Thursday, November 17, 2011

Thinamalar News:

 தினமலர் நாளிதழ் செய்தி
அதிசய சம்பவம் 
இன்று (18.11.2011) தினமலர் நாளிதழில் வெளியான செய்தியை அப்படியே பிரசுரித்து உள்ளேன்.  படித்து  மகிழவும். ஒரு ஆடு கார்த்திகை முதல் மாதத்தில் ஆண்டவனை பூஜித்து உள்ளது அதிசயச் செய்தி இல்லாமல் வேறு என்னவாக இருக்கும் ?
பூர்வ ஜென்மத்தில் பெற்ற சாபத்தினால் யாரோ ஒருவர் - மனிதர்களோ, அல்லது தேவர்களோ - இந்த ஜென்மத்தில் ஆடாகப் பிறந்து இறைவனை பூஜித்து சாப விமோசனம் பெற இதை செய்து உள்ளதோ என்று நம்புகிறேன். 
இந்த செய்தியை வெளியிட்டு உள்ள தினமலரை பாராட்ட வேண்டும். தினமலர் நாளிதழுக்கு நன்றி 
சாந்திப்பிரியா
-------------------------------------------------
கார்த்திகை 1ல் ஆடு செய்த பூஜை : காவிரிக் கரையில் நடந்த அதிசயம்

ஈரோடு: ஈரோடு காவிரிக் கரையில் உள்ள மரத்தடி விநாயகர் கோவிலில், நேற்று ஆடு செய்த பூஜையால், பரபரப்பு ஏற்பட்டது. கார்த்திகை மாதல் முதல் நாளான நேற்று அதிகாலை முதலே, ஈரோடு, கருங்கல்பாளையம் காவிரியாற்றில், ஏராளமான ஐயப்ப பக்தர்கள் குவிந்தனர். காவிரியில் நீராடி, ஆற்றங்கரையில் உள்ள ஐயப்பன் கோவிலில் மாலையணிந்து, விரதத்தைத் துவக்கினர். காவிரி ஆற்றங்கரையில் உள்ள மரத்தடியில், விநாயகர் மற்றும் நாகர் சிலைகள் ஏராளமாக உள்ளன. பக்தர்கள் சிலர், தங்களது பழைய துளசி மணி மாலையை இங்கு வைத்து விட்டு, புதிய மாலையை அணிந்து கொண்டனர். விரதத்தைத் துவக்கிய பக்தர்கள் சிலர், இந்த விநாயகரை வணங்கிச் சென்றனர். அப்பகுதியில் நின்றிருந்த ஆட்டுக் கிடாய், இதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. திடீரென விநாயகர் சிலை அமைந்துள்ள மேடை மீது ஏறியது. மேடையின் மீது கிடந்த துளசி மணி மாலைகள் ஒவ்வொன்றாகக் கவ்வி எடுத்து, அருகே இருந்த நாகர் சிலைகள் மீது அணிவித்தது. அவை, சிலைகளில் இருந்து நழுவி கீழே விழுந்தன. அதன் பின், அருகிலிருந்த துளசி இதழ்களைக் கவ்வி எடுத்து, அவற்றையும் சிலை மீது போட்டது. இதைப் பார்த்த பக்தர்கள் சிலர், விநாயகர் கோவில் அருகே, ஆர்வமாக ஓடி வந்தனர். மிரண்டு போன ஆடு, மேடையில் இருந்து கீழிறங்கிச் சென்று விட்டது!

Wednesday, November 16, 2011

Chennai- Periapalayaththamman Temple

பெரிய பாளையத்தம்மன் ஆலயம்
சாந்திப்பிரியா

சென்னை ராயபேட்டை பீட்டர்ஸ் ரோடு பகுதியில் உள்ள ஒரு சிறிய ஆனால் மிகப் பழைய ஆலயம் உள்ளது பலருக்கு தெரிந்து இருக்க முடியாது. பரசுராமரின் தாயார் ஆன ரேணுகா தேவிக்கு கட்டப்பட்டு உள்ள அந்த ஆலயம் 600 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதாம். இந்த ஆலயத்தின் வரலாறு இதுதான்.
1764 ஆம் ஆண்டு நல்ல தம்பி என்பவர் மூலம் ஒரு காணி நிலம் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ஒரு நிலம் பெறப்பட்டு அங்கு ரேணுகா தேவியின் ஆலயம் அமைக்கப்பட்டதாம். அந்த ஆலயத்தில் ரேணுகா தேவியின் சிலைக்கு அடியில் இரண்டு உருவங்கள் உள்ளன. மேலே உள்ள ரேணுகாதேவி சுயம்புவாக அங்கு வந்து அமர்ந்து உள்ளதான நம்பிக்கை உள்ளது. முதலில் அந்த பீடத்தின் கீழே காணப்படும் மூல விக்ரகங்கள் மட்டுமே இருந்துள்ளது என்றும் பின்னர் ரேணுகா தேவி தானே வந்து இங்கு அமர்ந்ததாகவும் நம்புகிறார்கள். புராண நம்பிக்கையின்படி இந்த ஆலயத்தில் உள்ள அம்மனின் தலையை பரசுராமர் வெட்டி எரிந்து விட்டதினால் உடம்பு முழுவதும் பூமியில் புதைந்து உள்ளதாகவும், தலைப் பகுதி மட்டும் வெளியில் உள்ளதாகவும் கூறுகிறார்கள். பரசுராமர் சரித்திரத்தில், அவருடைய தாயார் ரேணுகா தேவியின் தலையை வெட்டி எறிந்து விடுமாறு பரசுராமரின் தந்தை ஆணையிட்ட கதை உள்ளது. அதன் பிரதிபலிப்பாகவே இங்குள்ள சிலையின் தலைப் பகுதி மட்டும் பூமிக்கு மேலே உள்ளதாம். அதனால்தான் இந்த ஆலயத்தையே உண்மையான பெரியபாளைய அம்மன் ஆலயமாக கருதுகிறார்கள். அதனால்தான் ஆலய உத்சவ காலத்தில் பரசுராமர் மற்றும் போத்திராஜா எனும் ஊர் காவல் தெய்வம் போன்றவர்களை ஆலயத்தின் ஊர்வலத்தில் முன்னால் எடுத்து வருவார்களாம்.
ஆலயத்தின் வாயில் மிகச் சிறியதாக உள்ளது. அதன் காரணம் அதற்குள் உள்ள ரேணுகாதேவியின் உருவம் தானாகவே பெரியதாகி விட்டதினால் அதை சேதப்படுத்தாமல் இருக்க அந்த வாயிலை பெரியதாக்க முடியவில்லையாம்.
அந்த ஆலயத்தில் பலி பீடம் உள்ளது. முன் காலத்தில் இங்கு பலியிடும் பழக்கம் இருந்து வந்ததாகவும், அதற்காகவே இது நிறுவப்பட்டதாகவும், ஆனால் அரசின் கட்டளைப்படி அந்த பலியிடும் பழக்கம் இங்கு நிறுத்தப்பட்டு விட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள். அதற்கு மாறாக . ஆலயத்துக்கு இன்றும் ஆடு மாடுகள, கோழிகளை தானமாகத் தந்து விடுகிறார்கள்.
1941 ஆம் ஆண்டு துவாரகாபாலகரின் முன்னால் உள்ள கோபுரம் மாசிலாமணி முத்தளியார் என்பவரால் செய்து தரப்பட்டு உள்ளது. ஆலயத்தில் ஒரு முனீஸ்வரர் சன்னதியும் உள்ளது.
இந்த ஆலயம் 400 அல்லது 500 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட மிகப் பழமையான ஆலயம் என்றும் அங்கு வழிபாடுகள் நடந்துள்ளன என்பதற்கு ஆதாரமாக பத்து நாட்கள் தெப்பத் திருவிழா அங்கு நடைபெற்றுள்ள, அங்கு ஒரு குளம் இருந்துள்ள செய்தியை அந்த ஆலயத்தின் பத்து நாள் உற்சவத் திருவிழாவிற்கு 1899 ஆம் ஆண்டு அச்சடிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டு உள்ள துண்டு அறிக்கை (Notice) மூலம் அறிய முடிகின்றது. 1822 முதல் 1856 வரை இந்த ஆலயத்தின் பரம்பரை தர்மகர்த்தாவாக திரு சின்னத் தம்பி நாயக்கர் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டு உள்ளார். அதைத் தவிர 1914 ஆம் ஆண்டு இந்த ஆலயத்தில் 10 நாட்களுக்கு பிரும்ம உற்சவம் நடைபெற்று உள்ளது. 1973 ஆம் ஆண்டில் ஆலய நிர்வாகத்திற்காக ஒரு தலைமை அதிகாரியும் (Executive Officer) நியமனம் செய்யப்பட்டு இருந்தார். இன்றைக்கும் ஆலய நிர்வாகம் ஒரு அறக்கட்டளையின் நிர்வாகத்தில்தான் உள்ளது.
பண்டிகை நாட்களில் அம்மனின்  காட்சிகள்  

  • ஒன்பது நாட்கள் நடைபெறும்  ஆடி பிரும்மா உற்சவ பண்டிகையில் வெளியூரில் இருந்து பக்தர்கள் வந்து அம்மனை வணங்குகிறார்கள். ஒன்பது நாட்களும் அம்மனின் ஊர்வலம் நடைபெறும். பக்தர்கள் வீடுகளில் வாயிலில் விளக்கேற்றி ஊர்வலம் வரும்போது வீட்டு முன்னால் அம்மனுக்கு தேங்காய் உடைப்பார்கள். தெருக்கள் முழுவதும் தேங்காய் சிதறுகளாக கிடக்கும்..
  • அக்னி நட்சத்திர தினத்தன்று, இந்த அம்மனுக்கு இளநீர் அபிஷேகம் செய்து குளிர வைக்கின்றார்கள்.
  • ஒவ்வொரு ஆண்டும் குறிப்பிட்ட தினத்தன்று திருவிளக்கு பூஜை நடைபெறும்.
  • மார்கழி மாதம் முழுவதும் திருப்பள்ளி எழுச்சி நடைபெறும்.
  • பத்து நாட்கள் நடைபெறும் நவராத்தரி திருவிழாவின் அனைத்து நாட்களிலும் அம்மன் அலங்கரிக்கப்பட்டு பூஜிக்கப்படுகிறாள். 
  • சித்ரா பௌர்ணமி  தினத்தன்று 108 பால்குடம் ஏந்தி ஊர்வலமாக வருகிறார்கள்
சித்ரா பௌர்ணமி விழாக் காட்சிகள் 
  • ஒவ்வொரு வாரமும் வெள்ளிக்கிழமை குங்குமக்காப்பு மற்றும் மஞ்சள் காப்பு சாத்தப்பட்டு எழுமிச்சைப் பழங்கள் பக்தர்களுக்கு இலவசமாக தரப்படும். அதைப் பெற்றுக் கொண்டால் குறைகள் தேறும் என்பது ஐதீகம். அந்த குங்குமக்காப்பு மற்றும் மஞ்சள் காப்பு செலுத்த முன் பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டுமாம். காரணம் சாதாரணமாக ஒரு வருடத்துக்கு முன்னரே வெள்ளிக்கிழமைகள் காப்பிற்கு பதிவு ஆகி விடுகிறதாம்.
  • இங்கு வந்து அம்மனை வேண்டுவதின் மூலம் அவரவர் குறைகள் தீர்கின்றது என்ற நம்பிக்கை உள்ளது.

Tuesday, November 15, 2011

Banergheta Anjeneya Temple.

வாசகர்கள் கவனத்திற்கு
நான்  02.10.2011  அன்று  ''பெங்களூர் பனேர்கட்டாவில் ஒரு ஹனுமார் ஆலயம்'' என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை வெளியிட்டு இருந்தேன் . அந்த ஆலயத்தில் உள்ள ஹனுமாரின் புகைப்படம் எதேற்சையாக நேற்று கிடைத்தது. அதை வெளியிட்டு உள்ளேன்.  ஆகவே கட்டுரையை படத்துடன் மறுபதிப்பு செய்து உள்ளேன். 
பெங்களூர்  பனேர்கட்டாவில்
ஒரு ஹனுமார் ஆலயம்
சாந்திப்பிரியா 

 

சமீபத்தில் நான் என் குடும்பத்தினருடன் பெங்களூரில் பனர்கட்டாவில் உள்ள ஒரு ஹனுமார் ஆலயத்திற்கு சென்று இருந்தேன். இது என்னுடைய இரண்டாவது விஜயம். அந்த ஆலயம் அற்புதமானது. 2002 ஆம் ஆண்டுதான் ஆலயம் கட்டப்பட்டு உள்ளதாம். ஆனால் அதனுள் உள்ள ஹனுமார் சிலை 400 அல்லது 500 வருடங்களுக்கு முற்பட்டது என்கிறார்கள். கிருஷ்ண தேவராயர் காலத்தில் கர்நாடகாவில் பல இடங்களில் ஹனுமார் சிலைகளை பாறைகளிலும், கற்களிலும் வடிவமைத்து உள்ளார்கள். ஒரு வேளை அந்த காலத்தை சேர்ந்த சிலையாக இது இருந்திருக்கலாம். அங்குள்ளவர்களுக்கு அந்த சிலை பற்றிய முழு விவரம் தெரியவில்லை. ஏன் எனில் இந்த ஆலயம் உள்ள இடம் ஒரு காலத்தில் முற்றிலும் தனி கிராமமாக இருந்துள்ளது. நான் யாரிடம் கேட்டும் இந்த ஹனுமான் ஆலயம் பற்றிய சரியான விவரம் கிடைக்கவில்லை. ஹனுமானின் உருவம் சுமார் 7 அடி அகலமும், சுமார் 12 அடி உயரமுமான பாறைக் கல்லில் முழுமையாக செதுக்கப்பட்டு உள்ளது. பாறையின் முழு அளவில் நின்று கொண்டு வலதுபுறம் திரும்பியவாறு மேல் நோக்கியபடி முகத்தை வைத்த நிலையில் உள்ள ஹனுமார் சிலையின் அளவும் 6 அடிக்கு 10 அடி இருக்கும். வலதுபுறம் திரும்பி கையை உயரே தூக்கி வைத்துள்ள ஹனுமாரின் நீண்டு உள்ள வாயில் பற்கள் நறநறவென கடித்த நிலையில் உள்ளது போல உள்ளது. இப்படி ஒரு காட்சியில் உள்ள ஹனுமாரை நாங்கள் வேறு எந்த ஆலயத்திலுமே பார்கவில்லை. தனித்தன்மை வாய்ந்ததாக இந்த ஹனுமார் உள்ளார்.
ஹனுமாரின் நீண்டு உள்ள வாயில் பற்கள் தெரிய உக்ரஹமாக அந்த பற்களை கடித்தவாறு காட்சி தரும் அந்த ஹனுமாரை வேண்டிக் கொண்டால் நம்முடைய அனைத்து துயரங்களும் எதிர்ப்புக்களையும் அவர் தூள் தூளாகி விடுவார் என்பது ஐதீகம் என்று அங்கிருந்த ஒருவர் விளக்கம் தந்தார். பார்க்கவே அற்புதமாக காட்சி தரும் அந்த ஹனுமாரின் ஆலயத்துக்கு சென்று தரிசிப்பது மனதுக்கு இதமாக உள்ளது. சாதாரணமாக உக்ரஹமாக உள்ள கடவுள் சிலைகள் உள்ள ஆலயங்களில் சென்று வேண்டிக் கொண்டால் நம்முடைய துயரங்களை அந்த உக்ரஹ மூர்த்திகள் உடனே விலக்குவார்கள் என்பது ஒரு புராண நம்பிக்கை.
   ஆலயத்தில் உள்ள ஹனுமாரின் படம்

அந்த ஹனுமார் ஆலயத்தின் சற்று தொலைவில் நேர் எதிரில் சுமார் 1500 வருடப் புராண சம்பகதாமா என்ற ஆலயம் உள்ளது. அதில் ஸ்ரீனிவாசப் பெருமான் தனி சன்னதியில் பூதேவி, ஸ்ரீதேவியுடன் காட்சி தருகிறார். அவர் சன்னதியின் கீழ்புரத்தில் இடதுபுறத்தில் தனி ஆலயத்தில் மகாலஷ்மி தாயார் அற்புதமாக காட்சி தர அந்த ஆலயத்தின் மீது சுமார் 200 முதல் 250 படிகள் உள்ள மலையில் லஷ்மி நரசிம்மார் காட்சி தந்தவாறு ஒரு தனி ஆலயத்தில் அமர்ந்து உள்ளார். ஹனுமார் ஆலயத்தில் நின்றவாறு பார்த்தால் அதன் நேர் எதிரில் ஸ்ரீனிவாச பெருமான் சன்னதி தெரிகின்றது. ஆக ஹனுமார் பெருமாளை பார்த்தபடி நின்று கொண்டு இருப்பது போல உள்ளது ஒரு அற்புதமான காட்சியாகும். இந்த ஆலயத்துக்கு அனைவரும் சென்று ஹனுமானை தரிசிப்பது விசேஷம். ஆலயம்  பனர்கட்டா  பஸ்  நிலையத்தின்  எதிரில்  உள்ளது .
ஆஞ்சநேய நமஹா

Sunday, November 13, 2011

Miracle Cure- Bangalore Saniswarar Temple

ஒரு அதிசயம்
சாந்திப்பிரியா 

நேற்று ஒரு அதிசயமான நிகழ்ச்சி எனக்கு ஏற்பட்டது. சனிக்கிழமை என்பதினால் பெங்களூரில் சனீஸ்வரர்  ஆலயத்துக்கு செல்லக் கிளம்பினோம். சாதாரணமாக நாங்கள் ஜெய நகரில் உள்ள சனிஸ்வரர் ஆலயத்துக்கு செல்வது பழக்கம்.  எனக்கு வலது கை தோள்பட்டைப் பகுதியில் கடந்த ஒரு வாரமாக ஒரே வலி. நேற்று கையை தூக்கக் கூட முடியாமல் அவதிப்பட்டேன். காலை முதலே பல வலி நிவாரணியை போட்டுக் கொண்டும் வலி குறையவில்லை. வண்டியில் அமர்ந்து இருந்தவாறு கையை பிடித்து விட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்.  பிலகஹல்லியைத் தாண்டி JP நகர் சிக்னல் அருகில்  சிக்னலை தாண்டியதும்  பஸ் ஸ்டாப்பிற்கு  பக்கத்தில்  வந்த  வண்டிக்காரன் திடீரென 'சார் இங்கே ஒரு சனி ஆலயம் உள்ளது, போகலாமா என்று கேட்க நாங்கள் அங்கு சென்றோம். ஆலயம் மிகச் சிறிய அளவில்தான் இருந்தது. ஆலயத்தின் அளவு சுமார் 30 அடிக்கு 40 அடி இருக்கலாம். JP நகர் 3 ஆம் Phase அருகில் உள்ள சிக்னலுக்கு அருகில் மூலையில் இருந்தது ஆலயம்.  நாங்கள் இத்தனை ஆண்டுகளாக அதே வழியாக  சென்று இருந்தும் அந்த ஆலயத்தைப் பார்க்கவில்லை.
ஆலயத்தின் உள்ளே சிவன் சன்னதி, விநாயகர், சந்தோஷி மாதா, நவகிரகம் மற்றும் ஐயப்பனுக்கும் சன்னதிகள் சிறிது சிறிதாக இருந்தன. சாலையை நோக்கியபடி சனிஸ்வரர் சன்னதியில் சனீஸ்வரர் நின்ற நிலையில் கையில் கதையுடன் காட்சி தந்தார்.  சனிஸ்வரர் கையில் கதையா என யோசனை செய்தவாறு உள்ளே நுழைந்தோம். சுவாமிக்கு கற்பூர ஆரத்தி எடுத்தப் பண்டிதர் தீபாராதனை முடிந்து எங்களுக்கும் அதைக் காட்டியப் பின் ஒரு மயில் இறகினால்  ஆன நீண்ட தடியை எடுத்து என் மனைவியின் தலையில் மூன்று முறை கோதி விட்டப் பின் ஸ்வாமியின் கையில் இருந்து கால்வரை அந்த தடியால் வருடினார். மீண்டும் அதே மாதிரி மூன்று முறை செய்தார். அதன் பின் அதே மயில் இறகுத் தடியால்  என் வலது கை தோள்பட்டை மீது மூன்று முறை வருடினார். ஸ்வாமியின் கையில் இருந்து கால்வரை அந்த தடியால் வருடினார். மீண்டும் அதே மாதிரி மூன்று முறை செய்தார். நாங்கள் வீடு திரும்பினோம். என் கைவலி மறைந்து விட்டு இருந்தது.
வீடு திரும்பியதும் என் மனைவி இப்போது கைவலி எப்படி உள்ளது எனக் கேட்டாள்.  அப்போதுதான் எனக்குப் புரிந்தது என் கை வலி காணவில்லை!!!!  ஆச்சர்யத்துடன்  இருவரும் பேசிக் கொண்டோம்  , எதற்காக அந்த பண்டிதர் என் கை வலி உள்ள இடத்தை இறகால் கோதி விட்டார்? நாங்களோ அவரிடம் கைவலி பற்றி எதுவுமே கூறவில்லை. கையை தூக்கவே முடியாமல் கையை பிடித்து விட்டுக் கொண்டே ஆட்டோவில் அமர்ந்து இருந்த எனக்கு என் கைவலி எப்படி மறைந்தது? ?  வேறு ஆலயத்தை நோக்கி போய் கொண்டு இருந்த நாங்கள் எப்படி, எதற்காக கடந்த ஆறு வருடங்களாக அறிந்திராத அந்த ஆலயத்துக்கு சென்றோம்? எதற்காக அந்த பண்டிதர் நான் வலி எனக் கூறாமலேயே, மயில் இறகினால் என் கைவலி இருந்த இடத்தைக் கோதினார்? 
முஸ்லிம் தர்காக்களைத் தவிர வேறு எந்த ஆலயத்திலுமே இப்படி மயில் இறகினால் பக்தர்களை ஆசிர்வதித்துப் பார்க்கவில்லை.  அப்படிப்பட்ட அனுபவம் எங்களுக்கு அஜ்மீர் தர்கா மற்றும் மும்பை ஹஜ்ரத்  அலி தர்காவில் மட்டுமே கிடைத்து இருந்தது.  ஆனால் சனிஸ்வரர் ஆலயத்தில் கிடைத்த அந்த அனுபவத்தை நினைத்து நினைத்துப் பார்த்தாலும் எங்களுக்கு விடை தெரியவில்லை. மயில் இறகினால் என் கைவலி மறைந்த நிகழ்ச்சி  ஒரு அதிசய அனுபவம். ஆச்சர்ய அனுபவம். அந்த ஆலய சனிஸ்வர பகவானின்  சக்தி அத்தனை அதிகமா? 
ஆலயம் உள்ள இடத்தைக் காட்டும் தரைப்படம்  

Saturday, November 12, 2011

Tiruvanmiyur Marutheeswarar Temple

திருவான்மியூர் மருதீஸ்வரர் ஆலயம்
சாந்திப்பிரியா 
சென்னை திருவான்மியூரில் உள்ள மரூதீஸ்வரர் ஆலயம் மிகப் பழமையானது. ஆலயம் அடையாரில் இருந்து சுமார் மூன்று கிலோ தொலைவில் திருவான்மியூர் செல்லும் சாலையின் பிரதான சாலையில் திருவான்மியூர் பஸ் நிலையத்தின் அருகிலேயே உள்ளது. ஆலயத்துக்கு இரண்டு நுழை வாயில்கள் உள்ளன. ஆலயத்தின் பிரதான தெய்வம் மருந்தேஸ்வரர் எனும் மருதீஸ்வரர் ஆவார். இங்கு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு உள்ள சிவலிங்கங்களில் ஒரு சிவலிங்கம் ஆஞ்சநேயரால் வழிபடப்பட்டது என்று கூறுகிறார்கள். ஆலயத்தில் உள்ள சுமார் ஒரு அடி உயர  சுயம்பு சிவலிங்கம் சற்றே சாய்ந்து காணப்படுகின்றது. இங்கு பல ரிஷி முனிவர்களும், தேவர்களும் வந்துள்ளதாக கருதப்படுகின்றது.  அதன் தல வரலாறும் சுவையானது. இந்த ஆலய மகிமை மற்றும்  திவான்மியூர் மற்றும் மருந்தீஸ்வரர் ஆலயம் என பெயர் வந்தக் காரணக்  கதைகள் பல இருந்தாலும் முக்கியமாக நான்கு  கதைகளையே கூறுகிறார்கள்.
மருதீஸ்வரர் மற்றும் திரிபுரசுந்தரி 
முதல் கதை
சிவபெருமானுக்கும் பார்வதிக்கும் கயிலை மலையில் திருமணம் நடைபெற தீவீரமாக ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தன. சக்திக்கும் சிவனுக்கும் திருமணம் என்றால் அனைத்து உலகிலும் உள்ள தேவ முனிவர்கள், ரிஷிகள் மற்றும் கடவுட்கள் வந்து குமிழ மாட்டார்களா என்ன? அவர்களுக்கு யார் அழைப்பிதழ் கொடுப்பார்கள்? அந்த காலத்தில் அழைப்பிதழ் ஏது ? யாருக்கெல்லாம் செய்தி கிடைத்ததோ அவர்கள் அனைவரும் வந்து அந்த இனிய விழாவில் கலந்து கொண்டு ஈசனிடமும் உமையிடமும் ஆசிகளைப் பெற்றுக் கொண்ட காலம் அது. அதனால் அனைவரும் அந்த திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள கயிலை மலைக்கு வந்தபோது  பூமியின் வடக்குப் பகுதி சாய்ந்தது.  இன்னும் வருபவர்கள் ஏராளமாக  இருந்தார்கள். ஆகவே பூமி பாரம் தாளாமல் கவிழ்ந்து விட்டால் என்ன ஆவது எனக் கவலைப்பட்ட சிவனார் அகத்திய முனிவரை அழைத்தார். அவர் உடலுக்கு பாரம் என்ற சக்தியை தந்தார். அவரை பூமி சாய்ந்து உள்ள பகுதியின் எதிர்புறத்தில் சென்று, அதாவது தென்புறத்துக்கு சென்று இருந்தவாறு பூமியின் தளத்தை சமதளமாக இருக்கச் செய்யுமாறு ஆணையிட்டார். அகத்தியருக்கு வருத்தம். 'என்னால் திருமண விழாவை காண முடியாதே, அந்த நேரத்தில் உங்கள் ஆசிகளைப் பெற முடியாதே' என்றார். சிவனார் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினார், 'கவலைப்படாதே, நீ என்னை நினைத்து தவம் இருக்கும் இடத்தில் உனக்காக அதே திருமண கோலத்தில் வந்து காட்சி தந்து அருள் புரிவேன்' என்றார்.
சிவன் பார்வதி திருமணம் துவங்கியது . அனைவருக்கும் அருள் புரிந்தனர் சிவ-பார்வதி தம்பதியினர். வந்தவர்கள் திருமண கோலத்தில் இருந்த தம்பதியினரின் அழகில் மெய் மறந்து நின்றார்கள் . வருந்திய மனதுடன் அகத்திய முனிவர் தெற்கு நோக்கி நடந்து கொண்டு இருந்தார். அந்த திருவான்மியூர்  பகுதியின் கிழக்கு பக்க கடற்கரை அருகில் அழகிய சோலைகளும் மரங்களும் மண்டிக் கிடந்த இடத்தைப் பார்த்தார். அவர் மனம் அமைதி அடைந்தது. அங்கு சென்று ஒரு வன்னி மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து கொண்டார் அகத்தியர். சிவனை துதித்து பூஜைகளை செய்தப் பின் அவரையே நினைத்து தியானத்தில் ஆழ்ந்துவிட்டார்.
கயிலை மலையில் திருமணம் நடந்து முடிந்தது. திருமண கோலத்தில் நின்றவாறு அனைவருக்கும் ஆசிகளை வழங்கிக் கொண்டு இருந்த சிவனார் அனைவரையும் சற்று நேரம் காத்து இருக்குமாறு கூறி விட்டு, அகத்தியர் தவத்தில் இருந்த இடத்துக்கு சென்று அவருக்கு அதே திருமண கோலத்தில் காட்சி தந்து ஆசிகளை வழங்கினார். அனைவருக்கும் இன்ப அதிர்ச்சி.......ஆகா...அகத்திய முனிவர் எத்தனை புண்ணியம் செய்து உள்ளார், அதனால்தான் அவர் அமர்ந்து இருந்த இடத்துக்கே சிவன் தனது திருமண கோலத்திலேயே சென்று அவரை ஆசிர்வதித்து விட்டு வந்துள்ளார் என்பதையும் அதற்கான காரணத்தையும் அறிந்து கொண்டார்கள்.
அகத்தியர் தவத்தில் இருந்த இடத்துக்கு சென்று திருமண கோலத்தில் காட்சி தந்த சிவ பெருமான் தான் மீண்டும் திரும்பி வருவதாக கூறிவிட்டு கயிலைக்கு சென்றார். திருமணம் நடந்து முடிந்து நடந்த உண்மைகளை புரிந்து கொண்ட தேவர்கள், கடவுட்கள், ரிஷி முனிவர்கள் என அனைவரும் அனைவரும் தத்தம் இடங்களுக்கு சென்று விட்டார்கள். அதன் இடையே அந்த இனிய சோலைவனத்தில் திருமண கோலத்தில் சிவபெருமானைக் கண்ட அகத்திய முனிவருக்கு ஒரு ஆசை ஏற்பட்டது. இந்த உலகில் பரவிக் கிடக்கும் மக்களின் நோய் நொடிகளை தீர்க்க இங்குள்ள சோலையின் இலைகள், தழைகள் பயன் உள்ளவாறு இருக்கக் கூடாதா என நினைத்தவர், மீண்டும் தனக்கு காட்சி தந்து என்ன வரம் வேண்டும் உனக்கு எனக் கேட்ட சிவபெருமானிடம் தனது மனதில் உள்ள ஆசையைக் கூறியப் பின்னர் சிவபெருமான் அங்கேயே எழுந்தருள வேண்டும் என்று வேண்டினார்.  சற்றும் தயங்காத சிவபெருமானும் அகத்திய முனிவருக்கு மூலிகைகளைக் கொண்டு பிணி தீர்க்கும் வைத்திய முறையை அங்கேயே ஆசானாக இருந்து பொத்தப் பின்னர் தான் ஒரு காலத்தில் அங்கு எழுந்தருளுவதாக வாக்கு தந்ததாக  புராண நம்பிக்கைக் கதை உள்ளது.  அகத்திய முனிவருக்கு வைத்தியம் கற்றுத்தந்த  இடம் என்பதினால் இதன் பெயரும் மருந்து கலை கற்பித்த  ஈஸ்வரர் என்று ஆகி பின்னர் மருந்தேஸ்வரர் என ஆகி கடைசியாக மருதேஸ்வரர் மருவியது.
ஆலயத்தின் வெளியில் உள்ள தெப்பக் குளம் 
இரண்டாம்  கதை
காலம் ஓடியது. காமதேனுப் பசு தான் பெற்ற ஒரு சாபத்தினால் சத்தாயு என்ற மன்னனின் அரண்மனையில் பசுக் கூட்டத்தில் ஒரு பசுவாக வாழ்ந்து வந்தது.  அது அந்த காட்டுப் பிரதேசத்தில் புல் மேயச் செல்லும் சமயத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் இருந்த  ஒரு வன்னி மரத்தடியில் பாலை சுரந்து விட்டு வந்தது. அதை பல முறை கவனித்த மன்னன் ஒரு நாள் அதற்குத் தெரியாமல் அதை பின் தொடர்ந்து சென்றபோது அது ஒரு இடத்தில் நின்றவாறு  பால் சுரப்பதைக் கண்டான். ஆகவே அரச பண்டிதர்களின் ஆலோசனைக் கேட்டு அந்த இடத்தைத் தோண்டச் சொன்னான்.  தோண்டிய இடத்தில் வெள்ளை நிற லிங்கம் - தற்போது உள்ள அதே நிலையில் சுயம்புவாக -  கிடைத்தது. அதை வெளியில் எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்து பூஜித்தான்.  அதுவே தற்போது ஆலயத்தில் உள்ள வெள்ளை நிற சிவ லிங்கம் என்றும் அதன் பெயர் பால் வண்ண நாதர் என்று  பெயர் வந்தது.

மூன்றாம்  கதை


அந்த ஆலயத்தின் வன்னி மர விசேஷம் என்னவென்றால் ராமாயணத்தை இயற்றிய வால்மீகி முனிவர் அங்கு வந்து சிவபெருமானின் தரிசனம் பெற்றதான கதையும் உள்ளது. ஒரு முறை வால்மீகி முனிவர் அமரத்துவம் அடைய வேண்டியவாறு தவத்தில் இருந்தார். அவரை சுற்றி புற்று எழுந்ததுக் கூடத் தெரியாமல் தவத்தில் இருக்க அவர் தவத்தின் கடுமையினால் உலகமே தகித்தது. ஆகவே அனைவரும் பிரும்மாவிடம் சென்று அவர் தவத்தைக் கலைக்குமாறு கோர, பிரும்மாவும் புற்றுக்குள் இருந்த வால்மீகியை வெளியே வருமாறு அழைத்தார். புற்றில் இருந்து வெளி வந்த வால்மீகி முனிவரும் , அங்கிருந்த மார்கண்டேயரிடம் தனக்கு அமரத்துவம் கிடைக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்க அவரும் தென் பகுதியில் இந்த ஆலயம் உள்ள இடத்தைக் குறிப்பிட்டு அந்த வனப்பகுதியில் எங்கு அவருக்கு அசரீரியாக குரல் தருவாரோ அங்கு அமர்ந்து கொண்டு சிவ பெருமானை வழிபட்டால் அவர் காட்சி தருவார் என்றும் அவரிடம் அமரத்துவத்திற்கு வரம் கேட்கலாம் எனவும் கூறினார் . வால்மீகியும் அந்த வனப்பகுதியில் அலைந்து கொண்டு இருந்தபோது ஆலயத்தின் தல விருஷமான வன்னி மரத்தடியில் அசரிரீயாக குரல் கேட்க அங்கேயே வன்னி மரத்தடியில் வால்மீகி முனிவரும் அமர்ந்து கொண்டு சிவபெருமானை துதித்து வணங்க அவரும் வால்மீகிக்கு காட்சி தந்து அவர் அமரத்துவம் அடைய ஆசிகளை தந்தார். அது மட்டும் அல்லாது, அவரை ஆசிர்வதிக்கும் விதத்தில் தனது சடை முடியில் இருந்து கங்கை நீரை சிவபெருமான் அங்கிருந்த வால்மீகி முனிவர் மீது தெளிக்க அந்த தண்ணீர் ஐந்து இடங்களில் தெளிக்க அவை ஆலயத்தின் ஐந்து தீர்த்தங்களாக ஜென்மனாசினி, காமனாசினி , பாவனாசினி , ஞானாதாயினி , மற்றும் மோட்சதாயினி என்ற பெயர்களில் உருவாயிற்றாம். ஆனால் தற்போது ஆலயத்தின் இரண்டு தீர்த்தங்களே தெரிகின்றன. புற்றில் இருந்து வெளி வந்து இங்கு வந்த வால்மீகி முனிவர் புற்று எனப் பொருள் தரும் வான் மீகி என்ற பெயரால் அழைக்கப்பட்டார்.

நான்காம் கதை 
இங்கு ஈசன் மேற்கு முகமாக திரும்பி உள்ளார். அதற்கும் ஒரு சுவையான கதை உள்ளது. ஒரு கட்டத்தில் அப்பய்ய தீட்சிதர் என்பவர் அனுதினமும் இங்கு வந்து ஈசுவரனை வழிபட்டு வந்தார். அப்போது சிவலிங்க வடிவிலான ஈசன் கடலை நோக்கி கிழக்கு முகமாக பார்த்தபடி அமர்ந்து இருந்தார். 

ஆலயத்தின் பின்புற நுழை வாயில். 
இது தீக்ஷதருக்காக ஏற்பட்டதாம் 

அப்போது ஒரு நாள் கிழக்கில் கடல் பொங்கி ஆலயத்தில் கிழக்கு வாசல் சூழ்ந்து கொள்ள  அப்பய்ய தீட்சிதரால் உள்ளே வர முடியவில்லை. வருத்தம் அடைந்த அவர் மேற்கு பக்கத்தில் சென்று  நின்றபடி இறைவனை  துதித்து வேண்ட ஈசனும் தீட்சிதருக்காக மேற்கு நோக்கித் திரும்பி அவருக்கு  தரிசனம் தந்ததினால் ஆலய  சன்னதி மேற்கு நோக்கி அமைந்து விட்டது.

மூன்று விநாயகர்
ஆலயத்தின் உள்ளே நுழைந்ததும் இரண்டாம் பிராகாரத்தின் இடது புறம் மூன்று  விநாயகர் சன்னதி உள்ளது. அந்த விநாயகர் குறித்து கூறப்படுகையில் அந்த மூன்று வினாயகர்களும் முக்காலமான இறந்த காலம், நிகழ் காலம் மற்றும் வரும் காலத்தின் அதிபதிகள்  எனவும், அவர் முக்காலங்களிலும் மூன்று வகையான அவதாரங்களை எடுத்து அனைவரையும் ஆசிர்வதித்து  காத்து வந்தவர் எனவும் கூறுகிறார்கள். இந்த ஆலயம் எழுந்தபோது அந்த மூன்று வினாயகர்களில்  முக்கால வினாயகரே அந்த ஆலயத்தின் காவலராக இருந்து வந்ததாக கூறுகிறார்கள். ஆகவே அவரை அங்கு சென்று வணங்கினால் இந்த காலத்திலும், வரும் காலத்திலும் ஏற்படும் துயரங்கள் நமக்கு குறையும் என்றும் அவர் நம்மை காத்து அருள்வார் என்றும்  நம்புகிறார்கள்.
ஆலய செய்தி 
ஆலயத்தில் உள்ள வன்னி மர சன்னதியை ஒரு முறை சுற்றி வர வேண்டும். அப்போதுதான் அந்த ஆலயத்துக்கு சென்ற பலன் கிடைக்கும். காரணம் அங்குள்ள வன்னி மரத்து அடியில்தான் சிவ பெருமான் திருமண கோலத்தில் அகத்திய முனிவருக்கு காட்சி தந்தார்.  அதே மரத்தடியில்தான் சிவபெருமான் வால்மீகி முனிவருக்கும் காட்சி தந்து வரம் அளித்தார் என்பதினால் அந்த வன்னி மரத்தை வணங்குவது சிவபெருமானின் ஆசிகளை அடைந்த பலனை தரும் என்கிறார்கள்.
 
ஆலயத்து கால பைரவர்  

ஆலயத்தில் திருபுரசுந்தரி அல்லது  சொக்கநாயகி , வள்ளி - தெய்வானையுடன் முருகன், விஜயகணபதி எனும் வினாயகர்,  நடன காட்சியில் தியாகராஜராக சிவன், நவகிரகங்கள், மூன்று மூன்ற லிங்கங்களாக 36 வரிசையில் 108 சிவ லிங்கங்கள், கால பைரவர், 63 நாயன்மார்கள்  போன்றவர்களின் தனி சன்னதிகள் உள்ளன. ஆலயம் காலை ஆறு  முதல் மதியம் ஒரு மணி  வரையிலும், மாலை மூன்று முதல் இரவு ஒன்பது மணி வரையிலும் திறந்து உள்ளது.
ஆலயம் ஏழாம் அல்லது பதினொன்றாம் நூற்றாண்டை சேர்ந்தது என்கிறார்கள். ஆனால் நிச்சயமாக ஆலயம் 1200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அமைக்கப்பட்டு  உள்ளதாம். சோழ மன்னர்கள் காலத்தில் ஆலயம் கட்டப்பட்டது.  அதனால் இந்த ஊரும் திருவாளர் வான் மீகி எனும் பெயரைத் தரும் திரு வான்மீகி  என ஆகி பின்னர் மருவி திருவான்மீயூராகியது . இந்த ஆலயத்தில் வந்து வழிபட்டால் தீராத நோயும் தீரும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. இவ்வாலயத்திற்கு வந்து தமது நோயை நீக்கி சுகம் பெற்றவர்கள் பலர். அதே போல இது ஒரு சாப விமோசனத் தலமும் ஆகும்.

Friday, November 4, 2011

Vasanthapura Anjaneyaswami Temple

வசந்தபுரா 
ஆஞ்சநேய ஸ்வாமி ஆலயம்
சாந்திப்பிரியா
சுமார் 1000 வருடங்களுக்கு முந்தைய சோழர்கள் காலத்தில் கட்டப்பட்ட 'வசந்தபுரா வல்லப ராயா'  ஆலயத்தின் முன்னால்  ஒரு ஹனுமார் ஆலயமும்  சேர்த்து கட்டப்பட்டு உள்ளது. அந்த ஆலயத்தில் உள்ள ஹனுமார் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவராக கருதப்படுகின்றார்.  ஸ்ரீநிவாசப் பெருமானின் அவதாரமான ராமரின் காலடிக்கு கீழே  ஹனுமார்  அமர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில்  ஹனுமார்  ஆலயத்தை வசந்தபுரா வல்லப ராயா ஆலயத்தின் சற்று கீழ்புறமாக அமைத்து உள்ளார்களாம்.  கிருஷ்ணகிரியில் உள்ள ஹனுமான் ஆலயத்தின் வரலாற்றுக் குறிப்பில் கிருஷ்ணதேவராயர் காலத்தில்தான் ஹனுமாரின் வால் வளைந்து வலது பக்கத்தில் தலைக்கு மேல் தொங்க அதன் வாலில் ஒரு மணி கட்டப்பட்டு உள்ளது போன்ற  ஹனுமான் சிலைகள் கர்நாடகாவின் பல இடங்களிலும் அமைக்கப்பட்டன என்ற குறிப்பு உள்ளது. ஆகவே   இந்த ஆலயத்தில் உள்ள பாறையில் காணப்படும் அது போன்ற ஹனுமாரின் சிலை ஒரு வேளை கிருஷ்ண தேவராயர் காலத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டு இருக்கலாம் என்று ஒரு கருத்து உள்ளது.  ஆனால் ஆலய வரலாற்றுக் குறிப்பு அங்கு இல்லை. ஆனால் அங்குள்ள பண்டிதர்களின் கூற்றின்படி இந்த ஆலயமும் சோழர்கள் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டதே என்பதற்கு சான்றாக அந்த ஆலய கோபுரத்தின் சிலைகளின் அமைப்பும் , ஆலயத்தின் வடிவமைப்பும்  வல்லபராயா ஆலய அமைப்பில் உள்ளதுதான்.  

இந்த ஆலயத்தில் உள்ள ஹனுமாரின் சிலை சுமார் எட்டு அடி உயரமாகவும், நாலு அல்லது ஐந்து அடி அகலமாகவும்  ஒரு பாறையில் வடிவமைக்கப்பட்டு உள்ளது. அதன் மீது  முலாம் பூசப்பட்ட தகட்டில் அந்த சிலையை அப்படியே வடிவமைத்து வைத்து உள்ளார்கள். அங்குள்ள ஹனுமாரின் சிலையைக் காண்பதற்கே மிகவும் அழகாக உள்ளது. நின்ற நிலையில் காட்சி தரும் ஹனுமாரின் மார்பில் ராமரின் உருவ  காட்சி காணப்படுகின்றது.  ஹனுமாரின் வால் வளைந்து வலது பக்கத்தில் தலைக்கு மேல் தொங்க அதன் வாலில் ஒரு மணி கட்டப்பட்டு உள்ளது.  சிலை உண்மையிலேயே மிகப் பெரிய அளவில் உள்ளது என்பது மட்டும் அல்ல அற்புதமாக வடிவமைக்கப்பட்டும்  உள்ளது.
 ஆலயத்தில்  உள்ள ஹனுமாரின் சிலை 
 
நாங்கள் சென்று இருந்தபோது காலை சுமார் 9.30 அல்லது 10 மணி இருக்கும். திரை போடப்பட்டு கருவறையில் ஆலய பண்டிதர் எதோ பூஜை செய்து கொண்டு இருந்தார். அதன் பின் அரை மணி நேரம் பொறுத்து திரையை விலக்கி விட்டு புஷ்பங்களைப் போட்டும், துளசி இலையைப் போட்டும் சுமார் 15 நிமிடங்கள் மந்திரங்களை உச்சரித்தபடி பூஜை செய்தப்பின், மீண்டும் சாமரம் வீசியவாறு மந்திரங்களை ஓதினார். சாமரம் வீசியவாறு மந்திரம் ஓதியது இன்னும் 15 நிமிடங்கள் எடுத்துக் கொண்டது. அதன் பின் கற்பூர ஆரத்தை எடுத்தார். ஆனால் அதை யாருக்கும் தரவில்லை. மீண்டும் திரைப் போட்டு விட்டு பூஜைகளை தொடர்ந்தார். இன்னும் 15 நிமிடங்கள் கழிந்தன. பிரசாதங்களை எடுத்துக் கொண்டு போய் மூடிய திரைக்குள் பிரசாதத்தைப் படைத்தார். திரை விலகியது. மீண்டும் சாமரம் வீசியவாறு ஓதிய மந்திரம் இன்னும் 10 அல்லது 15 நிமிடங்கள் எடுத்துக் கொண்டன. அதற்குப் பின்னர் மீண்டும் 10 அல்லது 15 நிமிடங்கள் விஷ்ணுவை துதித்துப்  ஆராதனை செய்தப் பின் முடிவாக  ஆரத்திக் காட்டிவிட்டு அதை நின்று கொண்டு இருந்த  பக்தர்களிடம் எடுத்து வந்தார். அப்போது மணி 11 .30 அல்லது 12 இருக்கும். இப்படியாக சுமார் 2 மணி நேரம் கழிந்தது. அந்த ஆலயத்துக்கு சென்ற நாங்கள் பொறுமை இழந்து நின்று கொண்டு இருந்தபோது அங்கு ஒவ்வொரு வாரமும் ஆம்பூரில் இருந்து வந்து தரிசிப்பதாகக்  கூறிய ஒரு பெண்மணி  இப்படியாக இடைவேளைக்கு இடைவேளை திரையை மூடிக் கொண்டு ஏன் பூஜைகள் செய்கிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை என்றும் ஆனாலும்  காலையிலேயே ஆலயம் திறந்தாலும் எதிரில் உள்ள ஸ்ரீனிவாசப் பெருமான் மற்றும் சிவன் ஆலயங்களுக்குச் சென்றப் பின்னரே தான் கடைசியாக  11 மணிக்கு மேல்தான் அங்கு வருவதாகவும் கூறினார்.  எங்களுக்கும் இந்த மாதிரியான பூஜையைக் கண்டபோது வியப்பாகவே இருந்தது. ஆலயங்களில் ஸ்வாமிக்கு அலங்காரம் செய்யும் போதும், பிரசாதம் படிக்கும்போதும் மட்டுமே திரையை மூடிக் கொண்டு செய்வதைப் பார்த்து இருக்கின்றோம் . காலையில் ஸ்வாமிக்கு அலங்காரம் செய்தப் பின் பிரசாதத்தை படைத்து விட்டு திரையை விலக்கிய பின் பக்தர்கள் வேண்டும் அர்ச்சனைகள் தொடரும். ஆனால் இங்கோ மீண்டும் மீண்டும் திரையை போட்டு ஸ்வாமியை மறைப்பது ஏன் என்பது புரியவில்லை. ஆனால் இந்த ஆலயத்து ஹனுமாரின் மகிமை மிக அபாரமானது என்கிறார்கள். அதனால்தான் இப்படியாக பக்தர்களை மணிக் கணக்கில் காக்க வைத்தப் பின் ஆரத்தியைக் காட்டினாலும் மக்கள் அங்கு வந்து வேண்டிக் கொண்டு செல்கிறார்கள். ஆலயம் வசந்தபுராவில் 'வசந்தபுரா வல்லப ராயா ஆலயத்தின்' எதிரிலேயே உள்ளது.