Monday, November 4, 2013

Temples in Malwa Region - 20

சாந்திப்பிரியா                                                        -  20 -


வழியில்  சில  ஆலயங்கள் 

சித்தவட்டை  தரிசித்தப் பின்னர் உஜ்ஜயினியில் இருந்துக் கிளம்பி தேவாஸ் சென்று  மதியம் அங்கிருந்துக் கிளம்பி இந்தூருக்குச் சென்றோம். வழியில் மீண்டும் பிலாவலி சிவன், பஞ்சமுக ஹனுமான் ஆலயம், காளி தேவியின் ஒரு ஆலயம் போன்றவற்றுக்குச் சென்று  பின்னர் இந்தூரில் இருந்த  ஒரு அனுமான் ஆலயம், கீதாபவன்  போன்ற  ஆலயங்களுக்கு சென்றப் பின் மாலை பெங்களூருக்கு  பயணித்தோம். இப்படியாக எங்கள் பயணம் இனிதே முடிந்தது.

நான்கு வேதங்களையும் தன்  கையில் 
வைத்து உள்ள பஞ்ச முக ஹனுமான்

நர்த்தனம் ஆடும் காளி  தேவி

சாமுண்டி தேவி  (இளையவள்)

சாமுண்டி தேவி  (மூத்தவள்

பஞ்ச முக ஹனுமானின் இன்னொரு ஆலயம் 

இந்த தேவியை ராத்திரி தேவி என்கிறார்கள்

பைரவர் 

இந்தூரில் விஜய மாருதி ஆலயத்தில் ஹனுமான். 
இந்த ஹனுமானின் காலம் பல ஆயிரம் 
ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்றும், 
இது ஸ்வயம்புவாகத் தோன்றியது 
என்றும் கூறுகிறார்கள்.



கீதா பவன் காட்சிகள் 













  பயணம்  நிறைவு  பெறுகிறது

Temples in Malwa Region - 19

சாந்திப்பிரியா                                                        -  19 -


சித்தவட்  ஆலயம் 
 
அங்கிருந்துக் கிளம்பி நாங்கள் அடுத்துச் சென்றது சித்தவட் எனும்   ஆலயம். அதன் காலமும் பல ஆயிரம் முற்பட்டது என்கிறார்கள். இந்த ஆலயம் உஜ்ஜயினியின் இன்னொரு எல்லையில் சிப்ரா நதிக்கரையில்தான் உள்ளது.  கங்கைக்கு   யாத்திரை செய்து இறந்தவர்களுக்கு சிரார்தங்களை  செய்து இறந்து போனவர்களுடைய ஆத்மாக்களை மோட்ஷம் பெற வழி வகுப்பது போலவேதான்   இங்கு வந்து  இறந்தவர்களுக்கு சிரார்த்தம் செய்வார்கள். அதை பிரேத ஷீலா  என்கிறார்கள்.  அதாவது பிரேதங்களுக்கு விடுதலை தரும் இடம் என்பதாகும்.  கங்கைக்கு செல்வதும், கயா, விருந்தாவன் மற்றும் நாசிக் போன்ற இடங்களுக்கு  சென்று இறந்தவர்களுக்கு இறுதி கார்யங்களை செய்வதும்,  இங்கு வந்து சிரார்த்தம் செய்வதும் ஒரே பலனைத்தான் தருகிறது என்கிறார்கள். அதன் காரணம் இங்கு வந்து இறந்தவர்களுக்கு சிரார்த்தம் செய்தால் அவர்களது ஆத்மா மோட்ஷத்துக்கு செல்லும் என்பது நம்பிக்கை.

வடநாட்டில் உள்ள இந்த ஆலயம் மட்டுமே முருகப் பெருமானின் ஸ்கந்த புராணத்துடன் சம்மந்தப்பட்டு உள்ளது என்பதின் காரணம் ஸ்கந்த புராணக் கதையின்படி சூரபத்மனை அழிக்க சிவபெருமான் முருகப் பெருமானை அனுப்பியபோது அவருக்கு சக்தி மிக்க வேல் எனும் ஆயுதத்தை பார்வதி தேவியானவள் கொடுத்தாளாம்.  அந்த சக்தி எனும் ஆயுதத்தை பார்வதி  இங்கு வந்து தவம் செய்தப் பின் முருகனுக்குக் கொடுத்தாளாம். அந்த வேலினால் கொல்லப்பட்ட சூரபத்மனின் ஆத்மா மோட்ஷம் பெற்று முருகனின் இரண்டு சின்னங்கள் ஆகியதினால்தான் இங்கு வந்து இறந்தவர்களுக்கு சிரார்த்தம் செய்தால் அவர்களுக்கு மோட்ஷம் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை ஆயிற்று. இந்த நதிக் கரையில் பார்வதி தேவி சிவபெருமானை துதித்து தவம் இருந்தாளாம்.

பார்வதி தேவி இங்கு வந்து ஒரு ஆல மரத்தை ஸ்தாபித்து அதன் அடியில் அமர்ந்து இருந்தபடி தவம் செய்தாளாம். ஆகவே அது புனித மரமாயிற்று. ஆனால் முகலாய மன்னர்கள் மத்திய பாரதத்தின் மீது படையெடுத்து வந்தபோது உஜ்ஜயினிக்கும் வந்த படையினர் இந்த மரத்தின் பெருமையைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டு, அதனால் ஆத்திரம் கொண்டு இந்த மரத்தை வெட்டி அதன் மீது ஆறு பலமான இரும்பு தகடுகளை வைத்து மரம் மீண்டும் வளராமல் இருக்கும் வகையில் அவற்றை அதன் மீது புதைத்தார்களாம். ஆனால் அந்த மரமோ மீண்டும் தளிர்விட்டு, அந்த இரும்புத் தட்டுக்களை பிளந்து கொண்டு வந்து தற்போது மிகப் பெரிய மரமாகி உள்ளதினால் அந்த மரம் சக்தி வாய்ந்த மரம் என்கிறார்கள். இங்குள்ள நதிக் கரையில் ஆல மரத்தடியின் கீழ் சிவபெருமான் சப்த மாத்ருக்களுடன் சேர்ந்து ஸ்தாபிக்கப்பட்டு பார்வதியினால் பூஜிக்கப்பட்டு இருக்கிறார் என்பதினால் அந்த சிவலிங்கமும் சக்தி வாய்ந்தது என்கிறார்கள். இந்த ஆலயத்தின் பக்கத்தில் ஓடும் நதியில் பல ஆமைகள் உள்ளன. அதனாலும் இதை சித்தவட் - ஆமைகள் உள்ள இடம் - என்கிறார்களாம்.

சித்தவட்  ஆலய நுழை வாயில்
- வைகுண்ட  நுழை வாயில் -


சித்தவட்  ஆலயத்தில் வினாயகர் சன்னதி 


சித்தவட்  ஆலயத்தில் சிவபெருமான்  சன்னதி

 சிவபெருமான் சன்னதி அடியில் 
சப்தமாத்ருக்கள் சிலை 

சித்தவட்  ஆலயத்தில்  பார்வதி தவம் 
இருந்த மரம்.  இதைதான் முகலாய மன்னர்கள் 
சிதைக்க முயன்று தோல்வி அடைந்தார்கள் 
சித்தவட்  ஆலயத்தின் பின்புறம் 
உள்ள சிப்ரா நதி 

சித்தவட்  ஆலயத்தின் பெருமையைக் 
கூறும் கல்வெட்டு 
 
சித்தவட்  ஆலயத்தின் பெருமையைக் 
கூறும்  இன்னும்  ஒரு  கல்வெட்டு 
..........தொடரும்  

Sunday, November 3, 2013

Temples in Malwa Region - 18

சாந்திப்பிரியா                                                        -  18 -


திரிவேணி சங்க 
சனீஸ்வரர் ஆலயம் 
 
மறுநாள் காலை  கிளம்பி முதலில் நேராக திரிவேணி சங்கத்தில் உள்ள சனீஸ்வர தேவர் ஆலயத்துக்கு சென்றோம். உஜ்ஜயினியி பஸ் நிலையத்தில் இருந்து சுமார் ஏழு அல்லது எட்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உஜ்ஜயினியின் எல்லையில்  இந்தூருக்கு செல்லும் பாதையில் உள்ள இந்த திரிவேணி சங்க சனி ஆலயத்தில் இரண்டு சனி தேவர்கள் உள்ளார்கள். அவர்களில் ஒருவர் ஏழரை நாட்டு சனி தேவர் மற்றும் இரண்டாமவர் இரண்டரை ஆண்டு சனிஸ்வரர். அவர்களோடு வினாயகரும் காட்சி தருகிறார்.   இப்படியாக  ஒரே சன்னதியில் மூவரும் இருப்பது வேறு  எங்கும் கிடையாது. அவர்களது சன்னதியை சுற்றி உள்ள தனித் தனி சன்னதிகளில் மற்ற நவக்கிரக தேவர்கள் அமர்ந்து உள்ளார்கள்.  அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தந்திர சாதனாவின் யந்திர பூஜை செய்யப்பட்டு  ஸ்தாபிக்கப்பட்டு உள்ளார்களாம். இந்த ஆலயத்தின் இருபுறமும் மூன்று நதிகளான சிப்ரா, காந்தாரி மற்றும் கான் நதிகள் ஒன்றிணைந்து ஓடுகின்றன. சிலர் இதை பாணகங்கா எனும் நதி என்றும் கூறுகிறார்கள். இந்த நதியின் அடிப்பகுதியில் கண்களுக்குத் தெரியாமல் சரஸ்வதி நதி பூமிக்கு அடியில் ஓடிக் கலப்பதாகவும் ஐதீகம் உள்ளது (தற்போது சிந்துவெளி  நாகரீகத்தில் இருந்த சரஸ்வதி நதி மறைந்து விட்டது என்பது வரலாற்றுச் செய்தி ஆகும்). அமாவாசை சனிக்கிழமைகளில் இங்கு லட்சக்கணக்கான மக்கள் இங்கு வந்து சனி பகவானை வழிபடுகிறார்கள்.

விக்ரமாதித்தியன் திரிவேணி சங்கம் -மூன்று நதிகள் கலக்கும் இடம்- என்ற இடத்தில் சனீஸ்வரரின் ஆலயத்தை நிறுவி அங்கு வந்து தவறாது வழிபட்டாராம். விக்ரமாதித்தியனுக்கு சனி பகவான் மூலம் வாழ்க்கையில் ஒரு பாடம் கிடைத்ததினால் அவர் சனி பகவானை உதாசீனப்படுத்தியதே இல்லை என்றும், அவர் தவறாது சனி பகவானை வழிபாட்டு வந்துள்ளார் என்பதும் இந்த ஆலயத்தை அவர் நிறுவியதின் மூலம் வெளிப்படுகிறது.

விக்கிரமாதித்தியனும் ஒரு தேவகணமே என்றாலும் சில கடமைகளை நிறைவேற்றவே அவர் பூமிக்கு வந்து உஜ்ஜயினியில் ஆட்சி செய்து கொண்டு இருந்தார். ஆரம்ப கால ஆட்சியில் ஒரு கட்டத்தில் விக்கிரமாதித்தியனுக்கு கர்வம் அதிகமாகி இருந்ததாம். அதற்குக் காரணம் அவருக்கு பிடித்த ஏழரை நாட்டு சனி தசை ஆகும். ஆனால் விக்ரமாதித்தியனோ சனி பகவானை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. அவருக்கு ஏழரை நாட்டு சனி தசை வந்துள்ளதால் சனி பகவானை வணங்கி துதித்து வந்தால் அதன் தாக்கம் குறையும் என ஒரு பண்டிதர் கூறியும் அதை அவர் ஏற்கவில்லை, மாறாக தன்னை சனி பகவானினால் ஏதும் செய்ய முடியாது என்று இறுமாப்பாகக்  கூறிவிட்டு அந்த பண்டிதரை அவமானப்படுத்தி அனுப்பி விட்டார்.

ஒருமுறை ஒரு குதிரை வியாபாரி அவரது அரண்மனைக்கு வந்து தான் ஒரு அற்புதமான குதிரையைக் கொண்டு வந்துள்ளதாகவும், அதன் மீது ஏறி அமர்ந்து கொண்டு அதை ஒரு தட்டு தட்டினால் வானத்தில் பறக்கும் எனவும், இன்னொருமுறை தட்டினால் கீழே இறங்கும் எனவும் கூறினார். பண்டிதர் உருவில் முன்னர் வந்ததும் இப்போது குதிரை வியாபாரி உருவில் வந்ததும் சனி பகவானே என்பதை விக்கிரமாதித்தியனால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. விக்ரமாதித்தியன் அதை வாங்கியவுடன் அதில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டு குதிரையை தட்டி விட அது வானத்தில் பார்க்கலாயிற்று. சற்று நேரம் பறந்தப் பின் அதை மீண்டும் தட்டி விட அதுவோ அவரை அரண்மனையில் இறக்கி விடாமல் எங்கோ ஒரு காட்டில் கொண்டு போய் வானத்தில் இருந்தே அவரை கீழே தள்ளி விட்டது. அது எந்த இடம் என்றுகூட விக்ரமாதித்தியனுக்குத் தெரியவில்லை. கீழே விழுந்ததில் உடம்பெல்லாம் நல்ல அடிபட்டு வலித்தது. சற்று நேரத்தில் அந்த வழியே வந்து கொண்டு இருந்த சில திருடர்கள் விழுந்து கிடந்த விக்ரமாதித்தியனை இன்னும் அடித்துப் போட்டு விட்டு அவரிடம் இருந்த அனைத்து நகைகளையும் கொள்ளையடித்துக் கொண்டு போய் விட்டார்கள். எப்படியோ அங்கிருந்து தப்பிப் போய் ஒரு நகரில் ஒருவர் வீட்டில் தங்கியபோது அந்த வீட்டில் இருந்தப் பெண்ணின் நகைகள் திருட்டுப் போய்விட்டன. அவர்களோ விக்ரமாதித்தியன் மீதே சந்தேகப்பட்டு அந்த ஊர் மன்னனிடம் முறையிட அவரும் தண்டனையாக அவரது கைகால்களை வெட்டி விட்டார். விய அனைத்தும் நடந்து கொண்டு இருந்தபோது  விக்ரமாதித்தியனுக்கு தன நினைவே இல்லை.

விக்கிரமாதித்தியனும் இப்படி சந்தித்து வந்த பல கஷ்டங்களுக்கும் இடையே எப்படியோ அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்று இன்னொருவரிடம் அடைக்கலமானார். அவருக்கு தான் வந்துள்ள இடம் உஜ்ஜயினிக்கு அருகில் உள்ள இடம் என்பது தெரியாது . அதே நேரத்தில்தான் அவரைப் பிடித்து இருந்த ஏழரை நாட்டு சனியும் விலகும் நேரம் வந்தது. ஒருநாள் அங்கு நடைபெற்ற ஒரு ஆலய விழாவில் ஏற்றப்பட்ட விளக்குகள் காற்றில் அணைந்து விட்டன. அப்போது விக்கிரமாதித்தன் வாயில் இருந்து சற்றும் தாமதிக்காமல் தீப ராக எனும் பாடல் வெளிவர அந்த விளக்குகள் தாமாகவே மீண்டும் எரியலாயின. முற்றிலும் மாறி இருந்த அவருடைய முகமும் தெளிவாயிற்று, அவருடைய அடையாளமும் புரியலாயிற்று. அப்போதுதான் அங்கிருந்தவர்கள் அவர் விக்கிரமாதித்தியனே என்பதை புரிந்து கொண்டு அந்நாள்வரை குதிரை மீது ஏரி வானத்தில் பறந்தவர் திடீர் எனக் காணாமல் போய் விட அவரைத் தேடி அலைந்து கொண்டு இருந்தவர்கள் அவரை அரண்மனைக்கு தூக்கிச் சென்றார்கள். அங்கு சென்றதும் மீண்டும் அதே பண்டிதர் சனி பகவானின் சக்தியை எடுத்துக் கூறி அவர் முன்னாள் தன சுய உருவில் பிரசன்னமானார். அதைக் கண்ட விக்கிரமாதித்தியனும் உடனடியாக சனி பகவானின் கால்களில் விழுந்து நமஸ்கரிக்க மீண்டும் அதே ராஜ தேஜஸ்ஸை விக்ரமாதித்தியன் அடைந்தார். அது முதல் அவர் சனி பகவானை தொடர்ந்து ஆராதித்து வந்ததும் இல்லாமல் சனி பகவானுக்கும் அங்காங்கே ஆலயங்களை நிறுவி வழிபட்டார். அதில் ஒன்றே திரிவேணி சங்கத்தில் உள்ள சனீஸ்வரர் ஆலயமும் ஆகும்.

 ஆலய நுழை வாயில் 


 சன்னதி  நுழை வாயில்- விக்ரமாதித்தியன் 
நிறுவிய ஆலயம் என்ற வாசகம்

 சன்னதியில் வினாயகர், ஏழரை நாட்டு சனி தேவர், 
மற்றும் இரண்டரை ஆண்டு சனி தேவர்

 ஆலய சன்னதியில்  பண்டைக் கால 
சனிஸ்வரர் படம்

 கீழே உள்ளவை நவக்கிரகங்கள். சனீஸ்வரர் சன்னதியை சுற்றி மூன்று பக்கங்களிலும் ஒன்றுக்கு அடுத்து இன்னொன்றாக  அமைக்கப்பட்டு உள்ளன.  சனீஸ்வரர் சன்னதியின்  வலது பக்க மூலையில் இருந்து  வரிசைக்கிரமமாக அமைக்கப்பட்டு உள்ள  சன்னதிகள்

கேது சன்னதி 

குரு  சன்னதி

 புதன்  சன்னதி

 சுக்ரன்  சன்னதி

சூரியன் சன்னதி 
 சந்திரன் சன்னதி 

மங்கள்  எனும் செய்வாய் சன்னதி 

 ராகு சன்னதி 

 ஆலயத்தை ஒட்டி  மூன்று  நதிகள் கலக்கும் இடம் 

  ஆலயத்தை ஒட்டி  மூன்று  நதிகள் கலக்கும் 
இடம் -  இன்னொரு தோற்றம்
 ..............தொடரும் 

Saturday, November 2, 2013

Temples in Malwa Region -17

சாந்திப்பிரியா                                                        -  17 -


கோபால் மந்திர் (ஆலயம்)
 
உஜ்ஜயினியில் நகர மையத்தில் உள்ளது கோபால் மந்திர் எனப்படும் கிருஷ்ணர் ஆலயம். இது 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட ஆலயம். இங்குள்ள சன்னதியில் காணப்படும் கிருஷ்ணர் இரண்டு அடி உயரமானவர். அவர் சிலை முழுவதுமே வெள்ளியினால் செய்யப்பட்டு உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் முக்கியமான ஒரு செய்தி என்ன என்றால் முன்னர் முகலாய படைஎடுப்பின்போது குஜராத்தில் இருந்த சோமனாத் ஆலயத்தைக் கொள்ளையடித்துக் கொண்டு சென்ற முகமது கஜனி அந்த ஆலயத்தில் இருந்த வெள்ளிக் கதவுகளையும் கொண்டு சென்றான். அதன் பின் அப்கான் நாட்டின் மீது படையெடுத்த இன்னொரு மன்னன் அதை பாகிஸ்தானில் உள்ள லாகூர் நகருக்கு கொண்டு சென்று விட்டான். ஆனால் பின்னர் மராட்டிய மன்னர் வம்சத்தை சேர்ந்த மகாராஜா சிந்தியா அதை மீட்டு வந்ததும் அல்லாமல் அவை பத்திரமாக இருக்கட்டும் என்பதற்காக இந்த கோபால் மந்திரின் ஆலயக் கதவுகளாக பொருத்தி விட்டார்.

கோபால் ஆலயம் முழுவதுமே கருப்பு நிற சலவைக் கல்லினால் ஸ்தாபிக்கப்பட்டு உள்ளது. அதன் அழகே தனியாக உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் மிக முக்கியமான தின நிகழ்ச்சி இரவில் நடைபெறும் சயன ஆரத்தி என்பது. இரவு ஒன்பது மணிக்கு தினமும் நடைபெறும் அந்த நிகழ்ச்சியில் குட்டி கிருஷ்ணரை ஒரு சிறிய தேரில் ஏற்றி வைத்து அதை அவர் உறங்கும் அறைக்கு ஒரு ரத்தினக் கம்பளத்தின் மீது மெல்ல இழுத்துச் செல்கிறார்கள். அங்கு சென்று அவரை படுக்க வைத்ததும், அவருக்கு குடிக்கப் பாலைக் கொடுத்தப் பின் (சம்பிரதாயமாக அவர் வாயில் சில சொட்டுப் பாலை ஊற்றுகிறார்கள்) ஆரத்தி எடுக்கிறார்கள். மண்டபத்தில் உள்ள பெண்கள் தாலாட்டுப் பாட்டுப் பாட உறங்கத் துவங்கும் கிருஷ்ணரின் அறையின் கதவும் மூடப்படுகிறது.  இரவு நேரத்தில் நடைபெறும் அந்த ஆரத்தியை பார்க்கவே பரவசமாக உள்ளது. நாங்கள் இத்தனை ஆண்டுகளும் பார்த்திராத அந்த ஆர்த்தியை பார்ப்பதற்காகவே இரவு உஜ்ஜயினியில் தங்கி அந்த நிகழ்ச்சியைக் கண்டு களித்தோம்.

சன்னதியில்  அலங்கரிக்கப்பட்ட 
குட்டி  கிருஷ்ணர்

ஆலய  முகப்புத்  தோற்றம்

 மகாகாளீஸ்வரர்ஆலயம் 

அதன் பின் நாங்கள் சென்றது அருகில் இருந்த சிவபெருமானின் மகாகாளீஸ்வரர் ஆலயத்தின் இரவு ஆர்த்தியைக் காண்பதற்கு. நாங்கள் சென்ற அன்று எங்களுக்கு விசேஷமாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்த ஏற்பாட்டின்படி VIP கேட் வழியே நேரடியாக ஆலயத்து சன்னதிக்குச் சென்று அங்கு நடைபெற்ற ஆரத்தியைக் கண்டு களித்தோம். அந்த நேரத்தில் ஆலயத்தில் சவாரி எனும் சடங்கை அதாவது சிவபெருமானின் ராஜாவை பல்லக்கில் வைத்து தூக்கிக் கொண்டு ஆலயத்துக்குள் வருவார்கள். வந்தப் பின் அந்த சிலையையும் சன்னதியில் வைத்து அங்கு சிவபெருமானுக்கும் அந்த சிலைக்கும் பூஜைகள் செய்து ஆரத்தி எடுப்பார்கள்.  அது மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற ஊர்வலம் ஆகும். அதில் கலந்து கொள்ள கொடுத்து வைத்து இருக்க வேண்டும் என்பார்கள். ஏன் என்றால் அந்த நேரத்தில் ஆலயத்தின் அனைத்து கதவுகளையும் மூடிவிடுவார்கள். ஆலயத்துக்குள் உள்ளவர்கள் வெளியில் செல்ல முடியாது, வெளியில் இருந்தும் யாருமே உள்ளே வர இயலாது. நாங்கள் சன்னதியில் இருந்து வெளியில் வந்ததுமே ஆலயத்தின் அனைத்து கதவுகளையும் மூடிவிட்டார்கள். சவாரி எனும் பல்லக்கு ஆலயத்துக்குள் நுழையும் வரை அதை திறக்க மாட்டார்கள்.

அந்த சவாரி எனும் ஊர்வலத்தை வழியெங்கும் சாலை ஓரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் நின்று வழிபடுவார்கள். அந்த பல்லக்கை மாற்றி மாற்றி பலரும் (குறிப்பிட்ட பூசாரி குழுவினர் ) தூக்கிக் கொண்டு வருவார்கள். அதன் முன்னால் காதைப் பிளக்கும் வகையில் உடுக்கைகளை வெறியோடு அடித்துக் கொண்டு பலரும் வருவார்கள். 'போலோ பும்ம்பும்ம்', 'போலோ பும்ம்பும்ம்' என்ற கோஷம் காதுகளை பிளக்கும். ஊரெங்கும் பல்லக்கை தூக்கிக் கொண்டு சுற்றிக் கொண்டு வரும் பக்தர்கள் வியர்வையினால் முற்றிலும் நனைந்து இருந்தாலும் ஆர்வத்துடன் அதில் கலந்து கொள்வார்கள். அந்த காட்சியை நாங்கள் ஆலயத்துக்குள் இருந்தபடி கண்டு களித்தோம். அதற்கு முன்னால் நாங்கள் அப்படி ஒரு காட்சியைக் கண்டதே இல்லை.

இந்த ஆலயத்தில் உள்ள சிவபெருமான் மூன்று அடுக்குகளில் உள்ளார். மூல ஆலயத்தின் கீழே மஹாகாளிஷ்வரராக அமர்ந்து உள்ளார். அதன் மேலுள்ள மண்டபத்தில் ஒம்காரீஸ்வரராகவும், அந்த மண்டபத்தின் மேல் பகுதியில் நாகசந்ரேஸ்வரராகவும் காணப்படுகிறார். நாகசந்ரேஸ்வரர் சன்னதி வருடத்துக்கு ஒருமுறை அதாவது நாக பஞ்சமி அன்று மட்டுமே பக்தர்களுக்கு திறந்து விடப்படுகிறது. மற்ற நாட்களில் அது மூடப்பட்டே உள்ளது. மஹாகாளிஷ்வரராக உள்ள சிவலிங்கம் ஸ்வயம்பு லிங்கம் ஆகும்.

இங்கு சிவபெருமான் எழுந்தருளிய வரலாறு சுவையானது. முன்பொரு முறை சிவபெருமானின்  பகுதியையும், கால் பகுதியையும் காண பிரம்மாவும்  விஷ்ணுவும் விண்ணுலகுக்கும், பாதாளத்துக்கும் போன போது சிவபெருமான் அவர்களுக்கு ஜ்யோதி வடிவமாக ஆரம்பமும் முடிவுமில்லா நிலையில் தோன்றி தன்னைக் வெளிப்படுத்தினார். அப்படி அவர் ஜ்யோதி லிங்க வடிவமாக பன்னிரண்டு இடங்களில் காட்சி தர அவையே ஜ்யோதிர் லிங்க ஆலயங்களாயின  அவறில் ஒன்றே  மகாகாலீஸ்வரர் ஆலய  இடமுமாகும். அது புராணத்தில் கூறப்பட்டு உள்ளது.

அது மட்டும் அல்ல இந்த ஆலயத்து புராணக் கதையின்படி முன்னொரு காலத்தில் உஜ்ஜயினி அவன்திகா என அழைக்கப்பட்டு வந்தது. அதை சந்திரசேனா எனும் சிவபக்தனான மன்னன் ஆண்டு வந்தார். அவர் எப்போதுமே சிவபெருமானின் நாமத்தை ஸ்மரித்தபடி இருப்பார். ஒருநாள் அந்த அரண்மனை வழியே சென்று கொண்டு இருந்த சிறுவன் சிவபெருமானின் நாமத்தை உரக்க உச்சரித்துக் கொண்டு இருந்த மன்னனின் குரலைக் கேட்டு அவரைக் காண உள்ளே சென்றான். ஆனால் அவனை காவலாளிகள் தடுத்தார்கள். அவனோ அவர்களை மீறி உள்ளே நுழைய முயன்றபோது அவனை பிடித்துக் கொண்டு போய் சிப்ரா நதிக்கரையில் விட்டு விட்டுத் திரும்பினார்கள். அங்கு தனியே விடப்பட்ட அந்த சிறுவன் அங்கும் இங்கும் சுற்றி அலைந்தபோது பக்கத்து நாட்டின் இரு மன்னர்கள் அவந்திகா மீது படையெடுத்து அந்த நாட்டின் செல்வத்தைக் கொள்ளையடிக்க வந்து கொண்டு உள்ளார்கள் என்பதைக் கேட்டறிந்தான். உடனடியாக அவன் ஓடோடி அவந்திகாவுக்கு வந்து அதை ஆலய பூசாரியிடம் கூறினான். அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து படையெடுத்து வருபவர்களை தடுத்து   நிறுத்த சிவபெருமானை வேண்டிக் கொண்டு பூஜை செய்யலானார்கள்.
 
ஆனால் அதற்கு இடையே பக்கத்து நாட்டு மன்னர்கள் அவன்திகா மீது படையெடுத்து வந்து செல்வத்தை கொள்ளையடிக்கத் துவங்கினார்கள். அதே நேரத்தில் தனது பக்தர்கள் தன்னை வேண்டிக் கொண்டு அவன்திகாவைக் காப்பாற்ற பூஜைகளை செய்யத் துவங்கியதும் மகாகாள் அவதாரத்தை எடுத்த சிவபெருமான் அவர்களைக் காக்க ஓடோடி வந்து படையெடுத்து வந்த மன்னர்களை முறியடித்து துரத்தி அவன்திகாவைக் காத்தார். அதன் பின்னர் பக்தர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி சிவபெருமான் சிப்ரா நதியின் கரையிலேயே மஹாகாளிஷ்வரராக தங்கி விட்டார். அதுவே இந்த ஆலயம்.

இந்த ஆலயமும் தாந்த்ரீக சக்தியைக் கொண்ட ஆலயம் ஆகும். ஒரு காலத்தில் (சில வருடங்களுக்கு முன்னர்வரை) இங்கு விடியற்காலை இரண்டு மணிக்கு சுடுகாட்டில் இருந்து இறந்த பிணங்களின் எரிந்து போன உடலின் சாம்பலை எடுத்து வந்து சிவலிங்கத்தின் மீது அதை தூவி பஸ்மார்த்தி எனும் விடியற்கால ஆரத்தியை செய்வார்கள். அதை பல வருடங்களுக்கு முன்னர் இரு முறை கண்டு களிக்கும் வாய்ப்பை நாங்கள் பெற்று இருந்தோம். பஸ்மார்த்தி ஆரத்தியில் தற்போது சம்பிரதாயமாக சிறிதளவு சுடுகாட்டு சாம்பலையே பயன்படுத்துவதாகக் கூறுகிறார்கள் என்றாலும் அந்த பஸ்மார்த்தியைக் கண்டு களிக்க இன்றும் பக்தர்கள் செல்கிறார்கள். ஆனால் தற்போது ஆலயத்தின் பாதுகாப்பைக் கருதி அனைவரையும் பஸ்மார்த்தி ஆரத்தியைக் காண்பதற்கு அனுமதிப்பது இல்லை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னரே அதைக் காண முன் பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும். அதிலும் அனைவருக்கும் அனுமதி கிடைப்பது இல்லை. சுமார் இருபது அல்லது இருபத்தி ஐந்து பக்தர்களை மட்டுமே அதாவது முதலில் பதிவு செய்து கொண்டவர்களை மட்டுமே அனுமதிக்கிறார்கள்.

அந்த  பஸ்மார்த்தியைக் காண மத்திய தொழில் பாதுகாப்புப் படை மூலம் எங்களுக்கு விசேஷ ஏற்பாடுகள் ஏற்கனவே செய்யப்பட்டு இருந்தாலும் நாங்கள் முன்னரே இருமுறை அதை பார்த்திருக்கிறோம் என்பதினாலும் உடல் நிலை ஒத்துழைக்காததினாலும் இம்முறை பஸ்மார்த்தியைக் காணச் செல்லவில்லை. சவாரி மற்றும் மாலை ஆரத்தியைக் கண்டு கழித்தப் பின் ஒய்வு எடுக்கத் திரும்பினோம். மறுநாள் மேலும் சில இடங்களுக்கு செல்ல இருந்ததினால் ஓட்டலுக்குச் சென்று விட்டோம்.
சன்னதியில்  அமைதியாக மகாகாளேஸ்வரர் 
 
 சவாரியில் (பல்லக்கில்) வரும்  
மகாகாளேஸ்வர மன்னன்
 
மகாகாளேஸ்வர ஆலயம். இந்த மண்டபத்தின் 
கீழே உள்ள சன்னதியில் மஹாகாளிஷ்வரராகவும்,  
நடு  மண்டபத்தில் ஒம்காரீஸ்வரராகவும்,  மண்டபத்தின் 
மேல் பகுதியில் நாகசந்ரேஸ்வரராகவும் சிவபெருமான் அமர்ந்துள்ளார் 
.......  தொடரும்