Sunday, April 24, 2011

Bagavaan Satya Sayi Baba

சத்யா சாயி பாபா தான் கூறிய 
வயதில்தான்  சித்தி அடைந்து உள்ளார் !

சாந்திப்பிரியா

புட்டபர்த்தி சத்ய சாயி பாபா அவர்கள் தன்னுடைய காலத்தைக் குறிப்பிடுகையில் :" நான் 95 வயது வரை வாழ்வேன்" என்று கூறியிருந்தாராம். அதனால்தான் மார்ச் மாதம் அவர் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டபோது, "பாபாவுக்கு ஒன்றும் நேராது .தற்போது 86 வயதே ஆகும் அவர் உடல் நிலை தேறி மீண்டும் நல்லபடியாக வருவார்" என்று பக்தர்கள் நம்பிக்கை வைத்து இருந்தனராம்.


பாபாவின் பூத உடல்

இந்த நிலையில் சாயி பாபாவின் வாக்குக்கு பொய் ஆகிவிட்டதே என பலரும் நினைக்கலாயினர். சித்தி அடைவதற்கு ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அவர் ஏப்படி சித்தி அடைந்தார் என்ற ஐயம் எழலாம். ஆனால் அது குறித்து இன்றைய தினமலர் நாளிதழில் வெளி ஆகி உள்ள ஒரு செய்தியைக் கீழே தந்து உள்ளேன்.

''சாய் பாபாவின் மரணம் குறித்து தீவிர பக்தர் ஒருவர் விளக்குகையில், "நாம் ஆங்கில முறைப்படி ஆண்டுகளைக் கணக்கிட்டு, சாய் பாபாவுக்கு தற்போது வயது 86 என்று கூறுகிறோம். ஆனால் ஹிந்து முறைப்படி சந்திரனை அடிப்படையாக கொண்டே ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

அதாவது ஆங்கில முறைப்படி ஒரு மாதம் என்பது 30 அல்லது 31 நாட்கள். ஆனால் ஹிந்து முறைப்படி பூமியை சந்திரன் ஒருமுறை சுற்றி வரும் காலம்தான் ஒரு மாதம் என கணக்கிடப்படுகிறது. சந்திரன் ஒருமுறை பூமியைச் சுற்றி வர 27.3 நாட்கள்தான் ஆகிறது. அந்த அடிப்படையில் கணக்கிட்டால் சாய் பாபாவுக்கு தற்போது வயது 94 ஆகிறது.

மேலும் ஹிந்து வழக்கப்படி அவர் பிறந்த ஆண்டே முதல் வயதாக கருதப்படுவதால் சாய் பாபாவுக்கு 95 ஆகிறது. எனவே சாய் பாபா தமது ஆயுள் குறித்து தெரிவித்த வாக்கு பொய்க்கவில்லை; சாய் வாக்கு சத்ய வாக்காகவே இருக்கிறது" என்று தெரிவித்தார்"

இந்த செய்தி மிகவும் ஆச்சர்யமான உண்மை மட்டும் அல்ல சத்ய சாயியின் தீர்க்க தரிசனத்தையும் எடுத்துக் காட்டும் வகையில் அமைந்து உள்ளது என்றே கருத வேண்டி உள்ளது.

Tuesday, April 19, 2011

Adi Shankara's Sountharyalahari


செளந்தர்யலஹரி - சில அரிய தகவல்கள் 
( முன் குறிப்பு:-  இந்தக் கட்டுரைக் குறித்து சில விஷயங்களை முதலிலேயே தெளிவுபடுத்துவது அவசியமாகின்றது.  செளந்தர்யலஹரி குறித்து நான் எழுத நினைத்தபோது செளந்தர்யலஹரி இயற்றப்பட்டதின் காரணம் என்னவாக இருக்கும் என யோசனை செய்தேன். அப்போதுதான் எதேற்சையாக  செளந்தர்யலஹரி எழுதப்பட்டதின் பின்னணிக்  காரணத்துக்கான  கதை கிடைத்தது.  இதில் கூறப்பட்டு உள்ள ஆதி சங்கரரின் கதைக்கான கருவை செளந்தர்யலஹரி இணையதளத்தில் இருந்து பெற்றேன். அந்தக் கதை இந்தக் கட்டுரைக்கு  பயனுள்ளதாக அமைந்தது. அதற்கான அனுமதி கொடுத்த  திரு செளந்தர்யலஹரி

செளந்தர்யலஹரி வெறும் வார்த்தை அலங்காரம் செய்யப்பட்டுள்ள பாடல்களோ இல்லை கவிதைகளோ இல்லை.  இது அன்னை பராசக்தியைப் போற்றி ஆதி சங்கரரால் இயற்றப்பட்ட மந்திர சக்தி வாய்ந்த ஸ்லோகங்கள். தேவியின் பெருமையை யாராலும் இவ்வளவுதான் என அளவிட்டுக் கூற முடியாது.  ஆகவேதான் சகல லோகத்துக்கும் தாயான அவள் மீது பக்தி செலுத்துவது அவசியமானது என்பதை உணர்ந்த ஆதி சங்கரர் அவளுடைய மகிமையை  வெளிப்படுத்தவே கல்பவிருட்ஷம் போன்ற  இந்த ஸ்லோகங்களை இயற்றி உள்ளார்.  இதைப் படிப்பவர்களுக்கு செல்வப் பிராப்தி, சகல கலைகளிலும்  வெற்றி போன்றவை கிட்டுமாம். சக்தியின் மகிமையைப் பற்றி மட்டும் அல்லாது அவளுடைய அழகைப் பற்றியும் வர்ணிக்கும் மிகச் சிறந்த மந்திர சாஸ்திரமாக நாடெங்கிலும் போற்றப்படுகிறது.
இந்த செளந்தர்யலஹரி எப்படி வந்தது எனபது பற்றி பல கதைகள் உள்ளன. லிங்க புராணத்தில் விநாயகர் வாழ்த்தில் இது மகாமேரு மலையில் விநாயகரால் எழுதப்பட்டதென்று கூறப்படுகிறது. மேருமலையில் எழுதி வைத்தவர் புஷ்பதந்தர் என்றும், ஆனால் அதற்கு முன்பே கையிலையில் சிவாலயத்தின் மதிற் சுவரில் இந்த ஸ்லோகங்கள் எழுதப்பட்டிருந்ததாகவும் மேருமலையில் இருந்ததை கெளட பாதர் கிரகித்துப் பின்பு ஆதிசங்கரருக்கு உபதேசம் செய்ததாகவும் செளந்தர்யலஹரியினை தமிழாக்கிய வீரை கவிராஜ பண்டிதர் கூறியுள்ளார்.
இன்னும் ஒரு கதை என்ன எனில் , ஆதிசங்கரரே இதனை கைலாசத்திலிருந்து கொண்டு வந்தார் என்பதே. அந்தக் கதை என்ன?
ஆதி சங்கரர் பல ஊர்களுக்கும் சென்று ஆங்காங்கே இருந்த கோவில்களில் இறைவனை தரிசித்தும் போற்றிப் பாடிக் கொண்டும் சென்றவாறு இருக்கையில் கைலாயத்தையும் அடைகிறார். அங்கு அவருக்கு ஈசன் மற்றும் உமையவளின் தரிசனமும் கிடைக்கிறது. அப்போது ஈசன் ஆதி சங்கரருக்கு 5 ஸ்படிக லிங்கங்களை தந்தார். ஈசன் ஆதி சங்கரருக்குக் கொடுத்த அந்த பஞ்சலிங்கங்கள் அனைத்திற்கும் சந்திர மெளலி என்றே பெயர். தற்போது அந்த 5 லிங்கங்களும் ஸ்தாபிக்கப்பட்டு உள்ள இடங்கள் என்று கீழே உள்ள இடங்களைக் கூறுகிறார்கள்.
1) காமகோடி மடத்தில் - யோக லிங்கம்.
2) கேதாரத்தில் - முக்தி லிங்கம்
3) நேபாளத்தில் நீலகண்ட க்ஷேத்ரத்தில் - வரலிங்கம்
4) சிருங்கேரியில் - போகலிங்கம்
5) சிதம்பரத்தில் - மோக்ஷலிங்கம்
இப்படியாக ஈசன் ஆதி சங்கரருக்கு கொடுத்த ஐந்து லிங்கங்களும் அருவ-ருபமான ஈஸ்வரரே என்பது நம்பிக்கை. சிவபெருமான் ஆதி சங்கரருக்கு லிங்கங்களை தந்ததைக் கண்ட  உமையவளும்  தனது பங்கிற்கு ஆதி சங்கரருக்கு தனது கையில் இருந்த ஒரு கட்டு ஓலை சுவடிகளைத் தந்தாள். அந்த சுவடிகளில் தேவியைக் குறித்து எழுதப்பட்டு இருந்த மந்திர சாஸ்திரமான ஸ்லோகங்கள் இருந்தன. அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்ட ஆதி சங்கரர் கையிலாயத்தை விட்டு வெளி வந்தார் .
ஆதி சங்கரர் ஓலை சுவடுகள் மற்றும் லிங்கங்களுடன் கைலாயத்தை விட்டு வெளி வந்தபோது அங்கு வாயிலில் அமர்ந்து இருந்த நந்தி தேவர் அவற்றைக் பார்த்தார். முக்கியமாக ஆதி சங்கரர் கையில் இருந்த சுவடிக்கட்டைப் பார்த்த உடன், கயிலையின் மிகப் பெரிய புதையலான மந்திர சாஸ்த்திரம் கையிலையை விட்டுப் போகிறதே என்று சினம் கொண்டார் . சாமி வரம் கொடுத்தாலும், பூசாரி வரம் கொடுக்கவில்லை என்பது போல நந்தி கோபத்துடன் சங்கரர் கையில் இருந்த சுவடிக் கட்டை பிடித்து இழுத்தார். ஆனால் ஆச்சாரியரோ அதனை கவனிக்காமல் சென்று விட்டார். நந்தி தேவர் அவர் கையில் இருந்த ஓலை கட்டை இழுத்தபோது அனைத்து சுவடிகளையும் நந்தியால் கைப்பற்ற முடியவில்லை. ஆதி சங்கரர் கையில் ஒரு பகுதி சுவடி தங்கிவிட்டது, மீதி கயிலையின் வாயிலில் விழுந்து விட்டது. [ இந்த நிகழ்ச்சி மார்க்கண்டேய புராணத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது ]
நந்தி தேவரிடம் பறிகொடுத்த சுவடிகளை கவனிக்காமல் பூமிக்குத் திரும்பிய ஆதி சங்கரரிடம் தங்கி இருந்த சுவடிகளில் இருந்தவையோ 41 ஸ்லோகங்கள் மட்டுமே. ஆகவே செளந்தர்ய லஹரி முழுமை பெறவேண்டும் என்றால் விடுபட்ட மீதி 59 சுலோகங்களும் மீண்டும் புதியதாக இயற்றப்பட்டு அதனுடன் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதை புரிந்து கொண்ட தேவி, ஆதி சங்கரர் முன் பிரத்யஷமாகி நடந்தக் கதையைக் கூறிவிட்டு மீதமுள்ள 59 ஸ்லோகங்களையும் அவரையே புதிதாக இயற்றுமாறு ஆணையிட்டார் .
அவ்வளவுதான் உடனடியாக மடை திறந்த வெள்ளம் போல ஆதி சங்கரர் வாயில் இருந்து அன்னையின் ரூப லாவண்யத்தை போற்றிப் பாடும்  கவிதைப் போன்ற ஸ்லோகங்கள் வெளிவரத் துவங்க அவையே 59 புதிய ஸ்லோகமாக உருவெடுத்தது. இப்படியாக அன்னையின் அருளினால் ஆதி சங்கரர் அன்னையின் அழகிய சொரூபத்தை வெளிக் காட்டும் வகையில் இயற்றிய 59 ஸ்லோகங்கள் செளந்தர்ய லஹரி என கருதப்பட்டது.
செளந்தர்யம் என்றால் அழகு என்ற பொருள் அல்லவா. லஹரி என்றால் பிரவாஹம் (அ) அலை என்றும் பொருள். உலகில் உள்ள அத்தனை அழகுகளும் எங்கிருந்து பிறந்ததோ அந்த பரம சக்தியை அதாவது  ஸ்ரீமாதா உருவினை தலையிலிருந்து கால்வரை அங்கம்-அங்கமாக வர்ணிக்கும் ஸ்துதிக்கு செளந்தர்யலஹரி என்ற பெயர் கொடுத்தது மிகச் சரியல்லவா?   இதில் முதல் 41 ஸ்துதிகள் ஈசனே  இயற்றி  அன்னையை ஆனந்திக்கச் செய்ததால் அவற்றை ஆனந்த லஹரி என்பதாகச் சொல்வார்கள். எப்படி அழகென்றால் அது அன்னையை மட்டும் குறிக்குமோ அதே போல ஆனந்தம் என்பதும் அவளை அடைந்தால் மட்டுமே கிடைக்கப் பெறுவது, அதனால்தான் அது ஆனந்த பிரவாஹம் என்று பெயர்.
கைலாயத்தில் ஆதி சங்கரரிடம் அன்னை தந்த  சுவடிகளில்  முதல் 41 ஸ்லோகங்கள் ஆனந்தத்தைத் தரும் வகையில் அமைந்து இருந்ததாம். ஆகவே அவை ஆனந்த லஹரி என கருதப்பட்டது . அன்னை தந்த சுவடிகளில் ஆதி சங்கரரிடம் தங்கி இருந்த இருந்த 41 ஸ்லோகங்களை தொடர்ந்து அவரால் இயற்றப்பட்ட 59 சுலோகங்களையும் சேர்த்தே 100 ஸ்லோகங்களைக் கொண்ட ஸ்துதியாக செளந்தர்யலஹரி பாராயணம் செய்யப்படுகின்றது.
முதல் 41 ஸ்லோகங்களில் மந்திர சாஸ்திரமும், குண்டலினி சக்தியும், ஸ்ரீவித்யா வழிபாட்டுத் தத்துவங்களும் விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகவே அதை அனுசந்தானம் செய்வதற்கு கடுமையான நியமங்களை கடைபிடிக்க வேண்டும் என்பதினால்  அது சாதனாக்களை செய்பவர்களுக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது என்று கருதப்படுகின்றது. மேலும் அதை ஆராதனை செய்ய ஒரு குருவின் மதிரோபதேசம் அவசியம் என்பதினால் அனைவராலும் அதை படிக்கவோ, ஆவாகனம் செய்யவோ முடியாது. அதே நேரத்தில் பின் இயற்றப்பட்ட 59 ச்லோகங்களோ பக்தி மார்கத்தினருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது என்று கருதலாம்.
ஆதி சங்கரருக்குக் கிடைத்ததோ முதல் 41 ஸ்லோகங்கள் (ஆனந்த லஹரி) மட்டுமே என்றும், எஞ்சிய 59 ஸ்லோகங்களையும் சங்கரர் தாமே எழுதி பூர்த்தி செய்ததாகவும் சில கருத்துக்கள் உள்ளன . எது எப்படியோ, செளந்தர்யலஹரி ஆதிசங்கரரால் உலகிற்கு தந்து அருளப்பட்டது என்பதில் எந்த மாறுபட்ட கருத்துக்களும் இல்லை. செளந்தர்யலஹரியின் 41 ஸ்லோகங்களை கையிலை சங்கரனும், அடுத்த 59 ஸ்லோகங்களை காலடி சங்கரனும் தந்துள்ளதான நம்பிக்கை உள்ளது.
இதனால்தான் மந்திர சாஸ்திரத்தையும், தேவியின் அழகை வர்ணிக்கும் கவிதைப் போன்ற ஸ்துதிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரே படைப்பான செளந்தர்யலஹரி போன்ற அபார சக்தி தரும் வழிபாட்டு படைப்பை இந்த உலகில் வேறு எந்தப் படைப்பிலுமே காண முடியாது என்று கூறுகிறார்கள் .
செளந்தர்யலஹரியின் ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்திற்கும்  ஒவ்வொரு சக்தி உண்டு.  அதில் கூறப்பட்டு உள்ள பிரயோகங்கள் ரகசியமானது என்றும் கூறுவார்கள். ஆகவே  யாராவது ஒரு குருவின் குரு மந்திரத்தை பெற்றுக் கொண்டு இதை சாகித்தியம் செய்பவர்கள் பல பலன்களை அடைவார்கள்.   ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்திற்கும்  ஒவ்வொரு பீஜாஷரங்களுடன் கூடிய யந்திரம் உண்டு. அவற்றில் சில பார்ப்பதற்கு    ஒரே மாதிரியாக இருக்கும்.  ஆனால்  அவற்றை பாராயணம் செய்ய வேண்டிய விதி முறைகள் வெவ்வேறானவை. முறையாக குருவின் துணைக் கொண்டு  ஒவ்வொரு யந்திரத்தையும் ஆராதித்தால்  சகல காரியங்களிலும் சித்தி, சர்வரோக நிவாரணம், சகல காரிய பிராப்ப்தி, நினைத்ததை கனவில் காண்பது, புத்திர பாக்கியம் போன்றவற்றைப் பெறலாம் .  செளந்தர்யலஹரியின்  ஸ்லோகங்களை தினமும் படிக்கலாமே ஒழிய  அதன் பிரயோக சக்கரங்களை  தாமாகவே  யந்திரங்களாக்கி அதை ஆராதித்து பூசிப்பது  நல்ல பலனைத் தராது.
இந்த செளந்தர்யலஹரியின் ஒரு யந்திரத்தின் மகிமையை எடுத்துக் கூறும் இந்தக் கதையை படியுங்கள்.
விபஞ்ச்யா காயந்தீ விவிதமபதாநம் பசுபதே 
ஸ்த்வயாரப்தே வக்தும் சலிதசிரஸா ஸாதுவசநே 
ததீயயர்மாதுர்யைரபலபிததந்த்ரீகலரவாம் 
நிஜாம் வீணாம் வாணி நிசுலயதி சோலேந  நிப்ருதம் 

இதற்கான  யந்திரம் என்று கீழே கொடுக்கப்பட்டு உள்ள சக்கரத்தைக்  கூறுகிறார்கள் 

இந்த யந்திரத்தை ஒரு தங்கத் தகட்டில் வீபுதியால் தினமும் எழுதி வைத்து ஒரு நாளைக்கு 25,000 முறை என ஸ்லோகத்தை பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.  இப்படியாக தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள் செய்தால் சர்வ சங்கீத பிராப்தம் கைகூடுமாம். வாக்கு சாதுர்யம் கிடைக்குமாம். மூன்றாம் நாள் நைவித்தியம் படைத்து பூஜை செய்து பாராயணத்தை முடிக்க வேண்டும். 
இந்த ஸ்லோகத்தின் மகிமைக்  குறித்து  ஒரு கதை கூறப்படுவது உண்டு. " ஒருமுறை ஒரு விசேஷ தினத்தில் தேவலோகத்தில் அனைவரும் கூடி இருந்தனர்.  அப்போது சபையினரை கவுரவிக்க சரஸ்வதி  தேவி  பரமேஸ்வரருடைய சரித்திரத்தையே  பாடலாக்கி தனது வீணையின் அற்புதமான இசையில் அதை வெளிப்படுத்தினாள். அனைவரும் மெய் மறந்து அந்த கான மழையை ரசித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். அங்கு பரமேஸ்வரருடன் அமர்ந்து இருந்த பார்வதிக்கோ  மனதில் பூரிப்பு. தனது கணவரின் புகழை எத்தனை அற்புதமாக வீணையில் சரஸ்வதி வாசிக்கின்றாள் என்பதைக் கண்டு தன்னை அறியாமலேயே அற்புதம், அற்புதம் என்ற அர்த்தம் தரும்  'சபாஷ்' என்ற சொல்லை   திரும்பத்  திரும்பக் கூறிக்கொண்டு இருக்கையில் பரமேஸ்வரியின் நாக்கில்  இருந்து வெளிவந்த   வார்த்தையின் இனிமை சரஸ்வதியின் வீணையின் இசைத் தந்திகளின் நரம்பில் ஏறி  அவள் இசைத்த இசையை மேலும்  ரீங்காரமாக ஆக்கிக் கொண்டு இருந்ததைக்  கவனித்த சரஸ்வதி தனது வீணையின் இசையை நிறுத்தினாள்.  பரமேஸ்வரியின்  வாயில் இருந்து வெளிவந்த  இனிமையான வார்த்தைகள்  தன் இசைக் கருவியின் தந்திகளையே ஆக்கிரமித்து   விட்டதே என்பதை உணர்ந்து அந்த வாக்கின் இனிமையையே  நாளும் நாளும் மனதார  நினைத்து நினைத்து மகிழத் துவங்க அவளது வீணையின் நாதமும் மேலும் மேலும் அற்புதமாக வெளி வரத் துவங்கியதாம். அதுவே  பராசக்தியின் வாக்விலாஸ மகிமையை எடுத்துக் கூறும் மேற் கூறப்பட்ட சுலோகம் ஆகும்."
அனைவரும் தெரிந்து கொள்ளட்டும் என்பதற்காக  யந்திரங்களின் படங்களை   கொடுத்து  உள்ளேன்.  பொதுவாக  பூஜை அறையில்  செளந்தர்யலஹரியின் புத்தகம் ஒன்றை (-யந்திரங்களுடன் கூடியது -)  சுவாமி மீது பூக்கள் போடும் பீடத்தில்  வைத்து இருந்தால் அது மட்டுமே போதும் .  தினமும் அந்தப் புத்தகத்தை பூஜை அறையில்  வைத்து அதை வணங்குவத்தின் மூலம் அந்த ஸ்லோகங்களைப் படித்தால் கிடைக்கும் பலனுக்கு ஏற்ப  பல நல்ல நன்மைகளும் நமக்கு கிடைக்கும் என்பார்கள். 

யந்திரங்களின் படங்கள்   


Thursday, April 14, 2011

Spirits and Ghosts -2

 எரிந்து போன  போன பச்சை மரம்   ?........

எனக்கு விடை கிடைக்காத  இன்னொரு  உண்மை சம்பவம்  -2
 
நான் நேரிலே  பார்த்த   இந்த சம்பவமும் அதிசயமான சம்பவமாகவே எனக்கு உள்ளது.  ஆனால் இதில் சம்மந்தப்பட்டு உள்ளவரின் பெயரை வெளியிட விரும்பவில்லை. ஏன் எனில் அவர் இன்றும் ஒரு உயர் அதிகாரியாக மத்திய அரசாங்கத்தின் ஒரு அலுவலகத்தில் உள்ளார் என்பதினால் அவர் பெயரைக் கூற விரும்பவில்லை .
இந்த சம்பவம் நடந்து 10 அல்லது 15 ஆண்டுகள் ஆகி இருக்கும்.  அப்போது நான் மத்தியப் பிரதேசத்தில்  மத்திய அமைச்சகத்தின் கீழ் இருந்த காகித நோட்டுக்கள் அச்சடிக்கும் அலுவலகத்தில் பணி ஆற்றிக் கொண்டு இருந்தேன். ஒரு முறை நான் வேலை விஷயமாக  மைசூருக்கு சென்று இருந்தேன் . என்னுடன் இதில் சம்மந்தப்பட்டு உள்ள என் நண்பரும்  வந்து இருந்தார்.  அவர் எப்போதுமே சற்று மன வருத்தத்துடன் காணப்பட்டார் . நான் அது அவருடைய சொந்த விஷயம்  என நினைத்து அதைப் பற்றிக் கேட்காமல் இருந்தேன். நாங்கள் தாசப்பிரகாஷ் என்ற ஒரு ஹோட்டலில் தங்கி இருந்தோம். அந்த ஹோட்டலில்  கீழ்  பகுதியில் ஒரு ஜோதிடர் ஒரு அறையை  நிரந்தரமாக எடுத்துக் கொண்டு குடி இருந்தார்.  அவர் பெயர்  நாராயண மூர்த்தி என எழுதி இருந்ததாக நினைவு. தினமும் அவர் அறைமுன் சிலர் நின்று கொண்டு இருப்பார்கள் என்பதினால் எனக்கு என்னுடைய வரும் காலத்தை பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆசையாக இருந்தது. அவரை சந்திக்கலாமா என் என் நண்பரிடம் கேட்க அவரும் உடனே அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.
அன்று மாலை முதலில் நான் அந்த ஜோதிடரை சென்று பார்த்தேன். அவர் என்னுடைய கை ரேகைகளைப் பார்த்தார். முகத்தைப் பார்த்தார். பின்னர் என்னைப் பற்றிய பல செய்திகளைக் கூறினார். அந்த செய்திகள்  மிகவும் சரியாக இருந்தன.  ஆனால் வரும் காலத்தைப் பற்றியும் சில செய்திகளைக் கூறி அது  எப்படி பல விதங்களிலும் தடைப்படும் என்று கூறி விட்டு அவை நிறைவேற வேண்டுமானால் சில பரிகாரங்களை செய்யுமாறு கூறினார். நான் அவர் கூறியதை அன்று அலட்சியமாக எடுத்துக் கொண்டேன் என்பதின் காரணம்  எனக்கு வேறு ஒரு மூட நம்பிக்கை இருந்ததுதான். அதனால்  நான்  அதைப் பிறகு பார்த்துக் கொள்ளாலாம் என்று கூறி விட்டு வந்து விட்டேன்.  ஆனால் நடந்த பலவும் அவர் கூறிய பாணியிலேயே  அமைந்து இருந்தது.  கையிலே கிடைத்தவை மண்ணிலே விழுந்தன என்ற உண்மையை என் வாழ்கையில் நிதர்சனமாகக் கண்டேன். அவை கரைந்து போன காலத்தின் அழிக்க முடியாத கறைகளாக என் வாழ்கையில் அமைந்து விட்டன.
அடுத்து என்னுடைய நண்பர் சென்றார். அவர் வெளியில் வர பல மணி நேரம் பிடித்தது. அவர் வந்ததும் இரவு சாப்பிடச் சென்றோம். மெல்ல பேசிக் கொண்டு இருந்த என்னிடம் என்  நண்பர்   முதன் முறையாக தன்னுடைய ஒரு  ஒரு சொந்த பிரச்சனைப் பற்றிக்  கூறினார். அவருக்கு திருமணம் ஆகி சில ஆண்டுகள் ஆகி விட்டனவாம்.  சில குழந்தைகளும் இருந்தனர். மனைவி நன்கு படித்தவள். நல்ல குணம், அழகும் கூட.  அமைதியாக வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தவர்களுக்கு வாழ்கையில் பிரச்சனை தோன்றியது. அவர்கள் குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட சொத்து தகராற்றில் தன்னுடைய மனைவிக்கு யாரோ பில்லி சூனியம் வைத்து உள்ளதாகவும் அதனால் அவர்களுடைய திருமண வாழ்கையே நாசமாகி விட்டதாகவும் தெரிவித்த அவர்  அதில் இருந்து எப்படி மீள்வது எனத் தெரியாமல் தான் தவித்துக் கொண்டு இருந்த நேரத்தில்தான் இங்கு ஜோதிடரை சந்திக்க தான்  விரும்பியதாகக் கூறினார்.
நன்கு வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தக் குடும்பத்தில் சூறாவளி வீச திடீர் என சில நாட்களாக அவர் மனைவி யாருடனும்  பேசுவதை  தவிர்த்தாள். அப்படி பேசினாலும் அதிகம்  பேசுவது  இல்லை. வீட்டில் திடீர் திடீர் என கோபமடைவாள்.  அந்த நேரங்களில் உடல் நலமின்றி படுக்கையில் விழுந்து விடுவாள்.  கை கால்களை  அசைக்க முடியாமல் அவதிப்பட்டாள்.  அந்த வியாதி என்ன என்றே மருத்துவர்களாலும் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை.  உடலில் என்ன கோளாறு என்றே தெரியவில்லை எனும்போது என்ன மருத்துவம் செய்வது. மற்ற நேரங்களில் மிகவும் சாந்தமாக இருப்பாள். உடல் நிலையும் நன்றாகவே இருக்கும். வீட்டில் சிரித்து மகிழ்ந்தவாறு இருப்பாள்.  மருத்துவம் பலனின்றிப் போக  அவர்  மந்திர தந்திரக்காரர்களையே நம்பி வாழ வேண்டி இருந்தது.  அப்படிப்பட்ட வாழ்கையில் எப்படி ஒருவரால் நிம்மதியாக இருக்க முடியும்?
அந்த நிலையில் அந்த ஜோதிடரிடம் சென்றவர் அந்த ஜோதிடர் அவர் கை ரேகைகளை பார்த்த  உடனேயே அவர் பிரச்சனையை  கூறி விட்டு மேலும் சில தகவல்களைக் கூறினார் எனவும் அதைக் கேட்ட தான் ஆச்சர்யம் அடைந்ததாகவும் கூறினார்.  அவரால் எப்படி உடனே அதை கண்டு பிடிக்க முடிந்தது என்று தன்னால் நம்ப முடியவில்லை என்றார். மேலும் அந்த  சூனியத்தை விலக்க தான் ஒரு யந்திரம் தயாரித்துத் தருவதாக கூறியதினால் அவருக்கு பணம் தர வேண்டும் எனக் கூறி என்னிடம் சிறிது  பணத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு யந்திரத்துக்கு பணம் தந்து விட்டு வந்தார். அடுத்த இரண்டு மூன்று நாட்கள்  தன் மனைவிக்கு நேர்ந்த சில  வேதனைகளை அவர் மேலும் கூறினார்.  அப்படியே பேசிக்கொண்டு இருந்தோம்.
நாங்கள் வேலையை  முடித்துவிட்டு அவரவர் ஊருக்கு கிளம்பிச் சென்றோம். என்னுடைய பணத்தையும் அவர் திருப்பி அனுப்பி விட்டார். சில வருடங்கள் கழிந்தன. எப்போதாவது இருவரும் போனில் பேசுவோம். சில நேரங்களில் அவள் குணம் அடைந்து வந்ததாகவும் ஆனால் சில நேரங்களில் மீண்டும் மீண்டும் உடல் நலமின்றி படுத்தப் படுக்கையாக உள்ளாள் என்றும் அவர் கூறி வந்தார்.  அந்த எந்திரம் ஓரளவு  பலனை தந்து உள்ளதாகவும் கூறினார்.  அந்த நிலையில் ஒரு முறை நான் மீண்டும் வேலை விஷயமாக மகாராஷ்ரா மாநிலத்தில்  அவர் வேலைப் பார்த்து வந்த  ஊருக்கே செல்ல வேண்டி இருந்தது. அங்கு சென்றதும் மறுநாள் அவர் குடும்பத்தைப் பார்க்க அவர் வீட்டிற்கு சென்றேன்.
அவர் வீடு பெரிய தோட்டத்துடன் இருந்தது. தனி வீடு. அரசு குடியிருப்பில் பல வீடுகளுக்கு மத்தியில் இருந்தது. அவர் இருந்தப் பகுதியும் அரசு காவலர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.  எவரும் கண்டபடி அங்கு நுழைய முடியாது. அவர் மனைவியும் நல்ல முறையில் பழகினாள்.  அவர்கள் வீட்டிற்கு வெளியில் நுழை வாயிலில் நிழலைத் தந்தபடி பெரிய மரம் இருந்தது.  அவர்கள் வீட்டில் நுழைந்த  எனக்கு என்னை அறியாமலேயே ஏதோ பீதி உள்ளுக்குள் இருந்தது.  பேசிவிட்டுத் திரும்பினேன். மறு நாள்  வேலை முடிந்து மீண்டும் அவர் வீட்டிற்கு சென்றேன். அன்று அவள்  உடல் நலமின்றி இருந்தாள்.  பேசி முடித்து விட்டு வெளியில் நாங்கள் வந்ததும்  என்னை வழி அனுப்ப வாயில் கதவு வரை வந்தவர் என்னிடம்  வருத்தத்துடன் நுழை வாசலில்  இருந்த அந்தப் பெரிய மரத்தைக் காட்டிக் கூறினார், ' இந்த மரத்தைப் பார் ஜெயராம், நேற்று பச்சையாக இருந்த இந்த மரம் இன்று எப்படி உள்ளது என.


அந்த மரத்தைக் கண்ட நான் திடுக்கிட்டேன். நேற்று மாலைவரை பச்சையாக இருந்த மரம்  யாரோ அதற்கு தீ வைத்து எரித்து இருந்தது போல இன்று கருகிக் கிடந்தது. இது எப்படி நடந்து இருக்க முடியும்? அது தீயினால் எரிந்தால் அந்த பகுதியில் உள்ள காவலர்களும் பார்த்து இருப்பார்கள். தீயணைப்புப் படையும் வந்து இருக்கும். ஆனால் தீயே வெளியில் தெரியாமல் எப்படி மரம் கருகிக் கிடக்கின்றது?
அவர் கூறினார் ' நான் விடியற் காலை எப்போதும் போல தோட்டத்து கதவை திறக்கப் போனால் இந்த மரத்தை யாரோ தீ வைத்து பொசுக்கி  உள்ளதைப் போல இருந்ததைக் கண்டேன்.  இதை யாரிடம் போய் சொல்வது? ஏதோ தீய சக்திதான்  ஏன் வீட்டில் நுழைய முயன்று இதை செய்து இருக்க வேண்டும். நேற்று இரவில் இருந்து மீண்டும் என்னுடைய மனைவி உடல் நலமின்றிப் போய் நடக்க முடியாமல் அவதிப்படுகிறாள்" கண்ணீர் வேடாதக் குறையாக அவர் அதைக் கூறியபோது அதைக் கேட்ட நான் மனதில் பயத்தினால் உறைந்து போனேன். கடவுள் நாமத்தை மனதில் உச்சரித்தபடி அவர் கூறியதை யந்திரம் போலக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். நான்  முதல் நாள்   பார்த்த பச்சை  மரம் இன்று எப்படி பொசுங்கி காய்ந்து கிடக்கின்றதே   என நினைத்தேன்.  அது எப்படி எவருக்குமே தெரியாமல் நடந்து உள்ளது?  மரம் எரிந்தால் யாருக்காவது தீ கண்ணில் படாதா? இல்லை அருகில் இருந்த செடிகள் சிலவாவது பட்டுப்போய் இருக்காதா? அந்த தனி மரம் மட்டும் எப்படி கருகி நின்றது?  தானாகவே தீப்பிடித்து, தானாகவே அணைந்ததா? அந்த சம்பவம் நடக்கவும் அன்று இரவே அவர் மனைவி மீண்டும் உடல் நலமின்றி போய் நடக்க முடியாமல் அவதிப்பட்டது ஏன்?  ஆனால் முதல் நாள் மாலை நான் பார்த்த பச்சை மரம் அதே இடத்தில் மறு நாள் கருகிக் கிடந்ததை நான் நேரில் பார்த்தேன் என்பது சத்தியமான உண்மை.  அந்த மரமும் சின்ன அளவிலான மரம் அல்ல. சுமார் 15 அல்லது 20 அடி உயரம் இருக்கும். அதை சுற்றி இருந்த வேறு எந்த செடிக்கும் ஒன்றும் ஆகவே இல்லை.  அது  எப்படி நடந்தது? இன்று வரை அதற்கு விடை கிடைக்கவில்லை. பில்லி , சூனியம், ஏவல், வினை என்பதெல்லாம் நிஜமோ?
அதன்பின் அவர் மேலும் பல இடங்களுக்கும் சென்று அந்த பிரச்சனையை தீர்க்க பூஜைகள் செய்து உள்ளார். நாளடைவில் அவர் மனைவி நன்கு குணம் அடைந்து விட்டாள். அவர்களின் வீட்டுப் பிரச்சனைகளும் தீர்ந்து விட்டன என நினைகின்றேன். தற்போது அவர்  வேறொரு மாநிலத்தில் உயர்ந்த பதவியில் இருக்கின்றார் . அவர் மனைவியும் சமூகத்தில் நல்ல அந்தஸ்துடன் அனைவருடனும் நன்கு பழகிக் கொண்டு பெண்கள் கிளப்பிற்கும் தலைவியாக இருந்து வழிகாட்டி வருகிறாள். அவர்களின் வாழ்கை  நல்லபடியாகவே உள்ளது. இன்றும் அவர் எனக்கு நல்ல நண்பராகவே இருக்கின்றார். என்னை தன்னால் மறக்கவே முடியாது என்கின்றார்.

Happy New Year


இந்த தமிழ் புத்தாண்டில் உங்கள் அனைவருக்கும் நடக்கும் அனைத்துமே நன்மைகளாக அமையட்டும், மனம் அமைதி பெறட்டும்,  வாழ்வு வளம் பெறட்டும், தீய எண்ணங்கள்  அழியட்டும். 
அனைவருக்கும் எங்களுடைய 
http://greetingscraps.disk9.com/orkut/123%20greetings%20scraps%20ecards/Animations/Happy%20New%20Year/Happy-New-Year-2011-Tamil-Glitter-Greeting-Scrap.gif
சாந்திப்பிரியா 

Wednesday, April 13, 2011

Spirits and Ghosts -1

பில்லி  சூனியம் என்பது   உண்மையா  அல்லது  பொய்யா  ?........
எனக்கு விடை கிடைக்காத ஒரு உண்மை சம்பவம்  -1
சாந்திப்பிரியா 
மற்றவர்கள் மீது ஏவப்படும் ஆவிகள் இரவில்தான் 
சுற்றுகின்றன என்பது உண்மையா? 
படம்  நன்றி  :http://en.wikipedia.org/wiki/Ghost

ஆவிகளைப் பற்றி நான் வெளியிட்டு உள்ள கட்டுரையைக் படித்தப் பின் எனக்கு என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் நினைவுக்கு வருகின்றது. இந்த சம்பவத்தில் சம்மந்தப்பட்டவர்களின் பெயர்களும், நடந்த இடங்களும் நிஜமானவை.  இன்று வரை அந்த சம்பவத்தை என்னால் மறக்க முடியவில்லை. இன்று நினைத்தால்  கூட அந்த காட்சிகள் இப்போது  நடந்தது போலவே தெரிகின்றது.
அது 1966 அல்லது 1967 ஆம் ஆண்டு இருக்கும் என்று நினைக்கின்றேன் . ஆண்டு மட்டும் சரிவர நினைவில்லை.  மத்திய அமைச்சகத்தின் ஒரு பிரிவில் CSIR என்ற  ஆராய்ச்சி மையம் இருந்தது. அதற்கு நாடெங்கும் பல கிளைகள் இருந்தன.  பெங்களூரிலேயே அதற்கு பல பிரிவுகள் உள்ளன.
அவற்றில் ஒன்றான  CSIR  கீழ் இருந்த  INSDOC எனும்   அலுவலகத்தில்  நான் வேலை பார்த்து வந்தேன். என் அலுவலகமோ   மல்லேஸ்வரம்   'இந்தியன்  இன்ஸ்டிட்யூட் ஆப் சையன்ஸ் ' வளாகத்துக்குள் இருந்தது. சுமார் 20 பேர்கள் அந்த அலுவலகத்தில் பணி ஆற்றி வந்தோம்.  நானும் என்னுடைய இரண்டு நண்பர்களும் அதன் அச்சடிக்கும் பிரிவில் இருந்தோம்.  நாங்கள் மூவருமே தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தவர்கள்.   மூவரும்  சென்னை மின்ட் சாலையில் இருந்த பாலிடெக்னிக்கில் வேறு வேறு ஆண்டுகளில் அச்சு தொழில் படித்தவர்கள்.   எங்களுக்கு உதவ ஒரு பியூன் இருந்தான்.  அவன் பெயர் போரையா.  கர்நாடகத்தை சேர்ந்தவன். எங்களுடைய புகைப் பட மற்றும், புத்தகத் தொகுப்புப்  பிரிவுகளும் அலுவலகத்தின் நிர்வாகப் பிரிவும் IISc யின் மத்தியக் கட்டிடத்தில் இருக்க அச்சுப் பிரிவோ சற்று தொலைவில் இருந்த கட்டிடத்தின் பின் பகுதியில்  இருந்தது. அங்கு எங்களைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை.  தனிமையில் இருந்த அந்த இடமோ அம்போ என்று இருக்கும்.  
நான் மல்லேஸ்வரம் 18 ஆம் கிராசில்  ஒரு  ஹோட்டலில் தனி அறையில் வசித்து வந்தேன். என்னுடைய இன்னொரு நண்பன் அதே சாலையில் குமார பார்க்  என நினைகின்றேன், அதன் அருகில் அன்று கிருஷ்ணா பார்க் என்று இருந்த  இடத்தின் எதிரில் இருந்த ஹோட்டலில் தனி அறையில்  இருந்தான். மூன்றாமவன் சிவாஜி நகரில்  தன் வீட்டிலேயே இருக்க பியூனோ மல்லேஸ்வரத்தை தாண்டி எங்கோ இருந்தான். எங்கள் அலுவலக வேலை விசித்திரமானது. வேலை இருந்தால் இரவு வெகு நேரம் வரை வேலை செய்து  முடித்து விட்டு நடு இரவு  வீடு திரும்புவோம்.  இல்லை என்றால் பல நாட்களில் வேலைக் கூட இருக்காது. 
இரவில் அந்த சாலை வெறிச்சோடிக் கிடக்கும். அந்த காலத்தில் அந்த மல்லேஸ்வரம் பகுதி  ஆட்கள் அதிகம் நடமாடாதப் பகுதி.  இருபுறமும் ஓங்கி வளர்ந்த மரங்கள்  சாலையை இருட்டாகவே வைத்து இருக்கும். விளக்கு கூட சரியாகக் கிடையாது.  இரவில் IISc யில் இருந்து அந்த சாலையில் நடந்து செல்லும்போது  18 டாவது கிராஸ் சாலையை அடையும்வரை ஒருவித அச்ச உணர்வையே அந்த சாலை தரும். அதன் பின் சாலை விளக்குகள் நல்ல வெளிச்சத்தை தந்தாலும், சில இடங்கள் இருண்டே கிடக்கும். ஆட்கள் நடமாட்டமே இருக்காது. நடு இரவில் பஸ் கிடையாது என்பதினால் நாங்கள் இருவர்  நடராஜா சர்விஸ்தான்.   ஒருவருக்கு ஒருவர் துணையாக பேசிக்கொண்டே நடந்து செல்வோம். மற்ற இருவரும் சைக்கிளில்  செல்வார்கள்.

 நமது கண்களுக்குப் படாமல்தான் ஆவிகள்  
சுற்றித் திரியுமாம். அவற்றின் அருகில் நாம் நம்மை 
அறியாமல் செல்லும்போதுதான் அவை நம் மீது 
ஆக்ரமித்துக் கொள்ளுகின்றன
என்பது என்பது உண்மையா ?
ஒரு முறை  எப்போதும் போல வேலை முடிந்தப் பின்  இரவு வீடு திரும்பினோம்.  மறு நாள் அலுவலகத்துக்கு என்றும் போல அனைவரும் வந்தோம்.  ஆனால் போரையாவோ  ஒரு மாதிரி இருந்தான்.   அலுவலகத்துக்கு வந்ததும் சைக்கிளில் சென்று எங்களுக்கு தினமும்  'தேநீர்' அல்லது 'காப்பி' வாங்கி வருவான்.  அன்று தேநீர் வாங்கி வரச் சொன்னபோது திடீர்  என்று எங்கள் அருகில் வந்து நின்றவன்  'சார் பயமாக இருக்கின்றது, என்னை அதோ நிற்கின்றாளே அந்தப் பெண் என்னை மிரட்டுகிறாள்'  என்று கூறிவிட்டு வரண்டாவில் இருந்த சைக்கிளைக்  காட்டினான்.  வரண்டாவில்தான் சைக்கிளை வைத்து இருப்பார்கள். நாங்கள் அவனை ஏதோ விளையாடுகிறான் என எண்ணி திட்டி அனுப்பினோம். ஆனால் அவன் வெளியில் செல்ல மறுத்தான். அவனை தள்ளாதக் குறையாக வெளியில் அனுப்ப   சைக்கிளை எடுத்தவன் திரும்பி ஓடி வந்தான். 'சார் அந்த சைக்கிளில் அவள் உட்கார்ந்து இருக்கின்றாள்.  தள்ளிவிடுகிறாள் என்று அழுதான்.'  இப்படியே இரண்டு மூன்று நாட்கள் அவன் நடத்தை தொடர்ந்தன. அவன் முகத்தில் பீதி களை தெரிந்தது. உடம்பும் வாடி இருந்தது.  அவன்  வழியில் அந்தப் பெண்ண வந்து சைக்கிளில் உட்கார்ந்து கொண்டு தன்னை தள்ளிவிட முயலுவதாகக் கூறினான்.
நாங்கள் சற்று பீதி அடைந்தோம். என்ன நடக்கின்றது என்று தெரியவில்லை. அவனை வைத்துக் கொண்டு எப்படி வேலை வாங்குவது ? இரண்டு மூன்று நாட்கள் கழிந்தன. ஒரு நாள் போரையா சென்று சைக்கிளை எடுத்தால் அது நகர மறுத்தது.  அவன் எங்கள் எதிரிலேயே அதை இழுத்தும் பார்த்தான், சைக்கிள் நகரவில்லை. யாரோ எதிர்புறத்தில் இருந்து இழுப்பது போல அது தரையில் உராசிக் கொண்டே சிறிது தூரம் நகர்ந்தது.  இரண்டு அல்லது மூன்றுமுறை  அவன் இழுத்தும் சைகிள் நகரவில்லை. யாரோ எதிர்புறத்தில் இருந்து இழுப்பது போல அது தரையில் உராசிக் கொண்டேதான் இருந்தது.   சைக்கிளை அவனால் எடுக்க முடியவில்லை என்றவுடன் பயந்து ஓடி வந்து 'சார் அந்த சைக்கிளில் அவள் உட்கார்ந்து இருக்கின்றாள்.  என்னை தள்ளிவிடுகிறாள்' எனக் கூறி   அழுதான்.  சைக்கிளின் அருகில்  யாரும்  இருப்பது போல எங்களுடைய கண்ணுக்கு தெரியவில்லை.  ஆனால் அவன் சைக்கிளை இழுக்க முடியாமல் யாரோ அதை எதிர்புறத்தில் இழுப்பது போல அது உரசிக் கொண்டே நகர்ந்ததை எங்கள் கண்களின் முன்னால் பார்த்தோம். அது எப்படி நடந்தது என்பது இன்றுவரை எனக்குத் தெரியவில்லை.
எங்கள் மூவரில் எனக்கு மேல் இருந்தவர் கம்யூனிச கொள்கை கொண்டவர் . கடவுள் பக்தி அத்தனைக் கிடையாது. நானோ ஓரளவு கடவுள் பக்தியுடன் இருந்தவன்.  ஆனால் தைரியம் கிடையாது. மூன்றாவதாக ராமன் என்பவர் இருந்தார். (தற்போது அவர் உயிருடன் இல்லை)      அவர்  சற்று  தைரியசாலி.  முருக பக்தன்.  நாங்கள் இருவரும் நின்று கொண்டே நடப்பதை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கையில் ராமன்  சற்றும் தயங்காமல் உடனே கந்தர் சஷ்டி  கவசத்தை உச்சரித்த வண்ணம்  சைக்கிள் அருகில்  சென்று அதை இழுக்க அது சாதாரணமாக நகர்ந்தது.  நாங்கள் போரையா ஏதோ பீதி அடைந்து உள்ளான் என நினைத்தோம். ஆகவே அவனை மறுநாள் முதல் சிறிது நாட்கள் அலுவலகம்  வர வேண்டாம் எனக் கூறி அனுப்பி விட்டோம்.
அதன் பின் அவன் வீட்டிற்கு ஆளை அனுப்பி விசாரித்தோம். அவன் வீட்டில் அனைவரும் கலங்கி இருந்தனராம். வீட்டில்  அவன் சாப்பிட முடியாமல் தலை முடி கொத்தாக அவன் உணவில் கிடைக்குமாம். அல்லது கரித் துண்டு , மண் போன்றவை சாப்பாட்டில் விழுந்து கிடைக்குமாம்.  சில நேரம் அவனை யாரோ உதைப்பது போல இருக்குமாம், மற்றும் வீட்டின் மீது யாரோ கல் எரிவது போல சப்தம் கேட்குமாம்.
அவன் கூறியதாக மேலும் ஒரு செய்தியை அவன் வீட்டினர் கூறினார்கள். நாங்கள் நடு இரவு வேலை முடிந்து சென்ற அன்று மல்லேஸ்வரம்  18 ஆம் கிராசை தாண்டி ( நான் இருந்த ஹோட்டலைத் தாண்டி சிறிது தூரத்தில்) அவன் சைக்கிளில் சென்று கொண்டு இருந்தபோது வழியில் ஒரு இளம் பெண் அவனைக் கைகாட்டி நிறுத்தினாளாம்.  தன்னுடைய தந்தை மசாலா தோசை வாங்கி வருமாறு கூறி உள்ளதினால் அருகில் இருந்த ஒரு ஹோட்டலைக் கூறி  தன்னை அங்கு இறக்கி விடுமாறு கேட்க அவளை அவன் பின் சீட்டில் அமர வைத்துக் கொண்டு அந்த இடத்தை அடைந்தானாம்.  அவன் அப்போது யோசிக்க வில்லை அந்த நேரத்தில் எந்த ஹோட்டல் திறந்து இருக்கும் என. சைக்கிளின் பின்புறத்தில் அமைந்து கொண்டு சென்றவள் வழியில் அவனுடன் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டு வந்தாளாம். திடீரென சைகிளின் கனம் குறையவே சைகிளை நிறுத்தி விட்டு பின்னால்  பார்த்திருக்கின்றான். அவளைக் காணவில்லை. எங்காவது விழுந்து விட்டாளா  என பயந்துபோய் திரும்ப பின்னால்   வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டு வந்து பார்த்து இருக்கின்றான்.  அவள் தென்படவே இல்லை .
பயந்து போய் வீடு சென்று விட்டான். மறு நாள் முதல் அவன் சைக்கிளில் வரும்போது வழியில் எங்கிருந்தாவது அவள் அவனை நோக்கி ஓடி வந்து அவன் சைக்கிளில் பின்னால் அமைந்து கொண்டு அவனை பயமுறுத்தத் துவங்கினாளாம்.  அது முதல் அவன் பைத்தியம் பிடித்தவன் போல ஆகி விட்டான். அவர்கள் அவனுக்கு எத்தனையோ சிகிச்சை தந்தும் அவன் குணமாகவில்லை. தாந்ரீகர்களோ யாரோ அவனுக்கு பில்லி சூனியம்  வைத்து இருந்ததாகக் கூறினார்கள்.   அவனை மாந்த்ரீகள் மூலம் குணப்படுத்த முயன்று கொண்டு இருந்தார்கள் அவன் பெற்றோர்கள். அவன் மிகவும் மெலிந்து கொண்டே போனான்.  எங்களில் சிலர்  அந்த இடத்தில் இருந்தவர்களிடம் அது பற்றி விசாரித்தபோது , போரையா எந்த இடத்தில் அந்தப் பெண்ணை  தன்னுடைய சைக்கிளில் ஏறிக் கொண்டானோ  அந்த இடத்தின் அருகில் இருந்த ஒரு வீட்டில் ஒரு பெண் தற்கொலை செய்து சம்பவம் நடந்து உள்ளது என்றார்கள்.  ஒரு வேளை அவள் ஆவிதான்  அவனைப் பிடித்துக் கொண்டு விட்டதோ என்று  நாங்கள் சிலர் நினைத்தோம். அவன் வெகு நாட்களுக்கு வேலைக்கே வரவில்லை. அதற்கு இடையே  எனக்கு வேறு இடத்திற்கு மாற்றலாகி விட நான் டெல்லிக்கு சென்று விட்டேன். ஆனால் அவனுக்கு பல விதங்களில் வைத்தியம் செய்தப் பின்  (மந்திர வைதியங்கள்தான்)  பல மாதங்களுக்குப் பிறகு அவன் குணம் அடைந்து அலுவலகத்தில் மீண்டும் சேர்ந்தானாம்.
ஆனால் இன்றும் நான் அவன் நிலையை நேரில் பார்த்த காட்சிகள் , அவன் நடத்தை போன்றவை  என் கண்களை விட்டு மறையவில்லை.  அவன் சைக்கிளை எடுக்க முடியாமல் என் கண்ணெதிரில் தவித்தது இன்றும் கூட பசுமையாக மனதில் உள்ளது. என்னால் மறக்க முடியாமல் உள்ளது.  அது  ஏதோ  அமானுஷ்ய  சக்தியாக  இருந்து  இருக்க  வேண்டும் . அவனை ஆட்டிப் படைத்தது ஆவியா, பேயா இல்லை அவன் மனப் பீதியா என்று இன்னமும் என்னால் முடிவு செய்ய முடியவில்லை. என் வாழ்க்கையில் நான் நேரடியாக பார்த்த  , அதற்கான காரணம் விளங்காத ஒரு சம்பவம் இது. 
நான் பார்த்த மற்றும்  ஒரு  அதிசய  சம்பவம் - நாளை  மறுநாள் .............. 

Tuesday, April 12, 2011

Spirits and Ghosts

விள் - ஒரு ற்புமாட்டுரை  


ஆவிகளைப் பற்றி நான் சமீபத்தில் ஒரு அற்புதமான கட்டுரையை படித்தேன். அதை நமது வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகின்றேன்.
இந்தக் கட்டுரையை வெளியிட்டு உள்ளவர் Yogi Shri.Ramanantha guru, ujiladevi.blogspot.com .  அவருடைய இணையதள முகவரி: http://ujiladevi.blogspot.com/2011/04/blog-post_11.html .   இந்தக் கட்டுரையில் கூறப்பட்டு உள்ள அனைத்து கருத்துக்களுமே யோகி ஸ்ரீ ராமானந்த குருவை சார்ந்ததே. ஆனால் நமக்கு புரியாத ,விளங்காத பல  விஷயங்களை இந்தக் கட்டுரை மூலம் அவர்  கூறி உள்ளதினால் அவற்றை அனைவரும் படித்துப் பயனடைய இதை வெளியிட்டு உள்ளேன்.
சாந்திப்பிரியா

கண்ணில் சிக்குமா அமானுஷ்ய ஆவி...?
Yogi Shri.Ramanantha guru, ujiladevi.blogspot.com 

ஆவிகளின் அறிமுகம் கிடைத்த ஆரம்ப நிலையில் இருப்பவர்க்குப் பொதுவாக ஆவிகளைப் பற்றி சிறிதளவேணும் அறிந்திருப்பவர்களுக்கு ஒரு கேள்வி எழும்புவது உண்டு. மரணத்திற்குப் பின்னால் மேலுலக வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் ஆவிகள் அடிக்கடி பூமிக்கு வருவது ஏன்? அது எப்படி நிகழ்கிறது? அப்படி பூமிக்கு வரும் ஆவிகள் இங்கே எந்த எந்த இடங்களில் அதிகமாக வசிக்கும் என்று.
இதற்கான பதிலைப் பெறுவது சற்று சிரமமான விஷயம்தான். இருப்பினும் இந்தக் கேள்விகளுக்கு ஓரளவேணும் பதில் தெரிந்து வைத்திருப்பது அத்யாவசியம் ஆகும். இது மட்டுமல்ல ஆவிகள் நடமாடும் இடம் எப்படி இருக்கும் என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியமானதாகும். காரணம் ஆவிகளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்வதற்கு இத்தகைய அறிவு அடிப்படையான பலன்களைத் தரும். அதோடு மட்டுமல்லாமல் ஆவிகளோடு தொடர்பு ஏற்படும் போது இத்தகைய அனுபவ அறிவு ஆவிகளின் செயல்களையும் அவைகளின் மனோபாவத்தையும் அறிந்து கொள்ள வசதியாக இருக்கும். ஒரு ஆவியின் மனோபாவத்தைக் கணிக்க முடியாதபோது அந்த ஆவியால் ஏற்படும் சாதக பாதகங்களை நம்மால் சரிவர எதிர்கொள்ள முடியாமல் போய்விடும்.
இனி ஆவிகள் எப்படி ஏன் பூமிக்கு வருகின்றன என்பதைப் பற்றி பார்போம். ஆரம்ப அத்தியாயங்களில் மரணம் ஏற்பட்டவுடன் இறப்பு தேவதைகளால் உயிரானது அழைத்துச் செல்லப்படும் இடங்களைப் பற்றயும் அவைகள் எதிர்கொள்ளும் அனுபவங்களைப் பற்றியும் விரிவாகவே பார்த்து இருக்கிறோம். அப்படி பயணப்படும் நேரத்தில் அதாவது ஆவிகளுக்கான தண்டனையோ சன்மானமோ கொடுக்கப்படும் நேரத்திலும் அவ்வப்போது ஆவிகள் பூமிக்கு வர அனுமதிக்கப்படுவது உண்டு.
அதற்குக் காரணம் பூமியில் உள்ள ஆவியின் சந்ததியினர் இறந்துபோன அவர்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள். அவர்களுக்காக என்ன என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை சூட்சம் தேகிகள் உண்ர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். அப்படி அவர்கள் பூமிக்கு வரும்போது தங்களைப் பற்றி சந்ததிகள் மறந்து இருந்தால் ஆத்திரப்படுவார்கள். நினைவுகளோடு இருந்தால் ஆசிர்வதிப்பார்கள்.
இத்தகைய ஆத்திர உணர்வும் ஆசீர்வாத உணர்வும் ஆவிகளின் நல்லது தீயது போன்ற குணாதிசயங்களை உருவாக்க வாய்ப்பாக அமைகிறது. மேலும் இறந்து போய் ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு சில குறிப்பிட்ட வரையரையளுக்கு உட்பட்டு ஒரளவு சுதந்திரத்துடன் ஆவிகள் பூமிக்கு வந்து செல்ல மேலுலகத் தேவதைகள் அனுமதி அளிக்கின்றன. தங்களது பாவ புண்ணியங்களுக்கு ஏற்ப சொர்க்கம் நரகம் என்ற வாழ்கைத் தரத்தை ஆவிகள் மேலுலகில் பெற்றிருந்தாலும் அடுத்து ஓர் பிறப்பை அவைகள் பெறும்வரை பூமிக்கு வந்து செல்ல அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டு உள்ளது.
அவ்வப்போது ஆவிகள் தங்களது பூர்வ கால வசிப்பிடங்களுக்கு வந்து சென்றாலும் நிரந்தரமாக அவைகள் பூமியில் தங்குவது இல்லை. தங்கவும் முடியாது. கருடபுராணத்தின் மிகப் பழைய பிரதி ஒன்றில் ஆவிகள் ஒரு மாதத்தில் 240 நாழிகை மட்டுமே பூமியில் நடமாட முடியும் என்று கூறப்படுகிறது. தற்காலத்தில் ஆவிகள் மனித உடலில் எவ்வளவு நேரம் தங்க முடியும் என்ற ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட்டபோது 15 நிமிடங்கள் மட்டுமே ஆவியால் மனித உடலை ஆக்கிரமிக்க முடியும் என்பது தெரியவந்து உள்ளது. இவற்றையெல்லாம் வைத்து பார்க்கும்போது ஆவிகள் பூமியில் நிரந்தரமாகத் தங்க இயலாது என்பதும் அதே நேரம் பூமிக்கும் தங்களது சொந்த உலகிற்கும் அலைந்து கொண்டு இருக்க மட்டும்தான் முடியும் என்பது தெளிவாகிறது.
மேலும் பூமிக்கு வரும் ஆவிகள் தாங்கள் வாழ்ந்தபோது எந்த இடத்தில் விரும்பி வசித்தனரோ அந்த இடங்களுக்குத்தான் வந்து செல்ல விரும்புகிறது. உயிர் பிரிந்த இடத்தில்தான் ஆவிகள் நடமாடும் என்பது தவறான நம்பிக்கையாகும். காரணம் மிகத் தெளிவானதாகும். அயல் நாட்டில் ஒருவன் உயிர் பிரிகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்படிப் பிரிந்த உயிர் உடனடியாக தன்னால் நேசிக்கப்பட்ட குடும்பத்தினர் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து ஏதோ ஒரு நிமித்தம் மூலமாகவோ அல்லது வேறு ஏதேனும் அறிகுறி மூலமாகவோ தனது இறப்பை குடும்பத்தினருக்கும் தெரியப்படுத்துகிறது. அப்படி தெரியப்படுத்தப்பட்ட அனுபவங்கள் பல உள்ளன.
எனது நண்பர் ஒருவர் அரசு வேலை கிடைத்தால் தஞ்சாவூர்க்கு சென்று பணி புரிய வேண்டியதாயிற்று. அவர் எங்களிடத்தில் இருந்தபோது நானும் முருகவேல் என்ற வேறு ஒருவரும் மிக நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தோம். அவர் தஞ்சாவூர்க்குப் பிரிந்து சென்றதிலிருந்து மனதிற்குள் இளம்புரியாத சோகம் மூன்று பேருக்குமே உண்டு. இதை நானும் நண்பர் முருகவேலும் அடிக்கடி பேசி ஆற்றிக்கொள்வோம்.
திடீரென்று ஒரு நாள் காலை தஞ்சாவூலுருக்கும் நண்பரிடம் இருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. முருகவேல் எப்படி இருக்கிறான் என்று என்னிடம கேட்டார். நன்றாகத்தானே இருக்கிறார். நேற்று இரவு கூட வெகுநேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். ஏன் திடீரென்று அவரைப் பற்றிக் கேட்கிறாய் என்று நான் கேட்டேன்.
ஒன்றுமில்லை…. இப்போது 10 நிமிடத்திற்கு முன்பு முருகவேல் என் அலுவலக வாசலில் நின்றதைப் பார்த்தேன். ஒருவேளை அவன் தஞ்சாவூர் வந்திருக்கிறானோ என்று தெரிந்து கொள்ளவே போன் செய்தேன். இருந்தாலும் மனது ஏதோபோல் இருக்கிறது. சரி பரவாயில்லை என்றார்.
நானும் முருகவேல் அரகண்ட நல்லூரில்தான் இருக்கிறார். அவரைப் போன்று வேறு யாரையாவது பார்த்திருப்பாய் எனக்கூறி தொலைபேசியை வைத்து விட்டேன். வைத்த 10வது நிமிடம் ஒரு ஆள் மேல் மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்க என்னிடம் விரைவாக வந்தார். உங்களுக்கு விஷயம் தெரியுமா என்றார்.
அவர் குரலில் படபடப்பும் தடுமாற்றமும் இருந்தது. அவர் முகபாவம் அவரின் விழிகள் அலைந்த விதம் இவர் ஏதோ அதிர்ச்சியான விஷயத்தைச் சொல்லப் போகிறார் என்பதை எனக்குத் தெளிவாக காட்டியது. ஏன் என்ன விஷயம் நிதானமாகச் சொல்லுங்கள் எதற்காகப் பதட்டப்படுகிறீர்கள் என்று அவரை ஆசுவாசப்படுத்தினேன். அவர் தான் அமைதி பெறாமலே அடுத்த அதிர்ச்சியை எடுத்து வைத்தார். உங்கள் நண்பர் முருகவேல் அரைமணி நேரத்திற்கு முன் செத்து விட்டார் என்றார்.
அதிர்ச்சியில் ஒரு நிமிடம் ஆடிப்போய் விட்டேன். சற்று நேரத்தில் நிதானமான பிறகு தஞ்சை நண்பர் முருகவேலை அலுவலக வாசலில் பார்த்ததாகக் கூறியதை நினைத்தப் பார்த்தேன். தனது மரணம் ஏற்பட்டவுடன் தன் உயிர் நண்பர்க்குத் தன்னை வெளிப்படுத்திய முருகவேலின் நெஞ்சார்ந்த நட்பு என்னைக் கலங்கவைத்தது.
இதே போன்று நிறைய சம்பவங்கள் எனக்கு மட்டுமல்ல உங்களில் பலருக்கும் ஏற்பட்டு இருக்கும். ஆவிகள் தான் நேசித்த இடத்திற்கு வந்து செல்வதையும் தான் நேசித்த நபர்கள் வாழும் இடத்திற்குச் செல்வதை இப்படி பல நூறு அனுபவங்களில் நிருபிக்கலாம்.
மக்களிடத்தில் ஆவிகளைப் பற்றி வேறு ஒரு அபிப்ராயம் உள்ளது. ஆவிகள் பாழடைந்த மண்டபங்களிலும் மயானங்களிலும் அதிகமாக வாழுகின்றன என்று. இதில பாழ்மண்டபங்களில் ஆவிகள் வசிப்பது அவ்வளவு தூரம் உண்மையானது அல்ல. அந்த மண்டபங்களின் தோற்றம் பயமுறுத்துவதாக இருப்பதனால் பெருவாரியான ஜனங்கள் ஆவிகளோடு அவைகளைச் சம்பந்தப்படுத்தி பேசுகிறார்கள்.
ஆனால் சில மண்டபங்களில் ஆவிகள் வசிப்பது உண்டு. அந்த மண்டபங்கள் வாழ்ந்த போது அந்த ஆவிக்குப் பிடித்தமான இடமாகவோ அல்லது ஏதோ ஒரு வகையில் சம்பந்கப்பட்ட இடமாகவோ இருக்கலாம். பொதுவாக அப்படிப்பட்ட மண்டபங்களில் வசிக்கும் ஆவிகள் அமைதி அடையாமல் ஏதோ ஒரு வகையான ஆக்ரோஷத்துடன் அந்த மண்டபங்களில் இருக்கலாம்.
ஆனால் மரங்களில் ஆவிகள் வசிப்பது உண்மையானதுதான். முருங்கை மரம், கருங்காலி மரம், அசோகமரம் போன்ற மரங்களிலிருந்து வெளிவரும் கரியமிலவாயுவின் தன்மை ஆவிகளின் காற்று உடம்பை பிடித்துவைத்துக் கொள்ள ஏதுவாக இருப்பதனால் இத்தகைய மரங்களில் ஆவிகள் வசிப்பது அவைகளுக்கு மிக சௌகரியமாக இருக்கும்.
மேலும் பெருவாரியான ஆவிகள் மயானங்களில் வாழ்வதை விரும்புகின்றன. புதியதாக வரும் ஆவிகளை வரவேற்பதற்கும் துன்புறுத்துவதற்கும் இறந்து போனவர்களுக்குத் தவறுதலாகப் படைக்கப்படும் பிண்டங்களை எடுத்துக்கொள்ளவும் புதைக்கப்பட்ட அல்லது எரிக்கப்பட்ட தனது உடல் மீண்டும் கிடைக்காதா என்பதற்காகவும் இன்னும் வேறு சில மாந்திரீகர்களால் கட்டப்பட்டும் ஆவிகள் மயானத்தில் நிறைந்திருப்பது இயற்கை ஆகும்.
இது தவிர பழங்கால அரண்மனைகள் போன்றவற்றில் தண்டனை பெற்ற ஆவிகள் மூர்க்கத்துடன் அலைவதையும் சாலை ஒரங்களில் விபத்துக்குள்ளான ஆவிகள் திருப்தி இல்லாமல் அலைவதையும் பழங்கால கிணற்று ஓரங்களில் தற்கொலை செய்து கொண்ட ஆவிகள் அமைதி இல்லாமல் அலைவதையும் வாஸ்து முறைப்படி கடடப்படாத வீடுகளில் சில ஆவிக் குழுக்கள் வாழ்வதையும் அனுபவத்தில் காணலாம்.
அடுத்ததாக ஆவிகளை எல்லோராலும் பார்க்க முடிவதில்லை ஏன்? அப்படிப் பார்த்ததாகக் கருதுபவர்களில் முக்கால வாசிபேரின் அனுபவங்களி சுய கற்பனையாகவும் மனப்பிரமையாகவும் இருக்கிறது அப்படி இருக்க உண்மையில் ஆவிகளைப் பார்க்க முடியாதா? ஆவிகள் நடமாடக் கூடிய சில இடங்ளில் நான்கு ஐந்து பேர் குழுக்களாகச் சென்றால் அதில் குறிப்பிட்ட ஒருவர்தான் ஆவிகள் தெரிவதாகக் கூறுகிறார்கள். அப்படிக் கூறுபவர்களின் மன இயல்புகளையும் உடற் கூறுகளையும் பகுத்துப்பார்க்கும் போது அவர்கள் ஏதாவது ஒரு ரீதியில் பலஹீனர்களாகவும் அடுத்தவர்களைப் பயமுருத்திப் பார்ப்பதில் இன்பம் கான்கிறவர்களாகவும் இருப்பதை அறிய முடிகிறது. இதனாலேயே ஆவிகளைப் பார்த்தாகக் கூறும் பல சம்பவங்களை நம்ப முடியாததாக ஆகிவிடுகிறது.
ஆவிகளைப் பார்க்கும் உண்மையான சந்தர்ப்பம் ஆயிரத்தில் ஒருவருக்குத்தான் அமைகிறது. அனாலும் அதில் உண்மை எவ்வளவு பொய் எவ்வளவு என்பதை அவர்கள் பேச்சிலிருந்தே தெரிந்து கொள்ளலாம். திருச்சியிலிருந்து சமீபத்தில் ஒரு இளைஞர் என்னிடம் வந்தார். அவர் நன்றாகப் படித்தவர். அயல் நாட்டில் வேலையும் செய்கிறார். தான் கல்லூப் படிப்பை மேற்கொண்ட போது மாணவர் விடுதியில் தங்கி இருந்ததாகவும் அப்போது தனது அறையினுள் திடீர் திடீர் என மல்லிகைப் பூ வாசம் வீசியதாகவும்அந்த நேரம் மெல்லியதாக வளையல் சத்தம் கேட்டதாகவும் தான் அதை அன்றைய சூழலில் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்றும் தொடர்ச்சியாக இதே போன்ற நிகழ்வுகள் தனது அறையில் சில மாதங்கள் நடந்ததாகவும் ஒருநாள் தான் வெகுநேரம் கழித்து அறைக்கு வந்து கதவைத் திறந்தபோது அறையின் உள்ளிருந்து வெண்மையான புகைவடிவில் ஒரு பெண் உருவம் விருட்டென்று வெளியேறியதாகவும் அப்படி வெளியேறும் போது காற்றுபோல் தன்னைத் தள்ளிவிட்டுச் சென்றதாகவும் அப்போது மிகவும் குளிர்ச்சியான சூழலைத் தான் உணர்ந்ததாகவும் கூறினார்.
அந்தச் சம்பவம் நடந்த பிறகு தனக்கு 2 நாட்கள் கடுமையான ஜுரம் இருந்தது என்றும் ஆயினும் தான் அந்தக் காற்றுப் பெண்ணைப் பற்றி எந்த விவரத்தையும் யாரிடமும் சொல்லவில்லை என்றும் நாளடைவில் தனக்கு உடல் பலஹீனமும் படிப்பில் தடுமாற்றமும் நண்பர்களிடத்தில் விரோதமும் ஏற்பட்டு விட்டதாகவும் கூறிய அவர்
கல்லூரிப் படிப்பை விருப்பம் இல்லாமலே ஏனோதனோ வென்று படித்து முடித்தேன். கல்லூரி வாழ்க்கை முடிந்த சில மாதங்களில் யாரோ என்னைத் தொடுவது போன்றும் யாருடனோ படுக்கையைப் பதிர்ந்து கொள்வது போலவும் சம்பவங்கள் நடக்க ஆரம்பித்தது. பெற்றவர்களிடம் சொன்னால் பயந்து விடுவார்கள் என்று மறைத்தே வைத்து இருந்தேன். அயல் நாட்டில் வேலை கிடைத்த பிறகும் அதே போன்ற சம்பவங்கள் தொடர்ச்சியாக நீடித்தது.
அப்படி இருக்கையில் ஒரு நாள் நான் விடுதி அறையில் பார்த்த அதே பெண்ணை வேறு ஒரு வடிவத்தில் என் கண்ணெதிரே நேருக்கு நேராகப் பார்த்தேன். அப்பெண் என்னை அப்போதும் தொட முயற்சித்தாள். ஆனால் நான் கந்தசஷ்டி கவசத்தை சொல்ல ஆரம்பித்ததும் அவள் மறைந்து விட்டாள். அதன் பிறகு அடிக்கடி நான் அவளைப் பார்க்கிறேன். இதனால் வேலையில் தடுமாற்றமும் புத்தி தடுமாற்றமும் ஏற்படுவதை உணர்கிறேன் என்று பரிதாபமாகக் கூறினார்.
அவர் கூறிய இந்த சம்பவத்தைக் கேட்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் ஆவி வந்து இவரைத் தொடர்ச்சியாக துரத்தி வருகிறது என்றுதான் நம்புவார்கள். ஆனால் அவர் என்னை சந்தித்த அந்த நேரத்தில் அவர் உடம்பில் ஆவிகள் தொல்லை செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் ஏதும் அற்ற அறிகுறிகளே தென்பட்டது. அவரது பேச்சைப் பகுத்து ஆராய்ந்தபோது அவர் மணதிற்குள் உள்ளவற்றை நுணுக்கமாக ஆராய்ந்தபோது ஓர் உண்மை தெரிந்தது அவர் விடுதி அறையில் சந்தித்த ஆவி சம்பவம் நிஜமானதுதான்.
ஆனால் அந்த ஆவி அவரைத் தொடர்ந்து துரத்தி துன்புறுத்தவில்லை. அதன் பின்னர் அவருக்கு ஏற்பட்ட நிகழ்வுகள் எல்லாம் அவரை அறியாமலே அவர் மனது கற்பித்துக் கொண்ட பிரம்மையான தோற்றங்களே ஆகும். முதன் முதலில் ஆவியைப் பார்த்ததன் விளைவு அவருக்குள் ஆழமான பயத்தை ஏற்படுத்தி இருந்ததனாலும் இயற்கையாகவே பாலூணர்வு பற்றிய வேட்கை அவருக்குள் புதைந்து கிடந்ததனாலும் இந்த மாதிரியான சம்பத்தைக் கற்பித்து மனது செயல்பட்டு இருக்கிறது.
ஆவிகளைப் பார்ப்பது பற்றி இப்படித்தான் பல சம்பவங்கள் உண்மையோடு கற்பனை கற்பிதங்களும் கலந்து நடமாடுவதால் எது உண்மை எது பொய் என அறிவது மிகவும் சிரமமான காரியமாக இருக்கிறது. சில கிராமவாசிகள் தாங்கள் இரவில் கழனிக்குச் செல்கிறபோது ஆள் உயரத்திற்கு நெருப்புக் கம்பம் ஒன்று நடந்து சென்றதாகவும் அதைத் தாங்கள் இரண்டு கண்களாலும் சத்தியமாகப் பார்த்ததாகக் கூறுவார்கள். அவர்கள் அப்படிக் கூறுவதும் பொய் அல்ல.அவர்கள் பார்த்த தோற்றமும் பொய்யானது அல்ல.
ஆனால் அது ஆவி அல்ல. பூமியிலிருந்து கிளம்பும் ஒருவித வாயு காற்றில் கலப்பதனால் தானாகப் பற்றி எரிந்து காற்றில் நகருவதையே இப்படிக் கூறுகிறார்கள். இதை நெருக்கமான நகரங்களில் காண இயலாது. பரந்து விரிந்த கரிசல் மண் வண்டல்மண் போன்ற மணற்பரப்புகளிலேயே இத்தகைய காட்சிகளைக் காணலாம்
ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஆவிகள் மனிதர்களின் அருகாமையை விரும்புவது அதிகம் உண்டு. ஆனால் ஆவிகள் மனிதர்களின் கண்களுக்குள் அகப்படுவதைப் பொதுவாக விரும்புவது கிடையாது. தான் விரும்பினால் மட்டுமே மனிதர்களுக்குத் தனது தோற்றத்தை சில நிமிடங்கள் காட்டும்.
மற்றபடி ஆவிகள் தங்களது இருப்பை சில ஒலிகள் மூலம் வாசனைகள் மூலமும் மனிதர்களுக்குக் குறிப்பிட்டுக் காட்டும். ஆனால் ஆவிகள் நாய்கள், பூனைகள், ஆடு மாடுகள் போன்ற விலங்குகளுக்குச் சர்வ சாதாரணமாகத் தெரியும். நமது நடமாட்டத்தை விலங்குகள் எப்படி அவதானிக்கிறதோ அது போன்றே ஆவிகளின் நடமாட்டத்தையும் துல்லியமாக அறிகிறது. இதற்கு உதாரணமாக யாருமே இல்லாத வெற்று திசையை நோக்கி நாய்கள் தொடர்ச்சியாகக் குரைப்பதையும் இல்லாத ஆளை துரத்திக் கொண்டு செல்வதையும் கூறலாம்.
ஆவிகள் இருக்கும் பகுதியை மனிதர்கள் வேறு எந்தவகையில் அறியலாம் என்றால் அந்தக் குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு நாம் சென்ற உடன் தேவை இல்லாமல் உடல் புல்லரிக்கும். மன ஒட்டங்கள் தாறுமாறாக ஓடும். நமது கவனம் முழுமையாகச் சிதறும். அப்போது மனதைப் பிடித்து இழுத்து ஒரு மையப்புள்ளியில் நிறுத்தினால் இது சாத்யமாகும் நபர்க்கு ஆவிகள் வெண்படலமாகவோ கரும்படலமாகவோ தெரியும். மற்றபடி ஆவிகள் பார்க்க இயலாது.
பிரத்தியேகப் பயிற்சி எடுத்தவர்கள் வேண்டுமானால் தாங்கள் விரும்புகின்ற படி ஆவிகளை எந்த நேரத்தில் வேண்டுமென்றாலும் அழைத்துப் பார்க்கலாம், பேசலாம். அவைகளுக்குச் சில வேலைகள் தரலாம். அதன் மூலம் முடியாத பலவற்றை முடித்தும் காட்டலாம். ஆனால் அது மாந்தீரிகனாக இருப்பதற்கு உதவுமே அல்லாது நல்ல மனிதனாக இறைவனிடம் சேர்வதற்கு உதவாது.
ஆவிகளை அனைவராலும் பார்த்து விட முடியாது என்கின்றபோது அவைகளைச் சிலர் புகைப்படம் எடுத்து இருக்கிறார்களே அது எப்படி நிகழந்தது என்ற வினா எழும்புவது இயற்கை முதன் முதலில் ஆவிகளைப் படம் பிடிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர் வில்லியம் மம்ளர் ஆவார். இவர் அமெரிக்க நாட்டைச் சேர்ந்தவர்.
1868 ஆம் வருடத்தில் வேறு ஒரு காட்சியைப் புகைப்படம் எடுத்துக் கழுவி பார்த்தபோது சில வருடங்களுக்கு முன்பு இறந்து போன தனது உறவினர் ஒருவன் நிழல் உருவம் புகைப்படத்தில் படிந்து இருப்பதைப் பார்த்து வியந்து போனார். பின்னர் பல புகைப்பட நிபுணர்களிடம் அந்தப் படத்தைக் காட்டி இது எப்படி நிகழ்ந்து இருக்கும் என்று ஆராயச் சொன்னார்.
இந்த புகைப்படம் உலகம் முழுவதும் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. இதே காலகட்டத்தில் வேறு சில ஆவிகளின் புகைப்படமும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் எடுத்த புகைப்படமும் எந்த வித சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாத உண்மையான புகைப்படம் என்ற முடிவிற்கு வந்தனர். அதன்பின் பல்வேறு நிஜ ஆவி புகைப்படங்கள் உலக ஆவி ஆர்வலர்களுக்கு இடையில் இன்று நடமாடுகிறது.
இந்தப் புகைப்படங்கள் அனைத்துமே திட்டமிட்டு காத்திருந்து எடுத்த புகைப்படங்கள் அல்ல. யதேச்சையாக கேமரா கண்களுக்குள் சரிவர அகப்படாத ஆவிகள் புகைப்படத்திற்குள் அகப்பட்டுக் கொள்வது ஒரு அதிசயம் ஆகும். அதற்கான காரணங்கள் இதுவரை புரிய படவில்லை.
ஆவிகள் உண்டு என்ற நம்பிக்கையை உலகிற்கு வழங்கிய நமது நாட்டில் ஏனோ இதுவரை ஆவிகளைப் படம் பிடிப்பதற்கான முயற்சிகள் நடைபெறவில்லை. வருங்காலத்தில் அதைச் செய்வதற்கு இறைவன் நமக்குத் துணை செய்வான் என்று நம்புகிறேன். மேலும் இங்கு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லியாக வேண்டும். ஆவிகளின் புகைப்படம் என்று இன்று வெளிவரும் பெருவாரியான புகைப்படங்களில் மனிதர்களின் கைவண்ணத்தால் கருவிகளைக் கொண்டு செய்யும் மேஜிக் தோற்றங்கள் அதிகமாக இருக்கிறது. அவற்றில் உண்மையானதைத் தேர்ந்து எடுப்பதே மிகக் கடினப் பணியாக உள்ளது. அசலை விட போலியே அதிகமாக உள்ள துறைகளில் ஆவிகளின் புகைப்படத் துறையும் ஒன்றாக இருக்கிறது.
நான் சென்னை முகாமில் இருந்த போது ஆவிகளின் புகைப்படங்களை ஆராய விரும்பி இணையதளங்களில் இருந்து சில புகைப்படங்களைப் பிரதி எடுக்கச் சொன்னேன். எங்கள் இடத்தில் இருந்த கணிப்பொறி மூலம் பிரதி எடுக்கும் வேலை நடந்து கொண்டு இருந்த போது ஒரு குறிப்பிட்ட புகைப்படத்தினை நகல் எடுக்க முயற்சித்த போது திடீரென கணிப்பொறி செயல் இழந்தது.
அதே நேரம் வெளியில் தென்னை மரத்தில் இருந்த இளம் தேங்காய் ஒன்று பொத்தென அறுந்து வீழ்ந்தது. அறையினுள் குபீர் என வெப்பக் காற்று வீசியது. இவைகள் எல்லாம் தற்செயலான நிகழ்வுதான் எனக் கருதி மீண்டும் பணியைத் தொடர முயற்சித்தோம். அப்போதும் முன்பு போலவே அச்சரம்பிசகாமல் அந்தச் சம்பவம் நடந்தது. இப்படி மூன்று முறை முயற்சித்த போதும் அந்த படத்தை நகல் எடுக்க முடியாமல் ஒரே மாதிரியான தடங்கல் ஏற்பட்டது.
அதன் பின்னரே இது தற்செயலான நிகழ்வாக இராது. ஏதோ ஒரு அதீத சக்தி இத்தடங்கலைத் திட்டமிட்டே நடத்துகிறது என முடிவுக்கு வந்து எனது வழிகாட்டும் தேவதைகளை அழைத்துச் கேட்டோம். அவைகளிடமிருந்து வந்த பதில் எங்களைத் திடுக்கிட வைத்தது.
நீங்கள் நகல் எடுக்க விரும்பியது பூனை வடிவில் உள்ள ஒரு எகிப்திய ஆவி. அது 2000 வருடமாக பூனை வடிவிலேயே பூமியில் அவ்வப்போது நடமாடி வருகிறது. தற்செயலாக புகைப்படச் சுருளில் அந்த ஆவியை பதிவு செய்ய முடிந்து இருக்கிறது. அது தனது இருப்பை இந்த வகையில் உங்களுக்குக் காட்டி இருக்கிறது என்று தேவதைகள் கூறின.
அதன்பின்னர் ஒரு பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு படத்தை நகல் எடுத்தேன். அந்தப் படத்தைப் பற்றிய சம்பவம் எங்களுக்கு வியப்பை தந்தாலும் ஒரு ஆவி 2000 வருடமாகப் பிறப்பு எடுக்காமல் இருக்க முடியுமா என்ற ஒரு வினா எங்களுக்குள் எழுந்தது. அதைப் பற்றிய விவரங்களைச் சேகரிக்க மனம் தூண்டியது.
மந்திரக் கலையிலும், அமானுஷ்யத் துறையிலும் அனுபவம் உள்ள சிலரிடம் இறந்த பிறகு ஆவிகள் சுமார் எத்தனைக் காலம் மேல் உலக வாசத்தை ஆத்மாக்கள் மேற்கொள்ளும் எனக்கேட்டேன். ஒவ்வொருவரின் பதிலும் வெவ்வேறு விதமாக இருந்ததே அல்லாது கேள்விகளுக்கான முழுமையான பதிலை யாராலும் தர இயலவில்லை. அவரவர் தங்களுக்குச் சரியெனப்பட்ட காலத்தைக் கூறினார்களே அல்லாது சரியான தீர்க்கமான பதிலைக் கூறவில்லை.
எனவே ஆவிகளிடமே இக்கேள்விகளுக்கான பதிலைப் பெற்று விடுவது என்று தீர்மானித்தோம். சோதனைக்காக இறந்து 75 வருடமன எங்களுக்குத் தெரிந்த ஒருவரின் தாத்தாவின் ஆவியைக் கூப்பிட்டு பார்த்தோம். அதற்கு ஆவி உலக வழிகாட்டிகள் தாங்கள் குறிப்பிட்டு அந்த ஆவி பூமியில் பிறந்து விட்டது. எனவே அதனோடு பேச இயலாது என்ற பதிலை தந்தது. 75 வருடத்திற்குள்ளேயே ஆவிகள் பிறப்பு எடுக்கும்போது 2000 வருடம் எப்படி ஒன்று ஆவியாகவே இருக்கும்?
இந்த வினா அப்போது உடனிருந்த பலருக்கு எழுந்தது. எனவே இறப்பெய்தி 22 வருடங்களான ஒரு பெண்ணின் ஆவியை அழைத்தோம். அந்த ஆவியிடம் எங்கள் கேள்வியை வைத்தோம். அதற்கு ஆவி தந்த பதிலை அப்படியே தருகிறேன். இங்கு கால நேரம் என்று எதுவும் கிடையாது. அல்லது எங்களுக்கு அது உணர்வுக்கு வராமல் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று கருதுகிறேன் கராணம் நான் இறந்து 22 வருடங்கள் ஆவதை எனக்கு வைக்கப்படும் வருடாந்திர தர்ப்பணமே நினைவுபடுத்துகிறது.
ஆனால் எனக்கு இந்த 22 வருடங்களும் எதோ ஒன்றிரண்டு நாட்கள் போலவே தெரிகிறது. மேலும் பூமியில் வாழும் காலத்தில் நாங்கள் செய்த செயல்கள் எண்ணிய எண்ணங்கள் ஆகியவற்றிற்கு ஏற்பவே இங்கு எங்களின் நிலை அமைகிறது. நிறைய ஆவிகள் இங்கு வேதனையோடு அழுவதையும் ஆத்திரத்தோடு கூச்சலிடவதையும் சந்தோஷமாக ஆடிப்பாடித் திரிவதையும் பார்க்கிறேன். பூமியில் எப்படி ஒரவருக்கு ஒருவர் அறிமுகமாகி இருக்கிறோமோ அதே மாதிரி இங்கேயும் நாங்கள் சக ஆவிகளுடன் பரிச்சயம் செய்து கொள்வோம். திடீரென்று ஒரு ஆவி காணாமல் போய்விட்டால் அது பூமியில் பிறந்து விட்டது என்று நினைத்துக் கொள்வோம். அந்த பிரிவு எங்களுக்கு சந்தோஷத்தையோ துயரத்தையோ தருவதில்லை.
பானிபட் யுத்தத்தில் பலியான ஆவிகள் கூட இன்னும் இங்கே இருக்கின்றது. திடீரென்று வந்த சில பொழுதிலேயே கருவறை வாசத்தை மேற்கொள்ள அனுப்பப்பட்ட ஆவிகளும் இங்கு வந்து போய் உள்ளன. ஏன் சில ஆவிகள் பல காலம் இங்கே இருக்கின்றது. சில மட்டும் ஏன் உடனடியாகப் பிறப்பு எடுக்கச் சென்று விடுகின்றன என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது. அவைகள் எல்லாம் இங்கு நடமாடும் சில தேவதைகளுக்கும் தூரத்தில் எட்ட முடியாத வெளிச்சமாக தெரியும் ஒரு மகாசக்திக்குமே அந்த ரகசியங்கள் தெரியும் என்று அந்த ஆவி கூறியது.
இதை வைத்துப் பார்க்கும் போது ஆவிகளின் ஆயுட் காலம் எந்தக் கணக்கிற்கும் அகப்படாத ஒரு புரியாத புதிராகவே இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. பாவ புண்ணியங்களின் அளவில் சொர்க்க நரகங்கள் தீர்மானிக்கப்பட்டால் அவைகளில் வாசம் புரியும் காலம் பிறப்புக் கடவுகளின் கையிலேயே இருப்பது புரிகிறது. யாருக்கு எப்போதும் பூமி வாசம் கொடுக்க வேண்டும் என்று அவன் கருதுகிறானோ அதுவரை ஆவிகள் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள் ஆனாலும் கூட சூட்சம் தேகத்திலேயே வாழும்படி நேரிடுகிறது. அப்படி வாழ்வது தண்டனையா சன்மானமா என்பது நமக்குப் புரியவில்லை. அதைக் தெரிந்து கொள்ளும் ஆற்றலும் நமக்கு இல்லை.