள திருச்சுழி எனும் ஊரில் ஆலய தரிசனம் செய்தப் பின் காளையார் கோயிலுக்கு சென்றார். அப்போது அதன் பெயர் காளையார் கோவில் என்பதாக இல்லை. அந்த ஊருடைய எல்லைக்கு வந்தவுடன் வழி எங்கும் சிவலிங்கமே நிறைந்துள்ளதைக் கண்டவர் சிவலிங்கத்தின் மீது நடந்தா ஊருக்குள் இறைவனைக் காணச் செல்ல வேண்டும் என மனம் வருந்தி திரும்பிச் செல்ல முயன்றபோது எதிர்புறத்தில் இருந்து ஒரு காளை ஓடி வந்ததைக் கண்டார். அங்கு ஓடி வந்த காளை சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் நின்றிருந்த இடம் வரை வந்தப் பின் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றது. அப்படி அது திரும்பிச் சென்றபோது அது கால் பதித்து நடந்த  இடங்களில் லிங்கம் இல்லையென்றும், ஆகவே அந்த வழியே வந்து தன்னைத் தரிசிக்கலாம் என அசரீரி ஒலிக்கவே, நாயனார் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தக் காளை நடந்து சென்ற வழியில் நடந்து சென்று சிவபெருமானை தரிசனம் செய்தார். ஆகவேதான் நாயனாருக்கு ஒரு காளை வழிகாட்டி சிவபெருமானின் தரிசனம் பெற அழைத்துச் சென்ற தலம் என்பதால் அந்த ஊரை காளையார் கோவில் எனக் கூறலாயினர்.

காளையார் கோவிலில் காளையார் ஆலயம் எழுந்ததின் பின்னணிக் கதை ஒன்று உண்டு. கைலாயத்தில் ஒருமுறை சிவனும் பார்வதியும் கேலியாக விளையாடிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அப்போது பார்வதிக்கு ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது. அவள் சிவபெருமானிடம் கேட்டாள் ' ஐயனே எல்லாம் வல்ல வல்லமைக் கொண்ட தங்களுக்கு பல்வேறு ரூபங்கள் எதற்கு? ஒரே ஒரு ரூபம் போதாதா' என்று கேட்டாள். அதற்கு அவர் அவளுக்கு பதில் தருகையில் அவளுடைய பல சந்தேகங்களையும் விளக்கிய பின் கூறினார் 'தேவி நான் கண் விழித்தால் உலகமும் கண் விழிக்கும், கண்களை மூடினால் உலகமும் அழிந்து விடும், அது போல கண்களை மூடாமல் இருக்கும்வரை உலகம் வாழ்ந்து கொண்டே இருக்கும் ' என்று கூற பார்வதிக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்தது. இவர் கண்களை மூடினால் உலகம் அழியுமா அதையும் சோதனை செய்து பார்த்தால் என்ன எனத் தோன்ற விளையாட்டுத் தனமாக அவருக்கு பின்னால் சென்று அவர் கண்களை மூடினாள். 

அவ்வளவுதான் உலகமே இயக்கத்தை நிறுத்திக் கொண்டு இருளில் மூழ்கத் துவங்க பயந்து போன பார்வதி மீண்டும் அவர் கண்களை திறந்து விட நின்ற  இயக்கம் மீண்டும் துவங்கியது. அந்த வேளையில் பூமியிலே சண்டாசுரன் எனும் கொடிய அசுரன் அனைவரையும் வாட்டி வதைத்துக் கொண்டு தேவர்களையும் துன்புறுத்திக் கொண்டு வந்தான். ஆகவே தேவர்கள் சிவபெருமானிடம் சென்று அவனை அழிக்குமாறு வேண்டினார்கள். அவர்கள் குறையை சிவபெருமான் கேட்டுக் கொண்டிருந்த வேளையில்தான் இந்த சம்பவமும் நடந்தது. ஆனால் அவள் செயலைக் கண்டு கோபமுற்ற சிவபெருமான் அவளுக்கு சாபம் இட்டார்.  பார்வதி சிவபெருமானிடம் தன்னை மன்னித்து விடுமாறு கெஞ்சினாள். 


ஆகவே அவர் கண்களை மூடிய பார்வதியின் சாபத்தை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டும் எனில் அவள் காளி அவதாரம் எடுத்து சண்டாசுரனை அழித்தால் மட்டுமே மீண்டும் தன்னிடம் வந்து சேர முடியும்  என்றார். ஆகவே பார்வதி தேவியும் காளி அவதாரம் எடுத்து சண்டாசூரனுடன் யுத்தம் செய்து  அவனை அழித்தாள். அதனால் மனம் மகிழ்ந்த சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியின் சாபத்தை விலக்கினார். இப்படியாக பார்வதி தேவி சாப விமோசனம் பெற்ற இடமே காளையார் கோவில் ஆகும். சாப விமோசனம் பெற்ற பார்வதியும் அதே இடத்தில் அதி அழகான பெண்ணாக உருமாறி  சிவபெருமானை மீண்டும் மணந்து கொண்டாள். ஆகவே அவளை மணந்து கொண்ட சிவபெருமான் காளியின் அவதார பார்வதியை மணம்  செய்து கொண்டதினால் காளீஸ்வரர் என்ற பெயரைப் பெற்றார்.   தங்கத்தைப்  போல மினுமினுத்த அதி அழகான உருவம் பெற்ற பார்வதியும் ஸ்வர்ண சுந்தரி அதாவது அதி அழகானவள் என்ற பெயரில் சிவபெருமானை மணந்து கொண்டாள்.

பின்னர் அங்கேயே காளீஸ்வரர் மற்றும் ஸ்வர்ண சுந்தரிக்கு பாண்டிய மன்னன் ஒருவரால் ஆலயம் எழுப்பப்பட அந்த ஆலயம் ஸ்வர்ண காளீஸ்வரர் ஆலயம் என்றாயிற்று. ஆனால் அந்த ஆலயம் பல போர்களுக்கு இடையே பழுதடைந்து போனதினால் சிவகங்கை சீமையை சேர்ந்த அரசர்களான சின்ன மருது மற்றும் பெரிய மருது என்பவர்கள் ஆலயத்தில் இருந்த மூன்று சன்னதிகளிலும் மண்டபங்களைக் கட்டி ஆலயத்தை விரிவாக்கினார்கள்.

ஆங்கிலேயர் பல இடங்களில் இருந்த பாளையக்காரர்களையும் அழித்து நாடுகளைக் கைப்பற்றி வந்தபோது அவர்களால் சின்ன மருது மற்றும் பெரிய மருது இருவரையும் யுத்தத்தில் தோற்கடிக்க முடியாமல் திணறி வஞ்சகமாக அவர்கள் நாட்டை கைப்பற்றினார்கள். ஆனால் அவர்கள் கையில் சிக்காமல் பெரிய மருது தலைமறைவானார். பெரிய மருது உயிருடன் உள்ளவரை தம்மை மீண்டும் அந்த பூமியை நிம்மதியாக ஆள விடமாட்டார் என பயந்து போன ஆங்கிலேய  அரசு அவரைத் தேடியும் அவர் எங்கும் கிடைக்காததினால் அவர் சரண் அடையாவிடில் அந்த ஆலயத்தை இடித்து தரைமட்டம் ஆக்கி விடுவோம் என்று தண்டோரா போட்டு நாடகம் நடத்த, தன்னால் காளீஸ்வரர் ஆலயத்துக்கு எந்த பங்கமும் விளைந்து விடக் கூடாது எனக் கருதிய பெரிய மருது ஆங்கிலேய அரசர்களிடம் சரணடைய வேண்டி இருந்தது. அவரை அவர்கள் உடனடியாக தூக்கில் இட்டார்கள். ஆனால் அவர் ஆசைப்பட்டபடி அவரது சமாதியை ஆலயத்துக்கு முன்னால்  அமைத்தார்கள்.

இந்த ஆலயத்தின் எதிரில் பெரிய தெப்பக் குளமும்  உள்ளது. அதை உருவாக்கியது தேவேந்திரனின் யானையான ஐராவதம் என்பது புராணக் கதை ஆகும். ஒருமுறை சிவபெருமானின் வாகனமான நந்தீஸ்வரரின் வாலை  இழுத்து அவரை தொந்தரவு செய்த ஐராவதத்தை பூமியிலே சென்று தெய்வ யானையாக இல்லாமல் காட்டு யானையாக பிறந்து ஆயிரம் வருடங்கள் அவதிப்பட வேண்டும் என நந்தி தேவர் சாபமிட காளையார் கோவில் ஊர் உள்ள இடத்துக்கு வந்த ஐராவதம் காட்டு யானையாக மாறியது.

 

தனது கொம்புகளாலேயே குத்திக் குத்தி ஒரு குளத்தை  உருவாக்கிய ஐராவதம் அந்த குளத்தில்  இருந்து தினமும் நீரை எடுத்து வந்து சிவபெருமானை வணங்கித் துதித்து சாப விமோசனம் அடைந்தது.

Friday, March 13, 2015

Curse for Moon


ஒருமுறை கைலாயத்திலே சுக்ல சதுர்தியில் சிவபெருமானை துதி பாடிக் கொண்டிருந்த பெரிய விழா நடைபெற்றுக் கொண்டு இருந்தது. அனைத்து தேவர்களும் முனிவர்களும் கூடி இருந்தார்கள். சிவபெருமான் என்றால் சிவபெருமானும் முருகனும் இல்லாமலா விழா நடக்கும். ஒவ்வொருவரும் தமக்கே தெரிந்தவகையில் ஆடிப்பாடி சிவபெருமானை மகிழ்வித்த வண்ணம் இருக்க வினாயகருக்கும் தானும் நடனமாட வேண்டும் என்ற ஆசை எழுந்தது. ஆகவே அவரும் எழுந்து சபை நடுவே சென்று நடனம் ஆடத் துவங்கினார்.

என்ன இருந்தாலும் வினாயகர் குட்டையானவர், தொப்பை உள்ளவர், சிறிய கால்களும், சிறிய கைகளையும் கொண்டவர் என்பதினால் அவர் ஆடிய ஆட்டம் விநோதமாக இருந்தது. ஆகவே அவர் தொந்தியும் தொப்பையுமாக குலுங்கிக் குலுங்கி ஆடத் துவங்கியதும் அனைவருக்கும் சிரிப்பு வந்தது. அனைவரும் சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டார்கள் என்றாலும் சந்திரபகவானால் சிரிப்பை அடக்கிக் கொள்ள முடியவில்லை, சிரித்து விட்டார்.  மற்றவர்களும் அதை கண்டு சிரித்தார்கள். அதைக் கண்ட வினாயகர் அவமானம் அடைந்து நாட்டியத்தை நிறுத்திக் கொண்டாலும் வினாயகருக்கு கோபம் வந்துவிட அவர் சந்திரனை சபித்தார். சந்திரன் சிரித்ததால்தானே அனைவரும் தன்னை  பார்த்து கேலியாக சிரித்தார்கள் என்பதினால் இனி பூலோகத்தில் சந்திரனை யாரும் வழிபட மாட்டார்கள் என்று சாபமிட்டு விட சந்திரன் வருத்தம் அடைந்தார்.


அடுத்த வினாடி சந்திரன் தனது ஒளிமயமான முகத்தின் களையை இழந்தார், மற்றவர்களும் வருத்தமுற்றார்கள். ஆகவே அனைவரும் வினாயகரிடம் சென்று வருத்தம் தெரிவித்து விட்டு அவர் கோபத்தை குறைத்துக் கொள்ளுமாறு வேண்டிக் கொண்டு சந்திரனை மன்னித்து அவருக்குக் கொடுத்த சாபத்தை விலக்குமாறும்  வேண்டினார்கள். ஆனால் ஒருமுறை கொடுத்த சாபத்தை தெய்வங்களினால்  திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாது என்பதினால் வினாயகரும் அவர்கள் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டு, அதே சமயம் அப்படி சபையில் ஒருவரை அவமானப்படுத்துவது தவறு என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இனி ஒவ்வொரு வளர்பிறையின் சுக்ல சதுர்தியிலும் சந்திரனது உருவைக் காண்பவர்கள் அபவாதத்தை (பழிச் சொல்) அடைவார்கள். ஆனால் வருடத்தில் ஒரே ஒரு நாள் அதாவது ஆவணி மாதம் சுக்ல சதுர்தியில் விரதம் இருந்து வினாயகரை பூஜித்து வழிபட்டால்   சுக்ல சதுர்தி அபவாதங்கள் அனைத்தும் நீங்கும் எனவும் சாபத்தை மாற்றி அமைத்தார்.


அதனால்தான் வளர்பிறையில் சதுர்தியில் வானத்தில் சந்திரனை யாரும் பார்க்க மாட்டார்கள். அப்படி தப்பித் தவறி பார்த்து விட்டாலும் அந்த பாவத்தை விலக்கிக் கொள்ள ஆவணி மாதம் சுக்ல சதுர்தியில் விரதம் இருந்து வினாயகரை பூஜித்து அந்த பாவத்தைப் போக்கிக் கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கை ஏற்பட்டது.