Thursday, January 12, 2017

Kudai Swamigal -T

 
சித்தியை கைகொண்டவர்களே சித்தர்கள் எனப்படுவோர். உண்மையான சித்தர்கள் காலத்தை வென்றவர்கள். அவர்களால் இயற்கையை மீறிய பல செயல்களையும் செய்ய இயலும். காடுகளிலும், குகைகளிலும் வாழ்ந்தவர்கள் வெய்யில் மற்றும் மழையை பொருட்படுத்தியது இல்லை. சித்தர்களுக்கு மரணம் கிடையாது என்ற நம்பிக்கை சிலரிடம் உண்டு. ஆனால் அது சரியான கூற்றாக இருக்க முடியாது. ஏன் எனில் பிறக்கும்போதே மனிதனின் மரணமும் நிர்ணயிக்கப்பட்டே பிறக்கிறார்கள். சாதாரண மனிதர்களுக்கும், சித்தர்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன என்றால் மனிதர்களால் விஞ்ஞான ரீதியில் இல்லாமல் நேரடியாக செய்ய இயலாத காரியங்களை சித்தர்களால் செய்ய முடியும். உதாரணமாக சித்தர்களால் வானிலே பறிக்க இயலும். கூடு விட்டு கூடு பாய முடியும். நினைத்த நேரத்தில் பல நாட்களுக்கு மட்டும் அல்ல பல வருடங்கள் கூட உணவின்றி, தண்ணீர் அருந்தாமல் சமாதி நிலையில் இருக்க முடியும். ஒரு ண நேரத்தில் மிகச் சிறிய அல்லது மிகப் பெரிய உருவை எடுக்க முடியும். பல காலத்துக்குப் பிறகு நடக்க இருப்பதை, அவ்வளவு ஏன் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு நடக்க உள்ளதை இன்றே கூற  முடியும். சித்தர்கள் பிணி தீர்ப்பவர்கள். ஆனால் சித்தர்கள் தம்முடைய சக்தியை தேவை இன்றி வெளிப்படுத்த மாட்டார்கள். அபூர்வமாகவே யாருடைய நோயையாவதோ அல்லது வேறு பிரச்சனைகளையே தம்முடைய சக்தியை பயன்படுத்தி  தீர்ப்பார்கள். தன்னிடம் வரும் அனைவரது துன்பங்களையும் தீர்க்க மாட்டார்கள். ஏன் எனில் அனைவரது குறைகளையும் அவர்கள் தம் சக்தியைக் கொண்டு தீர்த்து வைத்தால் அது தெய்வ நீதிக்கு மாறானது, இந்த பூமியிலே பிறந்தவர்கள் பூர்வ ஜென்ம பாபங்களை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும் என்பதை உணர்ந்தவர்கள்.  இல்லை எனில் அந்த கர்மா அவர்களது பல பிறப்புகளிலும் அவர்களுடன் சேர்ந்தே செல்லும் என்பதை தவிர்கவே இந்த ஜென்மத்திலேயே அதன் தண்டனையை அனுபவிக்க  வேண்டும் என நம்புபவர்கள். 

சித்தர்களைப் பொறுத்தமட்டில் அவர்கள் முதன் முதலாக இந்திய துணை கண்டத்தில்தான் தோன்றியவர்கள் என்ற கருத்து உண்டு. சித்தர்கள் தெய்வங்களின் தூதர்களாக பூமியிலே பிறந்தவர்கள். அவர்கள் உருவாக்கிய சீடர்கள் பல இடங்களுக்கும் சென்று சித்தர்களின் பெருமைகளை பரப்பினார்கள்.  இந்திய  பூமி தெய்வீக பூமி என்றும், சித்தர்கள் இந்தியாவில்தான் முதலில் தோன்றினார்கள் என்பதின் காரணம் இங்குதான் இறைவன் வாழும் (சிவபெருமான்) இமயமலையும், தாம்பிரபரணி ஆறு, சரஸ்வதி நதி, கங்கை நதி மற்றும் பல்வேறு புனித தெய்வீக நதிகள் ஓடும்  இடங்கள் உள்ளன. ஆனாலும் இந்தியாவில் தோன்றிய சித்தர்கள் பின்னர் அவர்களது சிஷ்யப் பரம்பரையினர் மூலம் பிற இடங்களில் பரவினார்கள். ஒரு காலத்தில் இலங்கை கூட இந்திய நாட்டுடன் சேர்ந்தே இருந்தப் நிலப் பகுதியாக இருந்தது என்பதினாலோ என்னவோ  இலங்கையில் பெருமளவில் பல அற்புதமான சித்தர்கள் இருந்துள்ளார்கள் என்பது புரிகிறது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரை  சித்தர் பரம்பரையில் இருந்ததாக கூறப்படும்  சித்தர்களின் பெயர்கள் கீழே   தரப்பட்டு உள்ளது.  
  • கடையிற் ஸ்வாமிகள்
  • பரம குரு ஸ்வாமிகள்
  • குழந்தை ஸ்வாமிகள்
  • சித்தர்  நவநாத ஸ்வாமிகள்
  • பெரியானைக் குட்டி ஸ்வாமிகள்
  • சித்தானைக் குட்டி ஸ்வாமிகள்
  • சடைவரத ஸ்வாமிகள்
  • மகாதேவ ஸ்வாமிகள்
  • நாகநாத சித்தர் ஸ்வாமிகள்
  • நயினாதீவு ஸ்வாமிகள்
  • செல்லப்பா ஸ்வாமிகள்
  • குடை ஸ்வாமிகள் 
இவர்களில் குடை ஸ்வாமிகள் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தி உள்ளவர். குடை ஸ்வாமிகள் 1897 ஆம் ஆண்டு குமாரக் கோட்டம் என்ற இடத்தில் நாகேந்திரன் மற்றும் ஆச்சிப்பிள்ளை என்ற தம்பதியினருக்கு பிறந்தவர் எனத் தெரிகிறது. குடை ஸ்வாமிகள் எனும் கந்தையா ஸ்வாமிகள் முதலில் விவசாயத்தில் ஈடு பட்டிருந்தவர். சுருட்டு சுற்றும் தொழிலையும் செய்து வந்தவர். இவருடைய குரு மகாதேவ ஸ்வாமிகள். வயதுக்கு வந்த அவருக்கு தகுந்த காலத்தில் திருமணம் ஆயிற்று. ஆனால் 1930 ஆம் ஆண்டில் திருமணம் ஆன சில ஆண்டுகளிலேயே அவர் மனைவியார் மரணம் அடைந்து விட்டதினால் உலக ஆசைகளையும் பிற சொந்த பந்தப் பிடிப்புக்களையும் துறந்த இவர் துறவறத்தை மேற்கொண்டார். பெரும் சிவபக்தரான இவர் கையில் எப்போதுமே ஒரு குடை இருக்கும். இவர் வாழ்க்கையோ மிகவும் எளிமையானது. இடுப்பில் நான்கு முழ வெட்டி. மேல் சட்டை போட்டதில்லை. பாதத்தில் காலணிக் கிடையாது. முகத்தில் மழிக்காத தாடி. உடல் வளைந்து இருந்ததினால் அவர் நடக்கும் விதமே அலாதியானது. சாதரணமாக நடப்பது இல்லை. திடீர் திடீர் என தாவித் தாவி நடப்பது உண்டு. அவர் படுத்து உறங்கியது மணல் தரை மீதும், வைக்கோல் போர்களின் மீதும்தான். விறகு விற்கும் இடங்களுக்கு அருகில் சென்றால் அங்கு அடுக்கி வைக்கப்பட்டு இருக்கும் விறகுகள் மீதும் படுத்து உறங்குவது உண்டு.

குடை ஸ்வாமிகள் எங்கு செல்வார், எப்போது நம் வீட்டிற்கு வருவார் என்று எதிர்பார்ப்பது தவறு. அவர் யாருக்கும் புரியாத புதிர். இவரை சிலர் பைத்தியம் என்றார்கள். வேறு சிலரோ இறை சக்தி மிக்கவர் என்று எண்ணினார்கள். திடீர் என யார் வீட்டிற்காவது சென்று தனக்கு உணவு தருமாறு கேட்பார். அவர்கள் உணவை எடுத்துவரப் போனப் பின் அங்கிருந்து அவர்களிடம் எதுவும் கூறாமல் சென்று விடுவார். தேடினாலும் கிடைக்க மாட்டார். அவர் அந்த வீட்டிற்கு வந்து விட்டுப் போனதும் அவர்கள் வீட்டில் செல்வம் தாண்டவமாடும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது என்பதற்கு சான்றாக பல நிகழ்ச்சிகளை அங்குள்ள மக்கள் கூறி உள்ளார்கள். சித்தர்களின் சக்திக்கு ஏற்ப அவர் பிற்காலத்தில் நடக்க இருப்பதை முதலிலேயே கூறி உள்ளார். பலரும் அவரிடம் பக்தர்கள் ஆனதின் காரணமும் அதுவே.

அவர் நுழைந்த இடத்தில் செல்வம் கொழிக்கும். வீட்டில் நுழைந்தால் அங்கு நிலவிய தரித்திரம் தொலைந்து போகும் என்பார்கள். அவர் பார்வையில் அருள் இருக்கும். அவர் அதிகம் பேசியது இல்லை. அவரிடம் சென்று பேசும் அனைவருக்கும் பதில் கூறியதில்லை. ஆனால் அவராகப் போய் பேசினால் அவர்கள் அதிருஷ்டசாலிகளாகவே இருப்பார்கள். அவரிடம் செல்பவர்கள் சிலரிடம் திடீர் என 'உன் வீட்டில் இன்று நல்லது நடக்காது' என்பார். அது போலவே அன்று அவர்கள் வீட்டில் ஏதாவது துக்கம் நேரிடும். அவர் அனைத்தையுமே வாய் வார்த்தையினால் மட்டுமே கூறியது இல்லை. ஏதாவது செய்கை மூலமோ இல்லை செயல் மூலமோ ஜாடைமாடையாகக் கூறுவார். புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அவ்வளவே.

ஒருமுறை இவரை கீழே தள்ளி அவமானப்படுத்திய காவல்துறையை சார்ந்த ஒரு அதிகாரி, எந்தக் கையினால் அவரை கீழே தள்ளினாரோ அதே கையின் அனைத்து உணர்ச்சிகளையும் இழந்து கைகளைத் தூக்க முடியாமல் போனதும் அவர் சக்தியைப் புரிந்து கொண்டவர் குடை சுவாமிகளிடம் ஓடோடி சென்று மன்னிப்புக் கேட்டு தனது கையை சரி செய்து கொண்டார் என்ற கதை உண்டு. அது போலவே ஒரு விவசாயி நிலத்தில் ஒருநாள் இவர் செல்ல அந்த ஆண்டு என்றும் இல்லாமல் அந்த விவசாயி நிலத்தில் அபார விளைச்சல் ஏற்பட்ட  கதையும் உள்ளது. இப்படியாக பல அற்புதங்களை நிகழ்தியதாக இவரைப் பற்றிக் கூறுவார்கள். இந்த சித்தர் 1978 ஆம் ஆண்டில் மரணம் அடைந்தார்.  அவர் மேல் வாழ்க்கை குறித்து பெரிய அளவில் விவரம் கிடைக்கவில்லை. 



யாழ்ப்பாணம் கொசி உணவகத்தில் உள்ள

குடை சுவாமிகள் சிலை  

( Courtesy:  Cosy Jaffna and

Kudai Swamigal -E

Ascetics or Supernal possessing mystic power are called Siddah Purush. They are considered to have won over the time. The Ascetic (Siddah Purush) who live in dense jungles, caves and even open spaces unmindful of weather conditions, perform wonders beyond nature and ones imagination.  Some believe that the Supernal (Siddha Purush) are eternal, but that is not true. Those who are born on earth are destined to shed their body one day or the other, but the real difference between a Supernal and humans are that  Siddah Purush can shrink and expand their body in seconds, fly  on air like a plane, enter into the body of even dead to revive them shedding their own body. They can remain in the state of samadhi without food and water for years together, foresee  events of  tomorrow and even beyond several years. They can instantly cure any ailments.

But real Supernal would not normally indulge in acts of performing miracles often and on but rarely display their power  for the sake of humanity like instantly curing someone's illness or wipe out their miseries because they are the agents of divine forces on earth.  However they would not exercise their power to each and everyone who reach them, for they realize that those who had committed sins in the past will have to atone it in their present birth, lest the sins called karma will be carried by them over few more births. They  also know exercising extraordinary powers with them will be against the canon of divine justice. Therefore all that an Ascetic does is  to help the people undertake sincere penance praying almighty in some form or the other to reduce the intensity and magnitude their sufferings provided they are sincere in their act of atonement.

It is generally believed that the Ascetics and Supernal originally manifested  only in India
as agents of divine. The reason could be  sacred Himalayas where Lord Shiva supposedly resides with his consort and other  Celestial is in India . This is the land where sacred rivers like river Saraswathi, Thambrabarani, Ganges and other such rivers were born and ran over many other lands. Several disciples of the great Ascetics who originally manifested in Indian soil  travelled to many places carrying messages of their masters thus spreading the fame of Supernal all over the world.  Once upon a time Srilanka was  part of  Indian landscape and perhaps the reason why many powerful and famous Supernal  lived in Lankan side of the territory. It is generally believed that there were many no of Ascetics and Supernal in Srilanka, more than in Indian part. Few famous  amongst them were:  
  • Kadayir Swamigal
  • Paramaguru Swamigal
  • kuzhanthai Swamigal
  • Navanatha Swamigal
  • Periya yaanai  kutti Swamigal
  • Sinthanai  kutti Swamigal
  • Sadaivarada Swamigal
  • Mahadeva Swamigal
  • Naganaatha Siththar Swamigal
  • Nayinaa theevu Swamigal
  • Chellappa Swamigal
  • Kudai Swamigal
Kudai Swamigal one of the most renounced amongst Siddah Purush has displayed several miracles during his life time. It is believed that he was born to Shri Nagendran and Shrimathi Aachipillai in Kumarakottam in the year 1897. The original name of Kudai Swamigal was Kanthaiya Swamigal who initially engaged himself in agricultural work. Side by side he also engaged himself in manufacturing Cigar. Supernal Mahadeva Swamigal was his guru. Kudai Swamigal got married at the right age, but in the year 1930 when his wife died all of a sudden, frustrated Swamigal self denied all comforts and shed family life to enter into the path of spirituality, soon to become sanyasi (ascetic).

Once he took up sanyas he led a very simple life. He always carried  in hand
an umbrella, wore a small dhoti covering up the body from hip to knee. He never wore any cloth to cover his upper body. Never used a slippers nor shaved his beard. His body was found slightly bend, and moved in peculiar manner like  limping or  jumping.   He used to sleep only on plain floor or over dried hay stacks in the fields or over stacked cut woods .

None could vouch where Kudai Swamigal would enter when he walked in their streets. Suddenly he would enter someones’ house and ask for food, but before the inmates bring food, he would disappear. He would not be traced anywhere near. Some considered him to be insane, but many believed that he possessed supernatural powers and was a great personality.  Many who happened to experienced the erratic behaviour of Swamigal confirmed that they gained unexpected wealth when Swamigal visited them and vanished without leaving any trace. On many occasions he had forewarned people of impending danger and true to his pronouncement, the events occurred. Perhaps all these acts might have won him several devotees.

The belief was so deep that irrespective of one's stature whomsoever house  he entered, rich or poor, rich gained more wealth and misery and poverty of those who were poor vanished. He rarely spoke and never even answered to the queries of each and everyone.  If he spoke to someone, they would feel blessed. All of sudden he would call someone from the street and forewarn them of some impending ominous event to occur and true to his warning they would find inauspicious event occurring at their home. On many occasions Kudai Swamigal also forewarned of good or bad events only by gesture without uttering a word by mouth. Those who could correctly understand the implication of that  gesture were considered lucky.

It is said that once a Police officer pushed him down to shame him publicly. But very soon he lost  sense on the very same hand by which he pushed him, and could not move the hand too. He realized his folly of shaming Kudai Swamigal by pushing him down and therefore ran to him seeking pardon. Swamigal blessed him and he got the ailment instantly cured. Similarly he told a farmer that he would reap big harvest on a particular period and that it turned out to be true. Several such stories were in circulation on him. The ascetic passed away in the year 1978, but beyond the above information not much is known about him.  


Kudai Swami's Statue @ Cosy restaurant Jaffna
( Courtesy:  Cosy Jaffna and

Tuesday, January 3, 2017

Singa Perumal Kovil- T

தமிழ்நாட்டின் சென்னையில் இருந்து சுமார் எட்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவில், செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் உள்ளது பகவான் நரசிம்ம பெருமாளின் சிங்கப்பெருமாள் கோவில். இந்த ஆலயம் சுமார் 1500 முதல் 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பல்லவ மன்னர்கள் ஆண்ட காலத்தில் கட்டப்பட்டது எனக் கூறப்படுகின்றது. ஆலயம் முழுவதும் மலையின் குகைக்குள் அமைந்து இருக்க ஆலய மூர்த்தியும் அதனுள் மலையின் பாறையில் செதுக்கப்பட்டு உள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் விஷேசம் என்ன எனில் பகவான் நரசிம்மர் அவதரித்தது பிரதோஷ காலத்தில் என்பதினால் பிரதோஷ காலத்தில் இங்கு பகவான் நரசிம்மருக்கு திருமஞ்சனம் செய்யப்படுகின்றது. திருமஞ்சனம் என்பது அபிஷேகத்தை குறிக்கும் சொல் ஆகும். சிவ ஆகம முறைப்படி பகவானின் சிலை மீது தண்ணீர் அல்லது வேறு ஏதாவது பொருளை ஊற்றி செய்யும் புனித நீராட்டுதலை (குளிப்பாட்டுவதை) அபிஷேகம் என்பார்கள். அதையே வைஷ்ணவர்கள் திருமஞ்சனம் என்பார்கள். ஆகவே இரண்டுமே ஒரே செயலைக் குறிப்பிடுவது ஆகும்.  
  
இந்த ஆலயத்தில் உள்ள பகவான் நரசிம்மரை பாடலாத்ரி நரசிம்மர் என்று அழைக்கின்றார்கள். பாடலாத்ரி என்றால் சிவப்பு மலை என்பதான அர்த்தம் உண்டு. அதனால்தான் சிவப்பு மலையில் காணப்படும் பகவான் நரசிம்மரை பாடலார்த்தி பகவான் நரசிம்மர் என்கின்றார்கள். பாடலார்தி பகவான் நரசிம்மருக்கு மூன்று கண்கள் காணப்படுகின்றன. கிழக்கு திசையை பார்த்தவாறு அமர்ந்துள்ள அவர் வலது கையினால் அபாய முத்திரை காட்டியவாறும், மீதம் உள்ள மூன்று கையில் இரண்டு கைகளில் சங்கு மற்றும் சக்கரம் ஏந்தியும் இருக்க நான்காவது கையை தனது தொடையில் வைத்துக் கொண்டு உள்ளார். அனைத்து ஆலயங்களிலும் பகவான் நரசிம்மர் வலது காலை தொங்க விட்டுக் கொண்டு அதன் மீது மடித்து வைத்து உள்ள இடது காலை வைத்திருப்பார். ஆனால் சிங்கப் பெருமாள் ஆலயத்திலோ அதற்கு  மாறாக பகவான் நரசிம்மர் இடது காலை தொங்க விட்டுக் கொண்டு அதன் மீது வலது  காலை மடித்து வைத்துக் கொண்டு காணப்படுகின்றார். இந்த ஆலயம் ஹிரண்யகசிபு வதத்துடன் சம்மந்தப்பட்டது என்கின்றார்கள். 

பிரகலாத சரித்திரத்தில் ஹிரண்யகசிபுவை அழிக்க பகவான் நரசிம்மர் ஹிரண்யகசிபுவின் அரண்மனைத் தூணை உடைத்துக் கொண்டு வெளிவந்து அவரை அழித்ததாக கதை உள்ளது. அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற இடம் தற்போது சிங்கப் பெருமாள் உள்ள இடமே என சிலரும், இல்லை அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற இடம் வேறு என்று சிலரும் கூறுகிறார்கள். முன்னொரு காலத்தில் தற்போது சிங்கப் பெருமாள் ஆலயம்  உள்ள இடம் மிகப் பெரிய காடாக இருந்ததாகவும், அங்கு வந்த மகரிஷி ஜாபாலி பகவான் மஹாவிஷ்ணுவின் தரிசனம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற தபத்தில் இருந்தார் என்றும், அப்போது அவர் பகவான் நரசிம்ம அவதாரம் எடுத்த நிகழ்ச்சியை கேட்டறிந்தவுடன் பகவானின் அதே கோலத்தைக் காண வேண்டும் என ஆசை ஏற்பட, அவர் பகவான் விஷ்ணுவிடம் அவர் ஹிரண்யகசிபுவை அழிக்க எடுத்த உக்ராஹ பகவான் நரசிம்மர் கோலத்தை தனக்கு அங்கு காட்ட வேண்டும்  எனவும்,அதன் பின் அவர் அங்கேயே ஒரு ஆலயத்தில் அமர்ந்து  கொண்டு பக்தர்களுக்கு அருளாசி தர வேண்டும் எனவும் வேண்டினார். இதனால்தான் சிங்கப் பெருமாள் ஆலயம் இங்கு எழுந்தது  என்பதாக கதை உண்டு.
 

பகவான் சிவன் மற்றும் பகவான் விஷ்ணு என்ற இருவருமே ஒருவரே என்ற தத்துவத்தை நிலை நாட்டும் விதத்தில் அமைந்துள்ளது இந்த ஆலயத்தின் சிறப்பாகும். புராணங்கள் மற்றும் வேதங்களின்படி தெய்வங்களில் பகவான் சிவபெருமானுக்கு மட்டுமே மூன்று கண்கள் உள்ளது என்பது தெரிய வரும். ஆனால் பகவான் சிவபெருமானின் அத்தகைய தனித்தன்மை கொண்ட முக்கண்ணை சிங்கப் பெருமாள் ஆலயத்தில் மூன்று கண்களைக் கொண்ட உருவில்  பகவான் நரசிம்மர் வெளிப்படுத்துவதினால் ஹரியும், ஹரனும் (பகவான் சிவனும் பகவான் விஷ்ணுவும்) ஒன்றே என்ற தத்துவத்தை நிலைநாட்டவே அப்படிப்பட்ட காட்சியை பகவான் விஷ்ணு வெளிப்படுத்தினார் என்பதாக பண்டிதர்கள் கூறுகின்றார்கள்.

பகவான் சிவபெருமானும் தானும் ஒருவரே எனும் உண்மையை மகரிஷி நாரத முனிவருக்கு பகவான் விஷ்ணுவே கூறியதாக சில கிராமியக் கதைகளும் உண்டு.  இந்தியாவில் நிலவும் புராணக் கதைகளை விட இந்து சமய மேன்மைக் கதைகளும் கருத்துக்களும் இலங்கையில் பெருமளவில் உண்டு. அங்கு ஒரு காலத்தில் பகவான் சிவபெருமானின் வழிபாடு மற்றும் வரலாற்று மேன்மை மிக்க பல ஆலயங்கள் பெருமளவில் இருந்ததினால் கிராமிய புராணக் கதைகளும் அதிகம் உலவின. அவற்றில் பல ஆலயங்கள் அன்னியர்களினால் பின்னர் அழிக்கப்பட்டு விட்டாலும்  மக்களின் எண்ணங்களையும்   வாய்மொழிச் செய்தியாக காலம் காலமாக தொடர்ந்து கொண்டிருந்த  பல புராண தெய்வீக கதைகளையும் அழிக்க முடியவில்லை. அவற்றில் ஒன்றுதான் பகவான் விஷ்ணுவானவர் நாரத முனிவருக்கு கூறியதாக கூறப்படும் இந்தக் கதையும்.


முன்னொரு காலத்தில் மும்மூர்த்திகளுக்குள் யார் மேன்மையானவர் என்ற போட்டி ஏற்பட்டு முடிவுற்றதும் பல காலம் பொறுத்து மகரிஷி நாரதருக்கு ஒரு சந்தேகம் ஏற்பட்டது. பகவான் சிவபெருமானிடம் சென்று அவர் கேட்டார் "ஐயனே எமக்கோர் சந்தேகம் உண்டு. நீங்களும்  பகவான் விஷ்ணுவும் ஒருவரேதானா? எமது சந்தேகத்துக்கான காரணம் உலகில் படைப்பதற்கு பகவான் பிரம்மனும், படைத்தவர்களைக் காப்பதற்கு பகவான் விஷ்ணுவும், படைத்தவற்றில் உள்ள தீமைகளை அழிப்பதற்கு தாங்களும் படைக்கப்பட்டு உள்ளதாக அல்லவா நாம் அறிகின்றோம். ஆனால் எங்கெல்லாம் தீமைகள் இருந்தாலும் அவற்றை அழிக்க பகவான் விஷ்ணு அல்லவா அவதாரம் எடுக்கின்றார். நீங்கள் அப்படிப்பட்ட அவதாரங்களை எடுக்கவில்லை. அவ்வளவு ஏன், தீமைகள் பெருகிடும்போது அவற்றை அழிக்க பகவான் விஷ்ணு கல்கி அவதாரம் எடுப்பார் என்றல்லவா புராணங்கள் கூறுகின்றன. அப்படி என்றால் படைத்தவற்றில் உள்ள தீமைகளை அழிப்பதற்கு படைக்கப்பட்டு உள்ளதாக கூறப்படும் உங்களுடைய  தொழிலான அழித்தலை, படைத்தவர்களைக் காப்பதற்காக படைக்கப்பட்டதாக கூறப்படும் பகவான் விஷ்ணு ஏன் செய்கின்றார்?  நீங்கள் ஏன் எதையுமே நேரடியாக அழிக்க எந்த ஒரு அவதாரமும் எடுக்கவில்லை?"  அதைக் கேட்ட சிவபெருமான் சிரித்துக் கொண்டே அந்த கேள்வியை பகவான் விஷ்ணுவிடம் சென்று கேட்குமாறு கூறி அனுப்பினார். 
பகவான் விஷ்ணுவிடம் சென்று அதே கேள்வியை மகரிஷி நாரதர் எழுப்ப அமைதியாக பகவான் விஷ்ணு அவருக்கு கூறினார் 'நாரதா இந்த உலகில் படைப்பதற்கு பகவான் பிரம்மனும், படைத்தவர்களைக் காப்பதற்கு நானும், படைத்தவற்றில் உள்ள தீமைகளை அழிப்பதற்கு பகவான் சிவபெருமானும் படைக்கப்பட்டு உள்ளது உண்மைதான். அனைத்து தெய்வங்களும் ஒரு சக்தியில் அதாவது பரமாத்மனில் இருந்து அதாவது பரமாத்மன் எனும் சிவசக்தியின் இருந்து வெளிவந்தவர்கள்.   அதனால்தான் நாங்கள் பரமாத்மாவின்  உடலில் இருந்து வெளிப்படும்  உருவங்களாக இரு பக்கங்களிலும் இரண்டு தலைகளுடன் காணப்படுகின்றோம். தெய்வங்கள் எனப்படும் அனைவருமே பரமாத்மன் எனும் சிவசக்தியின் மாய உருவங்கள். படைத்தவற்றைக் காக்க வேண்டும் எனில் முதலில் தீமைகளை அழிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் தீய சக்திகள் வெளிப்படும்போது அவற்றை அழிக்க வேண்டும் எனில் புதிய மற்றும் விசேஷ சக்திகளை பெற்ற அவதாரங்கள் உருவாக வேண்டும் என்பது அவர்கள் பெற்று இருந்த வரங்களின் கடுமையான விதியாக இருக்கும். ஆண் தெய்வங்களில் அப்படிப்பட்ட புதிய அவதாரங்களை ஒவ்வொரு யுகத்திலும் நான் எடுக்க வேண்டும் என்ற நிலையை எண்ணெய் படைத்த பரமாத்மன் ஏற்படுத்தினார். தீயவர்களை அழித்து அனைவரையும் காப்பாற்றச் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் முதலில் தீமைகளை அழிக்க வேண்டி உள்ளது.  நானோ  அழிக்கும் சக்தியைக் கொண்டவராக படைக்கப்படவில்லை. ஆகவே நான் புதிய அவதாரம் எடுத்து தீமைகளை அழித்து படைப்புக்களைக் காப்பாற்றச் செல்லும்போது, தீமைகளை அழிக்கும் தன்மையை தன்னிடம் இருந்து எனக்கு பகவான் சிவபெருமான் கொடுத்து அனுப்புவதினால் அவருடைய சக்தியைக் கொண்டே நான் தீமைகளை அழித்து படைப்புக்களைக் காப்பாற்றுகிறேன்.  ஆகவே நான் ஒவ்வொரு அவதாரம் எடுக்கும்போதும் பகவான் சிவபெருமானின் சக்தியையும் அடக்கிக் கொண்டுதான் செல்கின்றேன். அவர் சக்தி இல்லாமல் நான்  இல்லை என்பதே உண்மை என்பதால் நானும் பகவான் சிவபெருமானின் வெளிப்பாடே. இந்த பிரபஞ்சத்தில் தெய்வங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டு உள்ள விதியின்படி அந்தந்த தெய்வங்கள் சில நாடகங்களை நடத்திக் காட்டி படைப்புக்களை நல்வழிப்படுத்த வேண்டும் என்பதினால் நாங்கள் அனைவரும் வெவ்வெறு தன்மைகளைக் கொண்ட, வெவ்வெறு கருத்துக்களைக் கொண்ட நிலைகளை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு இருக்கின்றோமே தவிற  மற்றபடி நாங்கள் அனைவருமே பரமாத்மன் எனும் சிவசக்தியின் மாய பிம்பங்களே. ஆகவே இனியும் நீங்கள் குழப்பம் அடையாத தேவை இல்லை' என்றார்.  அதைக் கேட்ட நாரதர் மனக் குழப்பம் நீங்கிச் சென்றார்.

இதனால்தான் பகவான் சிவபெருமான் மற்றும் பகவான் விஷ்ணு இருவரும் தாங்கள் வெவ்வெறானவர்கள் அல்ல எனும் தத்துவத்தை மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைக்க சில ஆலயங்களில் இருவரின் தன்மையை சேர்த்தே காட்சி தருகின்றார்கள். அவற்றில் ஒன்றுதான் சிங்கப்பெருமாள் ஆலயமும் ஆகும். இந்த ஆலயத்தில் பகவான் சிவபெருமானுக்கே உரிய மூன்றாவது கண்ணுடன் காணப்படும் பகவான் நரசிம்மருடைய மூன்றாவது கண்ணை பூஜையின்போது பண்டிதர்கள் காட்டுவார்கள். அப்படியாக அந்தக் கண்ணை பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால், அதை பார்ப்பவர்களின் பல தீய பலன்களும் அழிந்து விடும் என்பது நம்பிக்கை.
இந்த ஆலயத்து மூலவரை கடன் தொல்லைகள் தீரவும், திருமண தடைகள் விலகவும் மற்றும் சனி பகவானின் தோஷம் விலகவும் வழிபடுவார்கள். 

ஆலயத்தின் அனைத்து பகுதிகளும் மலையை குடைந்து அமைக்கப்பட்டு உள்ளன. அந்த மலைக்குகையில் பாறையில் பகவான் பாடலாத்ரி நரசிம்மர் செதுக்கப்பட்டு உள்ளார். ஆகவே
கற்பக்கிரகத்தை  பிரதர்ஷம் செய்ய வேண்டும் எனில் அந்த சிறிய மலை குன்றை சுற்றியே பிரதர்ஷம் செய்ய வேண்டும். அதற்கு உதவிடும் வகையில் மலையை சுற்றிவர படிக்கட்டுக்கள் அமைக்கப்பட்டு உள்ளன. 

இந்த ஆலயத்தின் தாயாரின் பெயர் ஸ்ரீ அஹோபில வள்ளித் தாயார். அவரைத் தவிர பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களின் சிலைகளும் மூல சன்னதியிலும், உற்சவ மூர்த்தியாகவும் வைக்கப்பட்டு உள்ளன.  ஆலயத்துக்குள் பகவான் ப்ரஹ்லாத வரதர்  ஸ்ரீதேவி மற்றும் பூதேவியுடன் ப்ரணவக்கொடி விமானத்தின் அடியில் காட்சி தருகிறார் (விமானம் என்பது கர்பக்கிரகத்தின் மேல் எழுப்பப்பட்டு உள்ள அமைப்பாகும்). 

ஆலயத்தின் பின் பகுதியில் அழிச்சல் எனும் வரம் தரும் ஒரு மரம் உள்ளது. திருமணத் தடைகள் விலக, குழந்தை பாக்கியம் பெற பிராத்தனைகள் செய்பவர்கள் தமது ஆடையில் இருந்து நூலை உருவி எடுத்து அந்த மரத்தின் மீது காட்டுவார்கள். அப்படி செய்தால் அவர்களது கோரிக்கை நிறைவேறும் என்பது நம்பிக்கை.

ஆலயம் காலை ஏழு மணி முதல் மதியம் 12 வரையிலும் மற்றும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 வரை பக்தர்களின் தரிசனத்துக்கு திறந்து வைக்கப்பட்டு உள்ளது.